Η μητέρα γνωρίζει, ο πατέρας νομίζει
Ευριπίδης: Αεί δε μήτηρ φιλότεκνος μάλλον πατρός· η μεν γαρ αυτής οίδεν όνθ᾿, ο δʼ οίεται. Πάντα η μητέρα, με την αγάπη της, βρίσκεται πλησιέστερα στα παιδιά απ` όσο ο πατέρας. Η μητέρα γνωρίζει, ο πατέρας νομίζει.
Rudyard Kipling, Nobel 1907: Ο Θεός δεν μπορεί να είναι πανταχού παρών, γι’ αυτό έπλασε τις μητέρες.
Σοφία Λόρεν: Όταν είσαι μητέρα, ποτέ δεν είσαι μόνη στις σκέψεις σου. Πάντα σκέφτεσαι δυο φορές: τη μια για τον εαυτό σου και την άλλη για το παιδί σου.
Robert Browning: Η Μητρότητα είναι ο κόμβος όπου όλη η αγάπη αρχίζει και τελειώνει εκεί.
Γεράσιμος Μαρκοράς: Μάνα! ―Δε βρίσκεται λέξη καμία να ’χει στον ήχο της τόση αρμονία·σαν ποιος να σ’ άκουσε με στήθος κρύο, όνομα θείο;
Δύο «ομιλούσες» εικόνες για την αγάπη της μητέρας.
1η εικόνα.
Μελανόμορφο Πινάκιο ~ 550 π.Χ. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών. Στην παράσταση του πινακίου εικονίζονται οι Πηλέας, Αχιλλεύς, Θέτις και Νεοπτολέμος, άρα όλη η οικογένεια του Αχιλλέα: Πατέρας, μητέρα και γιος με αναγεγραμμένα ( με ανορθογραφίες και κατοπτρισμούς) τα ονόματα των όπως και του Αχιλλέα). Πρόκειται για σκηνή αποχαιρετισμού του ήρωα που αναχωρεί με τον Πάτροκλο και τους Μυρμιδόνες από την Φθία για την εκστρατεία στην Τροία.
Σημειώσεις:
– Πινάκιο = Μικρός πίνακας αλλά και πιάτο φαγητού (αντί πινακίου φακής ή το πινάκι που τρώει το γουρούνι ) Χρησιμοποιείται η λέξη και για νομικά θέματα.
– Ο Αχιλλεύς εικονίζεται θεόρατος να περνά σε ύψος ακόμα και την θεά μητέρα του Θέτιδα, παραβαίνοντας έναν εικαστικό κανόνα που επιτάσσει οι θνητοί να είναι χαμηλότεροι σε ύψος από τους θεούς.
-Η θεά Θέτιδα κρατά με στοργή το κοντάρι του γιου της Αχιλλέα με το δεξί της χέρι. Με το αριστερό στηρίζει την ασπίδα του γιου της ο οποίος την ίδια στιγμή εφαρμόζει την αριστερή κνημίδα του ( έχει ήδη φορέσει τη δεξιά). Δόρατα φέρουν και οι Πηλέας και Νεοπτόλεμος για να τα προσφέρουν στον Αχιλλέα. Κάποιο απ` αυτά τα κοντάρια σκότωσε τον Έκτορα. Η επισυναπτόμενη εικόνα αποτελεί σπουδή και μερική σχεδιαστική και χρωματική αποκατάσταση της πραγματικής.
-Ρασέλ Μπεσπάλωφ (1895 – 1949). Γαλλίδα φιλόσοφος. Γράφει: Είδε ποτέ κανείς καθαρότερα τι θα πει τρυφερότητα; Υπήρξε ποτέ κανείς πιο λεπταίσθητα ακριβής απ` ότι ο Όμηρος, όταν μας περιγράφει την αμοιβαία σχέση της Θέτιδας και του γιου της Αχιλλέα; Αυτός ο μανιώδης, ο φρενήρης, ο πάντα μεθυσμένος από τη δράση ή από την πλήξη, έχει για μητέρα του μια θεά, μια Νηρηίδα ελαφροπατούσα, που η χάρη της τον τυλίγει με γαλήνη.. Κεφάλαιο 2, Θέτις και Αχιλλέας από το βιβλίο της Ρασέλ Μπεσπάλωφ ” Για την Ιλιάδα” σελ. 20. μετάφραση Γιώργος Καράμπελας, επίμετρο Χέρμαν Μπροχ, εκδ. “μάγμα”
Ιλιάς, ραψωδία Χ`, στ. 300 κ.ε. Ο Αχιλλέας προστατεύθηκε με την ασπίδα. Η περικεφαλαία, έργο και αυτή του Ηφαίστου, προστάτευε το θείο κεφάλι του Πηλείδη. Ολόχρυσες ανάδευαν πλεξούδες απ` το κράνος και ήταν απαράλλαχτος με τον Φοίβο Απόλλωνα. Πέταξε το κοντάρι του στον Έκτορα τον μέγα και το κοντάρι έλαμπε σαν τον αποσπερίτη που λάμπει περισσότερο μες στ` ουρανού τον θόλο. Ο Αχιλλέας πέτυχε τον αντίπαλο του στο μοναδικό σημείο που ήταν ακάλυπτο από την πανοπλία του , που ήταν η πανοπλία του Πατρόκλου, η παλιά αρματωσιά του Αχιλλέα. Η αιχμή του δόρατος βρήκε τον άμοιρο Έκτορα χαμηλά στο λαιμό και τον διαπέρασε.
