Τριάντα χρόνια
Με ρώτησες ποιους έβλεπα
επέμενες με ποιους μιλούσα.
Εβλεπα τον ήλιο της σιωπής
και δεν μιλούσα, μάλωνα
τα γράμματα που ξέφευγαν απ’ την ευθεία.
Η αγωνία σου υποχώρησε
με την επικοινωνία
ραπόρτο κάθε μέρα
και λίγοι στίχοι πού και πού
σχέδια, ιδέες, όνειρα
να μην εκπνεύσει κι η μαγεία.
Και δεν εξέπνευσε, αποδήμησε
σαν τα πουλιά που φεύγουνε στον Νότο.
Τριάντα χρόνια αλλού
το μέλλον που μας επεφύλασσε.
Τριάντα χρόνια στον βυθό, στη σήψη, στην αφάνεια
χωρίς το μεγαλείο καν ενός αρχαίου ναυαγίου.
Η ηδονή της χυδαιότητας
το διαισθάνθηκες
το είπες ένα μεσημέρι,
για μας εδώ
η μόνη επικράτεια.
Να χάνεται η μιλιά στον ουρανό;
Τον λόγο να τον διακινούν τα μάτια;
Σίγουρα εκεί τα πάντα είναι διττά.
Η μοναξιά βαραίνει τα επίγεια
είτε κορμιά είτε ψυχές.
Δεν μπήκαν άδικα οι θάλασσες ανάμεσα
πληθαίνουν με τα κύματα οι συγχορδίες σου
παρά τη βλασφημία των ακτών.
Now go to sleep*.
Αύριο είναι μεγάλη μέρα.
Αγαθή Δημητρούκα
*Το νανούρισμα «Now go to sleep» σε στίχους και μουσική του γνωστού Ιταλού συνθέτη και φίλου του Χατζιδάκι, Νικόλα Πιοβάνι, ως μέρος του σάουντρακ της ταινίας «Il treno per Istanbul» (1980) πρωτοερμηνεύτηκε από τη Mimsy Farmer και 8 χρόνια αργότερα από την Ελλη Πασπαλά που το συμπεριέλαβε στον δίσκο της «Λάμψη του Φεγγαριού». Λέει μεταξύ άλλων «…Τώρα πήγαινε για ύπνο, τώρα κοιμήσου/ Ο κόσμος ξεκουράζεται»
