Ιλιάδα. Περίληψη ραψωδίας Α`.
Δέκα χρόνια οι Αχαιοί πολιορκούν την Τροία χωρίς αποτέλεσμα. Το έπος της Ιλιάδας αρχίζει με τον ανίκητο θυμό, μήνιν, του Αχιλλέα που προκάλεσε η απόφαση του Αγαμέμνονα να του πάρει την Βρισηίδα, όταν παρέδωσαν την Χρυσηίδα στον πατέρα της ιερέα Χρύση. Όλα γίνονται κατ` εντολήν του Δία. Η άρνηση, αρχικά, του Αγαμέμνονα να παραδώσει την Χρυσηίδα, προκάλεσε την οργή του Απόλλωνα, που επέβαλλε μεγάλο θανατικό στο στρατόπεδο των Ελλήνων.
Ο Αχιλλέας, ψάχνοντας λύση, συγκάλεσε γενική συνέλευση. Ο μάντης Κάλχας αποκάλυψε την αιτία των συμφορών και προέβλεψε κλιμάκωση των δεινών αν η Χρυσηίδα δεν επιστρέψει στον πατέρα της.
Ο Αγαμέμνων το δέχεται οργισμένος και απαιτεί να πάρει στη θέση της κόρης που παραχωρεί την κοπέλα του Αχιλλέα, την πανέμορφη Βρισηίδα.
Ο Αχιλλέας έξω φρενών παραχωρεί την κοπέλα αλλά δηλώνει ότι αποχωρεί από κάθε πολεμική δραστηριότητα.
Ο Αχιλλέας τσακισμένος ψυχικά κάθεται στην ακρογιαλιά, όπου καλεί με πίκρα και θρήνο την μητέρα του Θέτιδα και της ζητά να μιλήσει στον Δία για τα άδικα που υφίσταται, αυτός ο πρώτος των πρώτων στις μάχες και στη δύναμη. Η Θέτιδα προσπίπτει ικετευτικά στον Δία και του ζητά να ταχθεί με τους Τρώες, ώστε να φανεί η ολέθρια απουσία του Αχιλλέα από το αχαϊκό στρατόπεδο.
Ο Δίας, με δυσκολία, δέχεται να ικανοποιήσει την παράκλησή της, αλλά κρυφά από την Ήρα, γιατί τον κατηγορεί ότι παίρνει το μέρος των Τρώων. Η Ήρα όμως τα αντιλαμβάνεται όλα και δυσφορεί με την παρουσία και τις απαιτήσεις της Θέτιδας. Μιλά προσβλητικά στον Δία ό οποίος εξοργίζεται και με την παρέμβαση του Ηφαίστου, η μητέρα του Ήρα σιωπά έντρομη από την οργή του Δία.
Η μέρα, μετά την χαρούμενη παρέμβαση του Ηφαίστου, περνά εκεί ψηλά στον Όλυμπο ευχάριστα με φαγητό, νέκταρ και μουσική. Ο ήλιος δύει και καθένας πάει στο ολύμπιο δώμα του να αναπαυτεί ενώ ο Δίας ξαπλώνει με την Ήρα στην βασιλική κλίνη τους ξεχνώντας τα προβλήματα τους.
Οι πρώτοι 21 στίχοι της Ιλιάδος στο αρχαίο κείμενο.
Μῆνιν ἄειδε, θεά, Πηληιάδεω Ἀχιλῆος
οὐλομένην, ἣ μυρί’ Ἀχαιοῖς ἄλγε’ ἔθηκε,
πολλὰς δ’ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν
ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν
A 5οἰωνοῖσί τε πᾶσι· Διὸς δ’ ἐτελείετο βουλή·
ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε
Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.
Τίς γάρ σφωε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι;
Λητοῦς καὶ Διὸς υἱός· ὃ γὰρ βασιλῆι χολωθεὶς
A 10νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὦρσε κακήν, ὀλέκοντο δὲ λαοί,
οὕνεκα τὸν Χρύσην ἠτίμασεν ἀρητῆρα
Ἀτρεΐδης· ὃ γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ’ ἀπερείσι’ ἄποινα,
στέμματ’ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος
A 15χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς,
Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω, κοσμήτορε λαῶν·
«Ἀτρεΐδαι τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί,
ὑμῖν μὲν θεοὶ δοῖεν Ὀλύμπια δώματ’ ἔχοντες
ἐκπέρσαι Πριάμοιο πόλιν, εὖ δ’ οἴκαδ’ ἱκέσθαι·
A 20παῖδα δ’ ἐμοὶ λύσαιτε φίλην, τὰ δ’ ἄποινα δέχεσθαι,
ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα.»
