Είναι η Ελλάδα μια κρυπτοαποικία, μια αποικιακή μίμηση ή ένα παράδειγμα αυτοαποικιοποίησης; Και σε ποιο βαθμό είναι και η ίδια «αποικιοκράτης», ως φορέας μορφών και δομών αποικιακότητας; Στα ερωτήματα αυτά επιχειρεί να απαντήσει το δοκίμιο «Ελληνικές Αποικιακότητες» της Κολεκτίβας Decolonize Hellas (Νικόλας Κοσματόπουλος, Πηνελόπη Παπαηλία, Σίσσυ Θεοδοσίου, Δέσποινα Λαλάκη, Φωτεινή Τσιμπιρίδου), που αποτελεί ένα από τα τέσσερα βιβλία της εκδοτικής σειράς dëcoloиıze hellάş / εκδόσεις (https://decolonizehellas.org/). Τα άλλα τρία δοκίμια της σειράς είναι: «Βαλκάνια και Μαύρος Μαρξισμός. Για την Κατάργηση της Λευκής Υπεροχής στην Ευρώπη» του Dusan Bjelic, «Κάλεσμα για Ρασαμπλάζ: Μαύρα Φεμινιστικά Μέλλοντα και Εθνογραφική Αισθητική» της Gina Athena Elysse και «Φιλελευθερισμός και Ανελευθερία: Μια Μεταποικιακή Προσέγγιση» του Julian Go.
Τα δοκίμια έχουν εκδοθεί και διατίθενται από το Ιδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ και θα τροφοδοτήσουν δύο ενδιαφέρουσες συζητήσεις που θα γίνουν την Κυριακή 14 Απριλίου το απόγευμα, στο Ινστιτούτο ETERON (Λεωκορίου 38-40, Θησείο, 6-9 μ.μ.).
Η πρώτη (6 μ.μ. – 7 μ.μ.) θα γίνει με βάση των κείμενα των Dusan Bjelic, Julian Go και Gina Athena Ulysse (με τους Δημοσθένη Παπαδάτο-Αναγνωστόπουλο, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Στάθη Παπασταθόπουλο, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Αντώνη Χατζηκυριάκου, Πάντειο Πανεπιστήμιο και Αλκηστι Πρέπη, δρα ΕΜΠ, με συντονισμό του δημοσιογράφου Γιάννη-Ορέστη Παπαδημητρίου, The Manifold). Η δεύτερη συζήτηση (7.30 μ.μ. – 9 μ.μ.) για τις «Ελληνικές Αποικιακότητες» θα γίνει με τις Αθηνά Συριάτου, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, και Δήμητρα Τζανάκη, δρα στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, με παρεμβάσεις από τη συγγραφική κολεκτίβα (Νικόλας Κοσματόπουλος, American University of Beirut, Πηνελόπη Παπαηλία, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Σίσσυ Θεοδοσίου, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Δέσποινα Λαλάκη, City University of New York και Φωτεινή Τσιμπιρίδου, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας), με συντονισμό του δημοσιογράφου Γιάννη Κιμπουρόπουλου, «Η Εφημερίδα των Συντακτών». H συγγραφική κολεκτίβα του δοκιμίου «Ελληνικές αποικιακότητες» περιγράφει ως εξής τον στόχο της πρωτοβουλίας της στην εισαγωγή της έκδοσης: «Στόχος μας ήταν εξαρχής να ιχνηλατήσουμε τις αποικιακές γενεαλογίες που πυροδοτούν τα φαινόμενα ξενοφοβίας, ρατσισμού, σεξισμού, οριενταλισμού και βαλκανισμού, τα οποία διατυπώνονται στο όνομα της εθνικής καθαρότητας και ενίοτε στην υπηρεσία μιας “Ευρώπης-φρούριο”. Να αποαποικιοποιήσουμε την Hellas σημαίνει να αφουγκραστούμε την ιδεολογική και υλική κατασκευή της “Hellas”, τόσο μέσα από τον ρόλο της ως πολιτισμικό θεμέλιο της υποτιθέμενα κοσμικής δυτικής παράδοσης, ως γεωπολιτικό ανάχωμα και πολιτισμικό σύνορο, αλλά και ως προνομιακό πεδίο εφαρμογής, αναπροσαρμογής και αναμόρφωσης αποικιακών τεχνολογιών στην πολιτική, την οικονομία και την κοινωνία. Με αυτήν την έννοια, κεντρικό διακύβευμα αποτελεί η κατανόηση των διαδικασιών ένταξης της ελληνικής κοινωνίας (και διασποράς) στην παγκόσμια δομή της λευκής υπεροχής – όπως και των αντιστάσεων απέναντί της.
Το πρόταγμα να αποαποικιοποιήσουμε την Hellas σημαίνει, δηλαδή, να θέσουμε ως προτεραιότητα τις αναλυτικές συνδέσεις της ελληνικής περίπτωσης με συζητήσεις για τη νεωτερικότητα ως αποικιακότητα και αντιστρόφως, και ειδικότερα να δούμε τη διαχρονική λειτουργία της χώρας ως εργαστήριο αποικιακότητας στο ευρωπαϊκό έδαφος και ως προπύργιο των ιδεωδών, πρακτικών και δικτύων εξάπλωσης της λευκής Ευρώπης».
