Βίκτορα Ουγκό, «ναι!» είχα αναφωνήσει, μαθητής, όταν διδάχθηκα λόγια σου με λυτρωτική ιδιότητα: «Οπου ανοίγει ένα σχολείο, κλείνει μια φυλακή». Ημουν παιδί, οι εποχές, από τότε μέχρι σήμερα, δεν ήταν ακραίες συγκριτικά με τη δίνη του παρόντος. Τότε οι μέρες έκρυβαν λιγότερο εσκεμμένο κίνδυνο. Ναι, υπήρχε η υποψία, αν όχι αναμονή, του ενημερωμένου πολίτη της χώρας μας, αλλά και της διεθνούς πραγματικότητας για την παραζάλη τού σήμερα. Χωρίς να είναι ο μοναδικός κακός οιωνός, αρκούσε η βαθμιαία άλωση του φυσικού περιβάλλοντος από τα χρόνια του ’80 ώς σήμερα, σε αυτήν την περίοδο αναφέρομαι. Γενικότερο το περιεχόμενο της κλιμάκωσης του κακού, έθρεφε ανησυχία για το μέλλον, το σήμερα δηλαδή όπως το ζούμε. Δεν παίζω με τις λέξεις σου, Γάλλε λογοτέχνη, σήμερα οφείλουμε να επαναλειτουργήσουμε τα σχολεία μας, με παιδεία προσαρμοσμένη στις εκκωφαντικές απαιτήσεις των καιρών, άρα απαιτείται αναδιάταξη σημαντικού περιεχομένου της μάθησης.
Τις τελευταίες ημέρες, νέες γυναικοκτονίες, στυγνή δολοφονία πατέρα από γιο, βασίλειο ανεξέλεγκτης, πολύμορφης βίας και η Ελλάδα, πυροβολισμοί σε εξέδρες γηπέδου ερασιτεχνικής κατηγορίας, μάχη για τη διατήρηση αυτονόητων αγαθών όπως η δωρεάν δημόσια εκπαίδευση, εσωστρεφής πολιτικός(;) λόγος από την αντιπολίτευση, αυτή που θα έπρεπε να είναι ισορροπιστική δύναμη-αντίβαρο. Ο ωφελιμισμός ηχεί πειστικό επιχείρημα σε πολλά επίπεδα, τι τραγικό αλήθεια! Για να «κλείσουν» ή να μένουν άδειες οι φυλακές, οι κοινωνίες οφείλουν (θέλουν;) να αναδιανείμουν δομές και προτεραιότητες. «Διασώστε πολιτιστικά αγαθά, γενικεύεται η άλωσή τους» τόνισε η δασκάλα χορού Ελπίδα Χαρίτου-Μαρνέρη με επιστολή της στην «Εφ.Συν.». Σωστά, ατόφια πολιτιστικά αγαθά συμβάλλουν στην ανάκτηση ήθους. Προέχει η δίνη να ενοχλεί και όχι να χρησιμεύει ως μέσο κυριαρχίας… Από «άθλιους», Βίκτορα Ουγκό!
-320x213.jpg)
