Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όχι μόνο έδωσαν δημόσιο βήμα σε «λόχους ηλιθίων», όπως είχε πει ο Ουμπέρτο Εκο, αλλά δημιούργησαν, κατά κάποιο τρόπο, και τις επίλεκτες δυνάμεις αυτών των λόχων: τους haters.
Η λέξη παράγεται από το αγγλικό ρήμα «hate» (μισώ), το οποίο έχει μια ενδιαφέρουσα ετυμολογική διαδρομή: παράγεται από την ινδοευρωπαϊκή ρίζα *kad, που σημαίνει «φροντίδα, λύπη», αλλά και «δυστυχία, συμφορά». Από την ίδια ρίζα έχουμε το αρχαιοελληνικό «κήδος», το ιρλανδικό caiss, το παλαιοαγγλικό hatian (μισώ), το πρωτογερμανικό «haton» με την ίδια σημασία, κ.ά. Σύμφωνα με την etymoline.com, ο όρος «hate mail» (επιστολή μίσους) εμφανίστηκε στην αγγλική γλώσσα το 1951, η έκφραση «hate crime» (έγκλημα μίσους) το 1988 και το «hate speech» (ομιλία μίσους) το 1990.
Στα ελληνικά η λέξη «χέιτερ» εμφανίστηκε μετά το 2000. Το «μίσος», το αίσθημα έντονης αντιπάθειας και εχθρότητας, παράγεται από το ρήμα «μισώ», αβέβαιης ετυμολογίας, σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας.
Οι «χέιτερ» είναι οι μισούντες, αυτοί που εμφορούνται από εχθροπάθεια, από έντονα συναισθήματα έχθρας. Είναι αυτοί που, οχυρωμένοι πίσω από το ταμπούρι του υπολογιστή ή του κινητού τους, ξερνούν μίσος, κακία και εμπάθεια γενικώς, αλλά και ειδικώς, εναντίον συγκεκριμένων προσώπων, για έναν σωρό λόγους. Για την πολιτική, τη μουσική, το ποδόσφαιρο, τον κινηματογράφο, τις ερωτικές προτιμήσεις, τη θρησκεία, την ηθική, για οτιδήποτε – ο hater μισεί για να μισεί, γιατί δεν τα πάει καλά με τον εαυτό του.
«Τα άτομα αυτά, λοιπόν, βλέπουν κάποιον, την ευτυχία, την επιτυχία, τα επιτεύγματα, τη ζωή του και εκεί αναγνωρίζουν κάτι που λείπει από τη δική τους ζωή, με αποτέλεσμα να βιώνουν έντονη ζήλια. Η παρουσία του άλλου, οι επιλογές του, τα αποτελέσματά του, φωτίζουν τα δικά τους ελλείμματα. Το μίσος που βγάζουν είναι στην πραγματικότητα μίσος για κάτι δικό τους, για ένα μέρος του εαυτού τους. Και η εκτόνωση του μίσους αυτού τούς προσφέρει μια μικρή, αλλά προσωρινή διέξοδο από τη μιζέρια που νιώθουν», λέει η σύμβουλος ψυχικής υγείας MSc/εκπ. ψυχοθεραπεύτρια Αγγελική Κονιδάρη, σε σχετικό άρθρο της στο viomathisis.gr, προτρέποντάς μας, εάν έχουμε την ατυχία να στοχοποιηθούμε από έναν hater, να μην το πάρουμε προσωπικά και να αποστασιοποιηθούμε.
Σωστό, πλην δύσκολο. Το έναυσμα για να γραφτεί αυτό το κομμάτι πυροδοτήθηκε από κάποια σχόλια κάτω από τις αναρτήσεις της «Εφ.Συν.» στο φέισμπουκ. Εντάξει, η πολιτική επικαιρότητα, ιδιαίτερα η πρόσφατη κρίση κι η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήταν ό,τι καλύτερο για να συγκρατήσουν κάποιοι αριστεροί και κάποιες αριστερές, εντός ή εκτός εισαγωγικών, τα νεύρα, τη στενοχώρια, την οργή, την απογοήτευση και την αγωνία τους.
Ομως η καθεμία και ο καθένας δίνει ό,τι του περισσεύει, κι όχι ό,τι του λείπει, οπότε είναι τρομαχτικά θλιβερό να διαβάζεις αδιανόητες χυδαιότητες και ανήκουστες κατάρες ως σχόλια σε μια ανάρτηση, από ανθρώπους που διαφωνούν πολιτικά μαζί σου. Αλλο πράγμα η οξεία ιδεολογική σύγκρουση, κι η αμφισβήτηση από τους αναγνώστες της πολιτικής θέσης μιας εφημερίδας, κι άλλο να στέλνεις κάποιον να γ@μηθεί και να ψοφήσει. Κάποια σχόλια, ιδιαζόντως ειδεχθή, μου θύμισαν εκείνο τον (αν)αξιωματικό της ΕΛ.ΑΣ., που μετά την εισβολή στην κατάληψη του «Ευαγγελισμού» στο Ηράκλειο της Κρήτης, ευχήθηκε σε μια επινίκια ανάρτησή του στο φέισμπουκ: «Καρκίνο στα σπίτια σας, αναρχοάπλυτοι»…
Χέιτερ
Είναι το αντίθετο του φαν, του οπαδού και του γκρούπι.
Σε μουσικά ιδιώματα όπως η χιπ χοπ και η λόου μπαπ ο χέιτερ είναι ένας ειδικός τύπος που εκδηλώνει υπερβολική μνησικακία.
www.slang.gr
