Ηθελα πολύ να κάνω αυτή τη συζήτηση με τον Βασιλικό από τους Raining Pleasure. Για πολλούς λόγους. Πρώτο και βασικότερος διότι είναι ένας πολύ ενδιαφέρων και με άποψη για τη μουσική τύπος που έχεις να πεις άπειρα πράγματα μαζί του. Δεύτερο, διότι πριν από μερικές εβδομάδες ανακοινώθηκε η επανασύνδεση των Raining Pleasure, του παλιού και πολύ καλού συγκροτήματός του – προγραμμάτισαν ήδη μία συναυλία τον Ιούνιο στον Λυκαβηττό. Και, τρίτο, επειδή αυτή την Κυριακή 31 Μαρτίου ο Vassilikos παρουσιάζει στη «Σφίγγα», μαζί με τον Γιώργο Τριανταφύλλου, το νέο του project «The Grand Duet». Μόνο οι δυο τους επί σκηνής, τα κάνουν όλα, κιθάρες, μπάσο, πλήκτρα και φωνητικά.
● Δύο άτομα δεν είναι λίγα; (γέλια)
Ο αριθμός των ατόμων δεν είναι ποτέ μικρός ή μεγάλος σε ένα μουσικό σχήμα. Εξαρτάται τι θέλει να κάνει κάποιος. Μπορεί να ακούσεις ένα βιολί να παίζει μόνο του και η πληρότητα να αγγίζει το τέλειο. Αντίστοιχα, μπορείς να ανοίξεις την τηλεόραση, να δεις ορχήστρες 8 ατόμων σε μια τηλεταβέρνα και να νιώθεις την προχειρότητα και την ατεχνία σε όλο τους το μεγαλείο.
● Στην ποπ και ροκ μουσική;
Οταν μιλάμε για ποπ δημιουργικά σχήματα, πέραν όλων των άλλων παίζει μεγάλο ρόλο η ποιότητα της επικοινωνίας. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερα!
● Είναι πιο εύκολο ή πιο δύσκολο, αναλόγως, το ντουέτο από μια ολοκληρωμένη μπάντα;
Το ντουέτο μπορεί να είναι μια ολοκληρωμένη μπάντα, με την παραπάνω λογική. Ειδικά αν υπάρχουν και μηχανήματα που συμπληρώνουν το πράγμα ηχητικά, όπως στη δική μας περίπτωση.
● Εντάξει, σύμφωνοι, αλλά το ερώτημα παραμένει…
Το δύσκολο και το εύκολο είναι πολύ σχετικές έννοιες στη μουσική. Αν τα πράγματα ενορχηστρωθούν σωστά, όλα τα σχήματα είναι εύκολα. Σωστή ενορχήστρωση δεν σημαίνει μόνο ωραία ενορχήστρωση. Σημαίνει πως αν παραμείνουν οι μουσικοί στο πλαίσιο που έχει τεθεί, είναι σχεδόν αδύνατο να υπάρξουν λάθη και ανισορροπίες.
● Και σε επίπεδο προσώπων;
Υπάρχει πάντα το θέμα της επικοινωνίας και συνεννόησης μεταξύ των μελών. Σίγουρα σε αυτό το κομμάτι τα πράγματα δυσκολεύουν όσο αυξάνεται ο αριθμός. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν γίνεται. Είναι ζήτημα αλληλοσεβασμού και αγάπης.
● Τι κάνατε με τον Γιώργο Τριανταφύλλου στη φάση της πανδημίας και πώς το συνεχίσατε μετά;
Ξεκινήσαμε τις πρόβες λίγους μήνες πριν από τις καραντίνες. Οταν άρχισε η πανδημία, αναγκαστικά διακόψαμε. Δεν είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε κάτι μαζί κατά τη διάρκεια των περιορισμών. Οταν ένα σχήμα είναι εντελώς καινούργιο, δεν γίνεται δουλειά από απόσταση. Στη συνέχεια, το πιάσαμε από εκεί που το αφήσαμε και λίγους μήνες μετά ξεκινήσαμε τα live.
● Τι ακούμε λοιπόν από το «The Grand Duet»;
Είναι ένα σύνολο από όλα τα πράγματα που θα περίμενε να ακούσει κανείς σε ένα live του Βασιλικού. Παίζουμε παλιά μου κομμάτια από την εποχή των Raining Pleasure (κάποια εντελώς αλλαγμένα και άλλα όχι τόσο). Παίζουμε ένα σημαντικό κομμάτι από τις διασκευές μου του «Vintage». Περνάμε από τις άλλες διασκευές μου στον Τσιτσάνη για λίγο, παίζουμε το μεγαλύτερο μέρος από το τελευταίο άλμπουμ μου «Amazing Grey», αλλά και κομμάτια που δεν έχω δισκογραφήσει ποτέ. Είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό που γίνεται και ήταν ένα αρκετά δύσκολο εγχείρημα να ταιριάξουν όλα. Αλλά το αποτέλεσμα είναι πέραν του ικανοποιητικού και είμαστε πολύ υπερήφανοι γι’ αυτό.