Ιλιάδα, περίληψη ραψωδίας Β`.
Ουκ αγαθόν πολυκοιρανίη. Είς κοίρανος έστω, είς βασιλεύς.
Δεν είναι σωστή η πολυαρχία. Πρέπει να υπάρχει ένας αρχηγός, ένας βασιλιάς. Ιλιάδα Β’ 204.
Ο Δίας μένει ξάγρυπνος με τη σκέψη του σε όσα του ζήτησε η μητέρα του Αχιλλέα, η Νηρηίδα Θέτις. Ο Αχιλλέας ήταν και δικός του γιος, καρπός του φλογερού του έρωτα προς την πανέμορφη Θέτιδα. Έπειτα δεν του ζητούσε χάρη αλλά αντίχαρη, για την έγκαιρη προειδοποίηση της, όταν συνωμότησαν οι θεοί, ακόμα και η κόρη του Αθηνά, εναντίον του.
Σκέφτεται με ποιον τρόπο θα ηττηθούν οι Αχαιοί, ώστε να αναγκαστούν να καταλάβουν πόσο απαραίτητη είναι η παρουσία του Αχιλλέα.
Ο Δίας προστάζει τον Άγγελο Όνειρο να πάρει τη μορφή του γέροντα, σοφού Νέστορα και να μεταφέρει με όνειρο τις βουλές του Δία στον κοιμώμενο Αγαμέμνονα. Να του πάει το μήνυμα ότι πρέπει να επιτεθεί στους Τρώες γιατί αυτή τη φορά θα τους κατατροπώσει. Οι θεοί που στήριζαν τους Τρώες δεν τους υποστηρίζουν πλέον. Ο Αγαμέμνων ανακοινώνει το όνειρο του στους άλλους αρχηγούς αλλά σκέφτεται να δοκιμάσει το στράτευμα λέγοντας τους ψέματα ότι πρέπει να φύγουν από την Τροία και να επιστρέψουν στις πατρίδες τους, αφού εδώ και εννέα χρόνια δεν κατάφεραν να εκπορθήσουν το κάστρο του Πριάμου. Οι κουρασμένοι ψυχικά και σωματικά οπλίτες ορμούν με αλαλαγμούς χαράς στα πλοία να φύγουν μια ώρα αρχύτερα για τα σπίτια και τις οικογένειες τους. Ο Οδυσσέας απογοητεύεται με όλα αυτά. Τότε ακριβώς εμφανίζεται μπροστά του η θεά Αθηνά και τον συμβουλεύει τι πρέπει να κάνει για να αναστρέψει το κλίμα της άτακτης φυγής των Αχαιών και να το μετατρέψει σε φανατισμό εναντίον των Τρώων. Μιλάνε στο στράτευμα με εμπνευσμένα λόγια οι αρχηγοί Αγαμέμνων, Νέστωρ και ο Οδυσσέας. Το κλίμα άλλαξε. Συντάσσονται για τον πόλεμο. Όσο ετοιμάζονται για την επίθεση ο ποιητής ζητά από τις Μούσες να τον βοηθήσουν ώστε να αναφέρει με ακρίβεια τις δυνάμεις τις ελληνικές που έφτασαν εδώ στην Τροία πριν εννέα χρόνια. Μιλά για τους αρχηγούς, για τον αριθμό των καραβιών από κάθε ελληνικό τόπο, για τις πόλεις που συμμετέχουν σ` αυτόν τον πόλεμο. Αναφέρεται και στους συμμάχους τους. Ακολουθεί ίδια αναφορά και για τους Τρώες και τους συμμάχους τους.
Αυτές οι αναφορές και οι λεπτομέρειες με ονόματα αρχηγών, πόλεων, αριθμό πλοίων που έστειλε η κάθε πόλη γεμάτα στρατό, άρεσαν πολύ στους αρχαίους, γιατί εκτός από τις ιστορικές, μυθολογικές, γεωγραφικές, πληροφορίες που παρείχαν, τους έδιναν και την ευκαιρία να υπερηφανευτούν για την πόλη τους.
1*. Αρχιτέκτων. Ιστορικός Αρχιτεκτονικής. Ιστορικός Τέχνης.
2*. Στην Ιωάννα – Μαρίνα Γαλάνη – Καζαμιάκη.
