Ποιος θυμάται την Ουκρανία;

Αναμφίβολα η πιο δραματική «καραμπόλα» του πολέμου στη Γάζα είναι η ραγδαία υποβάθμιση της μέχρι πρότινος «πρωταγωνίστριας» Ουκρανίας από πλευράς των δυτικών συμμάχων της και ιδιαίτερα από τις ΗΠΑ. Μια αιφνίδια μεταστροφή που αντανακλάται στα όλο και πιο ζοφερά δημοσιεύματα των δυτικών ΜΜΕ και στην οποία συνέβαλε βέβαια και η παταγώδης αποτυχία της θερινής ουκρανικής αντεπίθεσης που, αντί να καταστρέψει τη ρωσική «χερσαία γέφυρα» και να ανακαταλάβει την Κριμαία, εξελίχθηκε σε μαζική ανθρωποθυσία χωρίς κανένα ουσιαστικό εδαφικό ή επιχειρησιακό κέρδος.

Πέντε μήνες μετά την έναρξη της αντεπίθεσης, στις αρχές Ιουνίου, μια ματιά στον χάρτη δείχνει πως οι Ρώσοι έχουν ανακτήσει τη στρατηγική πρωτοβουλία σε ολόκληρο το μέτωπο των σχεδόν 1.200 χιλιομέτρων, ενώ βρίσκονται πολύ κοντά στην περικύκλωση της βαριά οχυρωμένης πόλης Αβντίιβκα, ενός προαστίου του Ντονιέτσκ απ’ όπου οι Ουκρανοί βομβαρδίζουν ανηλεώς εδώ και εννιά χρόνια τη μεγαλύτερη σε πληθυσμό ρωσόφωνη πόλη του Ντονμπάς.

Παράλληλα με τις «βαλτωμένες» χερσαίες επιχειρήσεις μαίνεται ο αεροπορικός/πυραυλικός πόλεμος στον οποίο οι Ρώσοι έχουν τεράστια υπεροπλία. Το Σάββατο οι Ουκρανοί εξαπέλυσαν 15 γαλλο-βρετανικούς πυραύλους Storm Shadow εναντίον ναύσταθμου στο Κερτς: οι περισσότεροι καταρρίφθηκαν, αλλά τουλάχιστον τρεις έπληξαν μια πυραυλάκατο και ναυπηγοεπισκευαστικές εγκαταστάσεις. Και το πρωί της Τρίτης επιτέθηκαν με 17 drones-καμικάζι εναντίον της Σεβαστούπολης και άλλων στόχων στην Κριμαία χωρίς επιτυχία, αλλά λίγο αργότερα κατάφεραν να χτυπήσουν με οβίδες και ρουκέτες το κέντρο του Ντονιέτσκ σκοτώνοντας αρκετούς αμάχους.

Τα ρωσικά αντίποινα ήταν σαρωτικά: χτυπήθηκαν νευραλγικοί στρατιωτικοί στόχοι σε ολόκληρη την Ουκρανία, ανάμεσά τους τρία σημαντικά στρατιωτικά αεροδρόμια στις επαρχίες Πολτάβα, Ντνίπρο και Κιρόβογκραντ, και λιμενικές εγκαταστάσεις και αποθήκες όπλων στην Οδησσό. Ομως τα πιο σκληρά χτυπήματα «Ισκαντέρ-Μ» είχαν στόχο στρατώνες και διοικητήρια μονάδων: ένα σύμπλεγμα κατοικιών κοντά στο Χάρκοβο όπου κατοικούσαν αξιωματικοί και μέλη του νεοναζιστικού τάγματος «Kraken» αλλά και ξένοι μαχητές, όπως και η βάση εκπαίδευσης μισθοφόρων στο Γιαβορόβ του Λβιβ.

Οι παραπάνω εξελίξεις, και ιδιαίτερα η συνειδητοποίηση πως οι ΗΠΑ και οι λοιποί δυτικοί υποστηρικτές δεν πιστεύουν πια -αν πίστεψαν και ποτέ- στις πιθανότητες μιας ουκρανικής νίκης, έχουν προφανώς προκαλέσει μεγάλη ταραχή και κατήφεια στις τάξεις της ουκρανικής πολιτικο-στρατιωτικής ηγεσίας, με τον πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι να δηλώνει (σύμφωνα με εκτενές αφιέρωμα του περιοδικού Time) «προδομένος» από τους συμμάχους του και να προσπαθεί μάταια να… αυτοπροσκληθεί στο Ισραήλ, ώστε να επιστρέψει πλαγίως στο διεθνές προσκήνιο!

Παράλληλα βαθαίνει συνεχώς το ρήγμα μεταξύ του αδιάλλακτου Ζελένσκι και του πιο ρεαλιστή αρχιστράτηγου των Ουκρανών, Βαλέρι Ζαλούζνι, ο οποίος με άρθρο του στον Economist παραδέχτηκε ανοιχτά την αποτυχία της αντεπίθεσης και υποστήριξε ότι ο πόλεμος εναντίον των Ρώσων έχει φτάσει σε «αδιέξοδο» συγκρίνοντάς τον με τα χαρακώματα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Σε αντίποινα ο Ζελένσκι «ξήλωσε» τον επικεφαλής της Εθνοφρουράς, Ιγκόρ Ταντσιούρα, και τον αρχηγό των ειδικών δυνάμεων, Βίκτορ Χορένκο, χωρίς καν να ενημερώσει τον Ζαλούζνι, ενώ ο υπασπιστής του Γκενάντι Τσαστιακόφ δολοφονήθηκε πριν από τρεις μέρες υπό εξαιρετικά ύποπτες συνθήκες μέσα στο σπίτι του στο Κίεβο, όταν άνοιξε ένα δώρο που περιλάμβανε ποτήρια σε σχήμα… χειροβομβίδων!