Με την τεχνητή νοημοσύνη, γνωστή ως AI (Artificial Intelligence), να κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος στις ζωές μας εξαιτίας της ικανότητας του λογισμικού των υπολογιστών να μιμείται την ανθρώπινη νοημοσύνη και συμπεριφορά, ο άνθρωπος μοιάζει ανήμπορος να συμπορευθεί με τις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις. Απλώς τις ακολουθεί και ωφελείται από τις δυνατότητές τους, χωρίς να δείχνει ακόμα να ανησυχεί για τους κινδύνους που κρύβει η σκοτεινή πλευρά του τεχνολογικού μέλλοντος.
Η μουσική βιομηχανία παράγει ήδη τραγούδια από εκτελεστές-μαραφέτια, εκπαιδευτικοί δίνουν απλές εντολές και σε λίγα λεπτά έχουν έτοιμο ένα σχέδιο μαθήματος, φοιτητές βάζουν λέξεις-κλειδιά και η εργασία του εξαμήνου αποκτάει μορφή χωρίς καν αναζήτηση βιβλιογραφίας, ενώ έχουν περάσει περισσότερα από 26 χρόνια από τότε που ο παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι, Γκάρι Κασπάροβ, ηττήθηκε από τον υπερυπολογιστή της IBM, Deep Blue.
Ολα ξεκίνησαν από τον Αγγλο μαθηματικό, ερευνητή της κρυπτογραφίας και υπεύθυνο για την αποκωδικοποίηση της γερμανικής κρυπτογραφικής συσκευής Enigma στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, Αλαν Τούρινγκ, ο οποίος θεωρείται πρωτοπόρος στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης. Το 1950 ο Τούρινγκ εισήγαγε την ιδέα ότι οι μηχανές μπορούν να προσομοιώνουν την ανθρώπινη νοημοσύνη, η οποία είναι σήμερα γνωστή ως Turing Test. Σύμφωνα με το τελευταίο, αν μια μηχανή μπορεί να συνομιλήσει με έναν άνθρωπο χωρίς ο άνθρωπος να αντιληφθεί ότι αλληλεπιδρά με μια μηχανή, τότε η μηχανή μπορεί να θεωρηθεί ότι επιδεικνύει ευφυή συμπεριφορά.
Τα χρόνια πέρασαν και τα μηχανήματα δεν επιδεικνύουν μόνο ευφυείς δυνατότητες, «απαντώντας» σε όσους τα κατακρίνουν ότι δεν παύουν να είναι μηχανές χωρίς συναισθήματα και αγνοούν λέξεις όπως πόνος, αγωνία ή χαρά. Ετσι ένας νέος κλάδος γεννήθηκε, η Συναισθηματική Υπολογιστική, με στόχο να αναπτύσσει προγράμματα τα οποία μπορούν να αναγνωρίζουν, να κατανοούν, να προσομοιώνουν και να προκαλούν συναισθήματα.
Απώτερος στόχος των ερευνητών είναι η δημιουργία υπολογιστικών συστημάτων τα οποία θα έχουν τη δυνατότητα της ενσυναίσθησης, δηλαδή να αναγνωρίζουν και να ερμηνεύουν τη συναισθηματική κατάσταση των γύρω τους για να μπορούν να αντιδράσουν ανάλογα. Και η Συναισθηματική Υπολογιστική δέχεται κριτική, η οποία επικεντρώνεται στο ότι δεν υπάρχει καθολικός ορισμός του συναισθήματος και στο ότι το συναίσθημα γίνεται αντιληπτό με διαφορετικό τρόπο από τον εκάστοτε ακροατή, ανάλογα με το αν έχει εκφραστεί αυθόρμητα ή τεχνητά.
Αντε να πεις τον πόνο σου στο μηχάνημα και να περιμένεις τον αλγόριθμο να σε παρηγορήσει…