2η εικόνα
Αττικός ερυθρόμορφος αμφορέας, ~510 π.Χ. Από το Vulci.
Έργο του Ευθυμίδη. Το θεωρούσε κορυφαίο έργο του και έγραψε στην πίσω όψη: ΩΣ ΟΥΔΕΟΤΕ ΕΥΦΡΟΝΙΟΣ ( Ουδέποτε θα μπορούσε να ζωγραφίσει έτσι ο Ευφρόνιος.). Ο Ευφρόνιος και ο Ευθυμίδης ήταν οι κορυφαίοι καλλιτέχνες αγγειοπλάστες και αγγειογράφοι της εποχής.
Εκτίθεται στο: Staatliche Antikensammlungen, Βαυαρία, Γερμανία.
Ο Έκτορας αρματώνεται για να πάει στη μάχη. Βρίσκεται ανάμεσα στους γονείς του: Τον βασιλιά Πρίαμο που συμβουλεύει τον γιο του και κρατά βακτηρία και την μητέρα του Εκάβη, βασίλισσα της Τροίας, σύζυγο του βασιλιά Πριάμου στην εποχή του Τρωικού πολέμου. Η Εκάβη, με όλη της τη αγάπη και την αγωνία δίδει στον αρχιστράτηγο των Τρώων, αγαπημένο της γιο Έκτορα, το κράνος, το δόρυ και την ασπίδα, ενώ ψιθυρίζει μια προσευχή στους θεούς για την προστασία του. Ανάμεσα στον Πρίαμο και στον Έκτορα αναγράφονται οι επιγραφές: ΕΥΘΥΜΙΔΗΣ ΕΓΡΑΦΣΕΝ ΗΟΠΟΛΙΟΥ (Ζωγράφος ο Ευθυμίδης ο γιος του Πολίου). Υπάρχουν ακόμα οι επιγραφες: ΗΕΚΤΟΡ και ΗΕΚΑΒΕ. ( Το Η μπροστά στα ονόματα σημαίνει ότι δασύνονται).
Ομοιότητες ανάμεσα στο Μελανόμορφο Πινάκιο του 550 π.Χ. στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών και στον Αττικό Ερυθρόμορφο Αμφορέα του510 π.Χ. στο Staatliche Antikensammlungen, Βαυαρίας.
-Κεντρικό πρόσωπο και στα δύο είναι ο πρώτος των Ελλήνων (Αχιλλεύς) και ο πρώτος των Τρώων ( Έκτωρ).
-Και στα δύο πρωταγωνιστούν οι Μητέρες των Ηρώων ( Θέτις και Εκάβη) που τη δύσκολη στιγμή που οι γιοι τους ετοιμάζονται για τη μάχη, είναι παρούσες με όλη την αγάπη και τη φροντίδα τους. Μάλιστα τους παραδίδουν τα όπλα τους. Σαν να τα ευλογούν ώστε να προστατεύσουν τα παιδιά τους. Ο πατέρας και στις δύο περιπτώσεις έχει δευτερεύοντα ρόλο. Ο βασιλιάς Πηλεύς πατέρας του Αχιλλέως και ο βασιλιάς Πρίαμος πατέρας του Έκτορα. Αριστερά η μητέρα δεξιά ο πατέρας. Στο κέντρο ο ήρωας.
1*. Αρχιτέκτων. Ιστορικός Αρχιτεκτονικής. Ιστορικός Τέχνης.
2*. Στην αγαπημένη μου Ιωάννα – Μαρίνα που ακολουθεί τον ασφαλή δρόμο της Ρούμελης με οδηγήτριες τις αξεπέραστες Γιούλα, Σταμούλα και Γιαννίτσα αλλά και τον δρόμο της Κρήτης με οδηγήτριες τις Μαρίκα, Ζουμπουλιώ και Κατίγκω.
