Τιμήθηκε πρόσφατα η 80ή επέτειος από το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων (13.12.1943), ένα από τα πολλά εγκλήματα που διέπραξαν οι Γερμανοί ναζί κατακτητές στην Ελλάδα, την περίοδο 1941-1944.
Εχοντας λάβει μέρος, ήδη από την τελευταία δεκαετία του 20ού αιώνα, στην ίδρυση του Εθνικού Συμβουλίου για τις Γερμανικές Οφειλές, με πρόσκληση του Μανώλη Γλέζου, είδα με ικανοποίηση ότι στη σχετική εκδήλωση παρέστη ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Στέφανος Κασσελάκης. Ομως, πολύ περισσότερο, πρόσεξα την εκ μέρους του ανάδειξη της ηθικής διάστασης της διεκδίκησης, μακριά από ακρότητες του τύπου ότι η σημερινή Γερμανία βαρύνεται κυρίως για τα μεγάλα προβλήματα της Ευρώπης, ακόμα και για το Ουκρανικό.
Αλλωστε, ο ίδιος ο Γλέζος, που επέλεξε να εκλεγεί και στο Ευρωκοινοβούλιο το 2014, προκειμένου να διεθνοποιήσει το εθνικό αυτό αίτημα, πίστευε ακράδαντα ότι μπορούσαμε να βρούμε ισχυρούς συμμάχους σε αυτό, μέσα από τον γερμανικό λαό, κάτι που ως έναν βαθμό είχε πετύχει.
Αντιθέτως, θυμάμαι την ακραία πρόεδρο της Βουλής των πρώτων μηνών της κυβέρνησης Τσίπρα να «απαγορεύει» στον πρέσβη της Γερμανίας να καταθέσει στεφάνι στα θύματα του Διστόμου, 10 Ιουνίου 2015. Ντροπή για την ελληνική δημοκρατία, που είχε αποτραπεί με την παρέμβαση Γλέζου, ο οποίος πήρε το στεφάνι και το τοποθέτησε ο ίδιος στη θέση του.
Τέτοιες ακρότητες υπήρξαν τα μνημονιακά χρόνια της οργής, αλλά από το 2018 είμαστε εκτός μνημονίων, χάρη στον ΣΥΡΙΖΑ, και η διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών μπορεί και πρέπει να τίθεται σε βάση δικαιοσύνης για τον ελληνικό λαό που θέλει και μπορεί να είναι ισότιμος εταίρος με τη γερμανική οικονομική υπερδύναμη, στο πλαίσιο της Ενωμένης Ευρώπης.
Παρόμοια μηνύματα σαν του Κασσελάκη στα Καλάβρυτα οφείλουμε να εκπέμψουμε και στην πορεία προς τις ευρωεκλογές του Ιουνίου 2024. Προφανώς, τα κύρια προβλήματα της Ε.Ε. δεν είναι οι εκκρεμότητες της Γερμανίας από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έναντι, όχι μόνο της Ελλάδας. Είναι πρωτίστως το ζήτημα ανάδειξής της σε αυτόνομο πόλο ειρήνης και σταθερότητας για το σύνολο της ηπείρου μας και όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της πολύπαθης Μέσης Ανατολής, που ματώνει ξανά στη Γάζα.
Μιλώντας για την επίσκεψη και τις εύστοχες δηλώσεις Κασσελάκη στα Καλάβρυτα, θυμήθηκα και το γεγονός ότι στη διάρκεια της εκστρατείας του για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είχε επισκεφθεί τη Μακρόνησο, επιλογή που είχε ξαφνιάσει και, δυστυχώς, δυσαρεστήσει κάποιους εντός του κόμματος που τον ήθελαν «δεξιό» και απολίτικο. Γηράσκουμε αεί διδασκόμενοι, όχι όμως όλοι!
* Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
-320x213.png)
