Μη κερδοσκοπικά ΑΕΙ: Ποιος εμπιστεύεται τη Ν.Δ.;

Σε μια δημοκρατική κοινωνία, η κάθε ομάδα ή συλλογικότητα έχει δικαίωμα να παίρνει τις αποφάσεις της. Το ίδιο και οι φοιτητές για τις καταλήψεις. Με την προϋπόθεση ότι αυτές λαμβάνονται δημοκρατικά, στο πλαίσιο της νομιμότητας και όχι από μειοψηφίες και σε καθεστώς πιέσεων και απειλών.

Ο πρωθυπουργός παρομοίασε τους φοιτητές με κλέφτες. Ο Αδωνις Γεωργιάδης, κατά την προσφιλή του τακτική, βγήκε στα κανάλια και άρχισε τις έμμεσες απειλές περί διακοπής της χρηματοδότησης στα πανεπιστήμια που θα αρνηθούν την ηλεκτρονική εξεταστική… Θα ήταν προτιμότερο, αντί εκβιασμών και εξυπνακισμών, να ασχοληθεί με την υπό κατάρρευση δημόσια υγεία όπου είναι υπουργός.

Είναι όμως σαφές ότι η Ν.Δ. επιχειρεί μέσω παρουσίασης μιας χαοτικής κατάστασης στην ανώτατη εκπαίδευση να πείσει την κοινωνία ότι είναι μονόδρομος η ίδρυση ιδιωτικών. Γι’ αυτό, συνειδητά απαξιώνει το δημόσιο πανεπιστήμιο αντί να προχωρά σε λύσεις που εφαρμόζονται παντού. Κάρτες εισόδου – εξόδου για τους φοιτητές, φύλαξη με σεκιούριτι και φυσικά με έμπρακτη στήριξη στη χρηματοδότηση και την έρευνα. Δεν χρειάζεται να γίνουμε εφευρέτες. Ας αντιγράψουμε τουλάχιστον τις καλές πρακτικές.

Και γιατί όχι μη κρατικά μη κερδοσκοπικά ΑΕΙ, αφού επιτρέπονται στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο; Καμία αντίρρηση, αλλά με όρους και αυστηρά κριτήρια. Οικονομικά, κοινωνικά, ποιοτικά και γεωγραφικά και με την εποπτεία του κράτους διαρκή και ουσιαστική. Διότι αν είναι απλώς να αναβαθμίσουμε τους σχολάρχες πέριξ της πλατείας Κάνιγγος, βαφτίζοντας τα ΙΕΚ τους σε «μη κερδοσκοπικά ιδρύματα», αυτό δεν έχει κανένα νόημα καθώς μόνα ωφελημένα θα είναι τα επιχειρηματικά συμφέροντα. Αλλά ποιος μπορεί να εμπιστευτεί για μια τόσο σπουδαία υπόθεση, μια κυβέρνηση και έναν πρωθυπουργό που σταθερά ενεργούν αντιθεσμικά και μικροπολιτικά, αιφνιδιάζοντας και εκβιάζοντας τους πάντες;