Μέρες ΠΑΟΚ, μέρες Λουτσέσκου…

Την περασμένη εβδομάδα η νίκη του ΠΑΟΚ στο «Γ. Καραϊσκάκης» προκάλεσε εύλογο ντόρο. Δεν είναι και λίγο πράγμα μία ελληνική ομάδα να βάζει τέσσερα γκολ στον Ολυμπιακό στην έδρα του, ακόμα και αν το τελικό σκορ κινήθηκε στα καταπραϋντικά πλαίσια της διαφοράς δύο τερμάτων (2-4). Ο ΠΑΟΚ λίγες μόλις ημέρες μετά το θρίαμβό του στο Φάληρο δεν νίκησε την Αμπερντίν στην έδρα του (2-2), αλλά έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που εξασφάλισε μαθηματικά την πρόκρισή της στην επόμενη φάση των φετινών ευρωπαϊκών Κυπέλλων.

Ενώ με αυτή την ισοπαλία δεν έχασε και τίποτα το ουσιαστικό στις πιθανότητες που έχει για την πρώτη θέση του ομίλου του, απέναντι μάλιστα στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης, μία ομάδα που πήρε ευρωπαϊκό τρόπαιο το 2022 (UEFA Europa League). Διατηρώντας, παράλληλα, και ένα αξιοσημείωτο -για τα δεδομένα του ελληνικού ποδοσφαίρου- αήττητο σερί που κρατάει από τότε που έπαιξε και έχασε στη Βουλγαρία από τη Λέφσκι το καλοκαίρι του 2022…

Τι είναι τελικά ο ΠΑΟΚ; Τι θα πετύχει τη φετινή σεζόν; Θα κατακτήσει τίτλο; Θα πάει ψηλά στην Ευρώπη; Θα καταρρεύσει; Η σωστή απάντηση είναι πως ο ΠΑΟΚ είναι η ομάδα του προπονητή της και πως θα το παλέψει στα ίσια σε όλα τα μέτωπα. Θα πουν κάποιοι για τον Ραζβάν Λουτσέσκου: «Μα, δεν παίζει αυτός, δεν βάζει αυτός τα γκολ, δεν αποκρούει αυτός τα σουτ. Δεν αγοράζει με δικά του λεφτά τους παίκτες που έρχονται στο ρόστερ. Γιατί έχει τόση σημασία ο ρόλος του στην εν γένει λειτουργία του ΠΑΟΚ;»

Η απάντηση περικλείεται σε κάποιες συγκεκριμένες ατραπούς. Γιατί αυτός διαλέγει πώς θα αξιοποιήσει το υλικό, γιατί αυτός πείθει τους παίκτες του (σε γενικές γραμμές) να έχουν πάθος για τη δουλειά, κίνητρο για αποτελεσματικότητα, όρεξη για σωστό ποδόσφαιρο και αυτοσεβασμό στη διαδικασία ψυχοπνευματικής ενδοσκόπησης. Ο Ρουμάνος συνειδητά ψάχνει να βρει τις κατάλληλες συνταγές, να τις διδάξει αποδοτικά και να εφαρμόσει στην πράξη όσα σκέφτεται-παράγει το δαιμόνιο μυαλό του. Ο ΠΑΟΚ θέλει να αμύνεται σωστά, αλλά και να απειλεί μπροστά. Να είναι ουσιαστικός και όχι φλύαρος. Να δαγκώνει. Να μετουσιώνει τη σκέψη του Λουτσέσκου σε αγωνιστικό προφίλ. Δεν βιώνουμε εποχή ΠΑΟΚ, αλλά κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί πως συχνά πυκνά αναδεικνύονται μέρες ΠΑΟΚ, μέρες Λουτσέσκου…

Ο ΠΑΟΚ τα τελευταία χρόνια δεν κάνει ίσως το ντόρο που έκανε πριν πέντε χρόνια… Δεν υψώνει τους τόνους, δεν βάζει τον πήχη πολύ ψηλά, δεν λειτουργεί με δημόσιες προεδρικές φανφάρες (αντιθέτως ο Ιβάν Σαββίδης έχει μετατρέψει την επιτηδευμένη σιωπή σε δεύτερη φύση του, εξαναγκαστικά ή μη). Μετά την κατάκτηση του νταμπλ το 2019 ο οργανισμός της ομάδας της Θεσσαλονίκης αποφορτίστηκε και κυνηγάει να πάρει αυτό που μπορεί χωρίς να υποθηκεύει το μέλλον του. Παλιότερα, δύο συνεχόμενες ήττες σε τελικούς Κυπέλλου Ελλάδας (όπως αυτές από Παναθηναϊκό και ΑΕΚ το 2022 και το 2023 αντίστοιχα) θα ήταν ικανές για ανάπτυξη νέων μορφών των παλιών συμπλεγμάτων. Τώρα, όμως, ο νους πάει κατευθείαν στην επόμενη σεζόν και στην απαραίτητη δουλειά. Η Lady Hope βλέπει και αυτή πως υπάρχει μία ριζική μεταστροφή νοοτροπίας, ένα νέο είδος «ασπρόμαυρης» ωριμότητας…

Δεν είναι ανάγκη να τρελαίνεται και να φαντασιώνεται κάποιος στον ΠΑΟΚ μονάχα μεγαλεία. Αλλά, μάλλον πρέπει να κοιτάνε όλοι μαζί βήμα βήμα τις υποχρεώσεις τους μέσα στα γήπεδα, φτιάχνοντας το δρόμο για τις νέες επιτυχίες. Αν το κάνουν αυτό, στο κατάλληλο χρονικό σημείο θα καταλάβουν και το τι η ομάδα μπορεί να διεκδικήσει και τι όχι… Ακόμα το συγκρότημα του Λουτσέσκου σμιλεύει χαρακτήρα, μαθαίνει από τα λάθη του και δημιουργεί εσωτερική αύρα. Εκείνη την αύρα που εξασφαλίζει στήριξη από τους υποστηρικτές και αναγνώριση από τους άλλους. Δεν είναι σίγουρο πως στο τέλος θα τα καταφέρει, ίσως αναγκαστεί με το νέο έτος να βάλει προτεραιότητες ξανά (δηλαδή, να αφήσει κάποιο σημερινό στόχο στην άκρη…), αλλά σε καμία περίπτωση ο ΠΑΟΚ δεν θα μπει στο 2024 πλαδαρά και χωρίς ποδοσφαιρικό εγωισμό…