ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Αν μη τι άλλο, ο Μπάιντεν θα περάσει στην Ιστορία ως ο πρόεδρος των ΗΠΑ που βρέθηκε να εμπλέκεται ταυτόχρονα σε τέσσερα μέτωπα συγκρούσεων, τα οποία προβάλλουν να έχουν σχέση συγκοινωνούντων δοχείων, δηλαδή αλληλοτροφοδοτούνται:

• Εντός συνόρων, μια πρόωρη σκληρή αντιπαράθεση με τον Τραμπ που καταγράφει μια βιαιότητα που είχε να παρουσιαστεί από τις παραμονές του Εμφυλίου Πολέμου.

• Στην Ουκρανία, μετά την αποτυχία της αντεπίθεσης του Κιέβου, οι ΗΠΑ δεν φαίνεται να έχουν ούτε επιχειρησιακό σχέδιο β’ ούτε καν να έχουν διατυπώσει το περίγραμμα μιας συμβιβαστικής λύσης. Ηδη η Ουκρανία έχει εξελιχθεί σε πεδίο αντιπαράθεσης Ρεπουμπλικάνων – Δημοκρατικών, σπάζοντας την παράδοση που ήθελε την εξωτερική πολιτική εκτός προεκλογικής αντιπαράθεσης.

• Η Κίνα, που αποτελεί τον στρατηγικό αντίπαλο των ΗΠΑ, βρίσκεται σε συνεχή προώθηση της επιρροής της -από την Αφρική μέχρι τη Λατινική Αμερική- και έκανε ήδη αισθητή την παρουσία της στη Μέση Ανατολή με τη μεσολάβησή της για εξομάλυνση των σχέσεων Σαουδικής Αραβίας – Ιράν, αλλά και με την πρόσφατη επίσκεψη του Ασαντ στο Πεκίνο.

• Το πιο δύσκολο μέτωπο για τον Μπάιντεν άνοιξε το περασμένο Σάββατο, όταν άρχισε η επίθεση της Χαμάς κατά του Ισραήλ, μια σύγκρουση η εξέλιξη της οποίας μπορεί να απαιτήσει αποστολή επί τόπου αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων, αλλά και διπλωματικές διαβουλεύσεις με τις άλλες Μεγάλες Δυνάμεις σε επίπεδο κορυφής.

Στα παραπάνω θα πρέπει να προστεθεί η μετωπική σύγκρουση συμφερόντων ΗΠΑ –Τουρκίας στο Κουρδικό με επίκεντρο τη Βορειοανατολική Συρία, αλλά και την κατάσταση πραγμάτων στα Δυτικά Βαλκάνια όπου ανά πάσα στιγμή μπορεί να πυροδοτηθεί ανεξέλεγκτο ντόμινο περιφερειακής αποσταθεροποίησης.

Ποτέ άλλοτε πρόεδρος των ΗΠΑ δεν ήταν τόσο αποδυναμωμένος στο εσωτερικό και ταυτόχρονα να αντιμετωπίζει πολλαπλές προκλήσεις στρατηγικής βαρύτητας στο εξωτερικό.

Μακρινό παρελθόν φαντάζει σήμερα η εποχή των Μπους-Μπέικερ, που έστησαν σε χρόνο μηδέν την ευρύτατη συμμαχία που ανάγκασε τον Σαντάμ να εγκαταλείψει το Κουβέιτ και την κυβέρνηση Σαμίρ στο Ισραήλ να προσέλθει στη Διάσκεψη της Μαδρίτης για τη Μέση Ανατολή τον Νοέμβριο του 1991.

Τα τέσσερα μεγάλα παγκόσμια και τα δύο μικρότερα περιφερειακά μέτωπα, που έχουν συσσωρευτεί στην πόρτα του Λευκού Οίκου, πιστοποιούν εκτός των άλλων την εξάντληση της επιδιαιτητικής δυναμικής των ΗΠΑ, οι οποίες προβάλλουν όλο και περισσότερο ως μια κυρίαρχη παγκόσμια δύναμη σε αποδρομή.