Στιγμές αγωνίας ζουν εδώ και μέρες περίπου 1.200 εποχικοί πυροσβέστες, αφού από το τέλος Οκτωβρίου που έληξε η σύμβασή τους βρίσκονται σε εργασιακό «κενό αέρος», χωρίς να μπορεί κανείς ώς τώρα να τους πει εάν θα εργαστούν ή όχι την επόμενη αντιπυρική περίοδο. Πρόκειται για τους συμβασιούχους εκείνους που προσελήφθησαν πρώτη φορά το 2019 μετά τις εκλογές και των οποίων η συνεχόμενη πενταετής σύμβαση έληξε και τυπικά την 31η Οκτωβρίου, με συνέπεια το «φάντασμα» της ανεργίας να πλανιέται απειλητικά από πάνω τους. Ανθρωποι που στην πλειονότητά τους ήταν άγαμοι όταν έπιασαν δουλειά και τώρα είναι έγγαμοι και με οικογένειες με παιδιά.
Τον ίδιο εφιάλτη αντιμετωπίζουν και οι υπόλοιποι 1.300 από τους συνολικά 2.500 εποχικούς, την τύχη των οποίων προσπαθούν εδώ και καιρό να μάθουν οι συνδικαλιστές τους, χωρίς να έχουν πάρει μέχρι σήμερα, παρά τις συνεχείς ερωτήσεις τους, καμιά υπεύθυνη απάντηση. Ετσι, στις 11.00 το πρωί της περασμένης Πέμπτης πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας για να ζητήσουν την αυτονόητη, κατά τους ίδιους, επαγγελματική αποκατάσταση όλων, με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά δεν θα τους ρίξουν δακρυγόνα.
Οι συνδικαλιστές θεωρούν ότι τώρα είναι οι κατάλληλες συνθήκες για την πρόσληψη και των 2.500, αφού οι εμπειρότατοι εδώ και χρόνια εποχικοί θα καλύψουν το μεγαλύτερο μέρος από το κενό των 3.600 οργανικών θέσεων στο οργανόγραμμα του Πυροσβεστικού Σώματος (Π.Σ.). Κενό που όσο περνά ο καιρός μεγαλώνει, αφού φέτος υπολογίζεται ότι ώς το τέλος του χρόνου θα συνταξιοδοτηθούν ακόμη 300 μόνιμοι πυροσβέστες και 400 το 2024.
Οι εργαζόμενοι, όμως, δεν είναι αριθμοί, είναι άνθρωποι, με την ιστορία τους, την αγωνία τους για την επιβίωση, τον αγώνα τους για προκοπή. Ας γνωρίσουμε έναν από αυτούς, με τον οποίο συνομίλησε η «Εφ.Συν.». Ο 39χρονος Παναγιώτης Δεμερτζής, που ήρθε από το νησί του, τη Μυτιλήνη, για να συμμετάσχει στην κινητοποίηση, είναι ένας από αυτούς που προσελήφθησαν το 2019 πρώτη φορά και δεν κατέχει καμία συνδικαλιστική θέση.
«Αυτή τη στιγμή δεν έχω δικαίωμα σε διαγωνισμό του Πυροσβεστικού Σώματος γιατί δεν πιάνω τα ηλικιακά κριτήρια», μας είπε και συνέχισε: «Στενεύουν πια τα όρια για μένα, εκτός εάν γίνει κάτι με τον νόμο 3938 του 2011, του Παπουτσή, που δίνει τη δυνατότητα να απορροφηθούμε με τον θεσμό του 5ετή. Φιλοξενούμαι στα 39 χρόνια μου από τη μάνα μου και τον πατέρα μου. Είναι ντροπή. Εχω σχέση με κοπέλα τρία χρόνια και δεν μπορώ να κάνω οικογένεια. Υπάρχουν συνάδελφοι που… ξενιτεύονται κάθε χρόνο για έξι μήνες από τη Μυτιλήνη στη Λήμνο, αφού και τα δυο νησιά ανήκουν στον Νομό της Λέσβου, και με τον μισθό των 800-850 πρέπει να πληρώσουν ρεύμα, νερό, ενοίκιο, χωρίς να τους μείνει να βάλουν κάτι στην άκρια για να προχωρήσουν τη ζωή τους.
»Κάτι ανάλογο συμβαίνει και σε μένα και αυτό που με θυμώνει είναι ότι ενώ οι εποχικοί και το σύνολο των πυροσβεστών βάζουμε τεράστια πλάτη όπου καλεστούμε, ό,τι ώρα καλεστούμε, το ευχαριστώ είναι τα «μπράβο σας, συγχαρητήρια, είσαστε εξαιρετικοί, κάνετε για το Π.Σ., για εποχικοί, για την πατρίδα, αλλά δεν κάνετε για να έχετε μια 12μηνη εργασία.
»Από υποσχέσεις έχω χορτάσει. Πλέον κρατάω μικρό καλάθι. Εάν θέλει να κάνει κάτι η κυβέρνηση, η κάθε κυβέρνηση, μπορεί να το κάνει. Το θέμα είναι πως δεν βλέπω να υπάρχει διάθεση και πρόθεση. Πρέπει ο πρωθυπουργός να πάρει το θέμα πάνω του, πέρα από την πολιτική ιδεολογία που μπορεί να έχει ο καθένας. Πιστέψτε με, όταν ένας άνθρωπος έχει 12μηνη εργασία, στοιχίζει στο κράτος πολύ λιγότερο από το να κάθεται και να αμείβεται με τα 470 ευρώ της ανεργίας».
-320x213.jpg)