● Μια και πιάσαμε τις διασκευές, μπορώ να πω ότι μερικές από τις διασκευές σου είναι ανώτερες -προσωπική γνώμη- και από τις αρχικές εκτελέσεις…
Δεν ξέρω αν είναι ανώτερες, αλλά σε ευχαριστώ.
● Τι χρειάζεται μια διασκευή;
Η διασκευή χρειάζεται να της δώσεις την ψυχή και την ενέργεια που θα έδινες σε δικές σου συνθέσεις. Ο λόγος που συχνά αποτυγχάνουν είναι γιατί δεν γίνονται έτσι. Δεν φτάνει να πάρεις τις αρμονίες και τις μελωδίες ενός κομματιού και να τις φυτέψεις σε μια άλλη μουσική φόρμα. Δεν πετυχαίνει ποτέ και, αν ρωτάς εμένα, είναι προσέγγιση διασκεδαστήριου.
● Παράδειγμα;
Υπήρξε μια φάση στην Ελλάδα που όλα γίνονταν gypsy swing. Ηταν αστείο από τη μία και τραγικό από την άλλη. Αλλά στην ουσία έδειχνε ότι οι μουσικοί δεν σέβονται την τέχνη της διασκευής. Την αντιμετωπίζουν σαν «κάτι γνωστό για να χαρεί ο λαός το Σάββατο».
● Υπάρχουν τραγούδια που δεν μπορείς να αγγίξεις;
Υποθέτω θα υπάρχουν, δεν το έχω σκεφτεί ποτέ έτσι. Φαντάζομαι, δεν θα μπορούσα να τα αγγίξω γιατί το μόνο πράγμα που θα ήθελα να κάνω θα ήταν να τα παίξω ακριβώς όπως ήταν. Κάτι που δεν έχει κανένα νόημα πέρα από την αυνανιστική διάθεση – στην οποία όλοι φυσικά έχουν δικαίωμα.
● Γιατί δεν βλέπουμε να διασκευάζονται τραγούδια των τελευταίων (πολλών) ετών αλλά μόνο παλιότερα; Μήπως δεν βγαίνουν πια τόσο μεγάλα τραγούδια;
Πάντα και ακόμα γράφονται καλά τραγούδια. Νομίζω ότι χρειαζόμαστε την ασφάλεια της χρονικής απόστασης. Υποθέτω πως υποσυνείδητα θέλουμε να αφήσουμε ένα κομμάτι να ολοκληρώσει μόνο του τον φυσικό του κύκλο πριν εκφράσουμε μια άλλη οπτική. Βέβαια, παίζει και κάτι άλλο, πιο εγωικό. Δεν θέλουμε να τιμήσουμε σύγχρονούς μας δημιουργούς, είναι ένας κρυμμένος μηχανισμός ανταγωνιστικότητας.
● Raining Pleasure λοιπόν ξανά. Γιατί; (Χρειαζόταν, για να είμαι ειλικρινής… )
(Το περίμενα, για να είμαι και εγώ ειλικρινής.) Η μπάντα έκανε τον πρώτο της τεράστιο κύκλο και κάθισε να ξεκουραστεί με έναν εντελώς φυσικό και αναμενόμενο τρόπο. Μην ξεχνάμε ότι ο πολύς κόσμος μάς γνώρισε στη δεύτερη δεκαετία μας, είναι λίγοι όμως εκείνοι που ξέρουν ότι είχαμε διανύσει άλλη μία πιο πριν. Οπως εντελώς οργανικά σταματήσαμε, έτσι εντελώς οργανικά το ξαναπιάσαμε. Από τα πλεονεκτήματα των υγιών σχέσεων. Εναν πραγματικά καλό φίλο μπορεί να μην τον δεις για χρόνια, αλλά όταν βρεθείτε είναι σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα. Οι δικές μας σχέσεις παρέμειναν ζωντανές όλα αυτά τα χρόνια. Κι όταν η μπάντα μάς ζήτησε να την ξανασυναντήσουμε, το κάναμε.
● Ποια η ανάγκη για την επανασύνδεση ενός συγκροτήματος;
Πολλές μπορεί να είναι οι ανάγκες που το κάνουν οι άνθρωποι. Δεν θα μπορούσα να μιλήσω για άλλες μπάντες παρά μόνο για εμάς. Ξεκουραστήκαμε, είναι η απάντηση. Η αγάπη υπάρχει, οι σχέσεις υπάρχουν, το μόνο που έλειπε ήταν η σωστή στιγμή.
● Τι σχεδιασμό έχεις για το επόμενο διάστημα; Λυκαβηττό σίγουρα με την μπάντα και τι άλλο; Νέο δίσκο, ας πούμε;
Αν ρωτάς για τα δικά μου σχέδια, ετοιμάζω το επόμενο προσωπικό άλμπουμ. Ως μπάντα, σε αυτή τη φάση, το μόνο που βλέπουμε μπροστά μας καθαρά είναι η γιορτή της επανένωσης το καλοκαίρι. Οτιδήποτε άλλο θα περιμένουμε να το προστάξει η ζωή. Οπως κάναμε πάντα.
♦ «The Grand Duet»
Κυριακή 31 Μαρτίου. Μουσική σκηνή «Σφίγγα», Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής. Ωρα έναρξης: 21.00. Eίσοδος: 12 ευρώ
