Κυριακή, κοντή γιορτή

Aρκούσε μια υποψηφιότητα από το πουθενά για να ξεσπάσει ένας απίστευτος «πόλεμος» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τους οπαδούς και φίλους του ΣΥΡΙΖΑ. Είσαι με τον Στέφανο ή κατά του Στέφανου; Κλοτσοπατινάδα. Δεν θα συμφωνήσω με τον Στέφανο Τζουμάκα που μίλησε για «πολιτικό εκφυλισμό» σχολιάζοντας τη συγκεκριμένη υποψηφιότητα. Είναι απλώς μια πραγματικότητα όπως διαμορφώθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ τα τελευταία χρόνια, όπου όλοι οι υποψήφιοι πρόεδροι ήταν παρόντες και την έβλεπαν να συντελείται.

Η δυναμική της αντιπαράθεσης έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Από τη μια, κατά κύριο λόγο είναι άνθρωποι που έπιναν νερό στο όνομα του Αλέξη Τσίπρα και που βρέθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ επειδή ήταν αυτός ο ηγέτης του. Αν το κόμμα ονομαζόταν Χαρούμενοι Λωτοφάγοι ή Mεσσίας Α.Ε. δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα να το υποστηρίξουν από τη στιγμή που το αντικείμενο του πολιτικού πόθου τους θα βρισκόταν στην κορυφή.

Από την άλλη υπάρχουν οι παλιοί του ΣΥΡΙΖΑ, τους οποίους οι πρώτοι αποκαλούν ειρωνικά ΝΙΣ (Νόμιμους Ιδιοκτήτες ΣΥΡΙΖΑ), οι οποίοι δεν θέλουν να δουν στην ηγεσία του κόμματος της Αριστεράς ένα παιδί από το Αμέρικα, το οποίο δεν ήξεραν μέχρι χθες. Το μεγαλύτερο πρόβλημα εδώ το έχουν οι πρώτοι.

Αρκετοί απ’ όσους κατάφεραν να ξεπεράσουν το πένθος της παραίτησης Τσίπρα θα πάνε την Κυριακή να ψηφίσουν Κασσελάκη. Τον βλέπουν ως αντικαταστάτη του Αλέξη; Το πιο πιθανό. Το σίγουρο είναι ότι επιβεβαιώνουν την άποψη πως δεν ψηφίζουν πολιτικό σχηματισμό με αρχές, δομές και πολιτικές αλλά πρόσωπο, κάτι που αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά των αστικών κομμάτων.

Πρόβλημα ωστόσο έχουν και οι δεύτεροι. Γιατί πραγματικά αποτελεί προσωπική τους ήττα το γεγονός ότι καλούνται να υπερασπιστούν τα όσια και ιερά τους απέναντι σε κάτι που απαξιώνουν πολιτικά, αλλά που κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να σκορπίσει πανικό στις τάξεις τους. Κυριακή, κοντή γιορτή.