Λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη το προχθεσινό αγωνιώδες – αν και ρητορικό – ερώτημα του αρθρογράφου της Καθημερινής, Τάκη Θεοδωρόπουλου: «Ήταν Παλαιστίνιος ο Αισχύλος;» οφείλουμε να απαντήσουμε με τους στίχους του Νίκου Εγγονόπουλου: «..μα επί τέλους! Πια ο καθείς (εκτός από τον αρθρογράφο) γνωρίζει πως από καιρό τώρα – και προ παντός στα χρόνια τα δικά μας τα σακάτικα – είθισται να δολοφονούν τους ποιητάς».
Η απάντηση επομένως είναι αυτονόητη: Ο Αισχύλος αναμφισβήτητα ήταν Παλαιστίνιος. Ως μέγιστος ποιητής γνώριζε αυτό που γνώριζε και ο Εγγονόπουλος: ότι οι ποιητές, όπως και οι αδούλωτοι λαοί είθισται να δολοφονούνται. Ήταν κάτι που τον απασχολούσε. Ο ίδιος άλλωστε εκτός από ποιητής ήταν και μαχητής: πολέμησε στη μάχη του Μαραθώνα, στη ναυμαχία του Αρτεμισίου και στη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Σε αντίθεση με τον επιδραστικότατο αρθρογράφο της «Καθημερινής», δεν χρησιμοποίησε ποτέ την πένα του για να σιγοντάρει συνδιαμορφώνοντας και να συνδιαμορφώσει σιγοντάροντας, τη ρητορική μιας απολίτιστης πολιτικής εξουσίας όπως η σημερινή, που θεωρεί τον εαυτό της ιδιοκτήτη της σύγχρονης Ελλάδας.
Εν κατακλείδι: ασφαλώς ο κύριος Τάκης Θεοδωρόπουλος, ως εχθρός της ποίησης και μέσα στην θρασεία άγνοια του για τη θέση του έργου του Θεόδωρου Τερζόπουλου ως σημείου αναφοράς του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού, είναι απολύτως βέβαιο ότι δεν είναι Παλαιστίνιος. Οι υπόλοιποι όμως, ποιητές, καλλιτέχνες και όλοι οι μετέχοντες της παιδείας και της τέχνης, αρχαίοι, τωρινοί και μελλούμενοι, είμαστε συλλήβδην Παλαιστίνιοι/ες. Μα επιτέλους! Πια ο καθείς το γνωρίζει.
Ελπίζω το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να μην πάρει τοις μετρητοίς την καταληκτική προτροπή/υπόδειξη του αρθρογράφου σύμφωνα με την οποία «οφείλουμε» (ποιοι;) να απελευθερώσουμε το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου από τις αγκυλώσεις του» και στείλει προσεχώς αστυνομικές δυνάμεις να πατήσουν την ιερά θυμέλη για να μας «απελευθερώσουν» από τον Θεόδωρο Τερζόπουλο.
* Σκηνοθέτης – Καθηγητής,
Κοσμήτορας Σχολής Καλών Τεχνών Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
