ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Οσοι περίμεναν πριν από τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους την επιστροφή του Ερντογάν ως άλλου άσωτου υιού και τις ΗΠΑ έτοιμες να σφάξουν τον μόσχο τον σιτευτό, αν εξακολουθούν να έχουν παρόμοιες προσδοκίες θα εξακολουθήσουν να απογοητεύονται για το ορατό μέλλον.

ΗΠΑ και Τουρκία αναζητούν το πλαίσιο μιας συνεχούς διαπραγμάτευσης με στόχο οι επιμέρους αντιπαραθέσεις να μη μετεξελιχθούν σε δυναμική μετάλλαξής τους σε μετωπική σύγκρουση.

Τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά καθώς τα ζωτικά συμφέροντα τόσο της Τουρκίας όσο και των ΗΠΑ υπαγορεύουν ρεαλισμό.

Τηρουμένων των αναλογιών η Τουρκία του Ερντογάν θυμίζει τη Γιουγκοσλαβία του Τίτο στην περίοδο 1948-56.

Οταν το 1948 ο Στάλιν και η Κομινφόρμ απομόνωσαν το Βελιγράδι, ο Τίτο στράφηκε προς τη Δύση με αποκορύφωμα το Σύμφωνο του Μπλεντ, μια τριμερή στρατιωτική συμμαχία με την Ελλάδα και την Τουρκία που καθιστούσε τη Γιουγκοσλαβία ντε φάκτο μέλος του ΝΑΤΟ.

Το 1955 ο Χρουστσόφ ζήτησε δημόσια συγγνώμη από τον Τίτο και επισκέφτηκε το Βελιγράδι με στόχο μια συνολική επαναπροσέγγιση.

Οι μεγάλες προσδοκίες διαψεύστηκαν καθώς η Γιουγκοσλαβία δεν επέστρεψε στο Ανατολικό Μπλοκ, κατοχύρωσε ηγετική θέση στο κίνημα των Αδεσμεύτων και σε κάθε διεθνή κρίση ισορροπούσε κατά περίπτωση ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα.

Η εξομάλυνση στις σχέσεις Μόσχας-Βελιγραδίου γνώρισε πολλά σκαμπανεβάσματα πριν βρει το οριστικό της στίγμα, αλλά δεν οδήγησε στον τερματισμό της άτυπης εγγύησης των ΗΠΑ και της Δύσης στην ασφάλεια της Γιουγκοσλαβίας.

Αλλωστε σε μια στιγμή που παραδοσιακοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, όπως η Σαουδική Αραβία, τα Εμιράτα και η Αίγυπτος, προσχωρούν στην ομάδα BRICS, δεν είναι ρεαλιστικό να ζητείται από την Αγκυρα να επιστρέψει πλήρως στο status quo ante.

H αποκλειστική πρόσδεση της Τουρκίας στη Δύση μετά το 1945 ερμηνεύθηκε ως αντίδραση στην πίεση της ΕΣΣΔ για ναυτική βάση στα Στενά καθώς και την επιστροφή των επαρχιών του Καρς και του Αρνταχαν.

Στην αποκλειστική πρόσδεση με τη Δύση το κοσμικό κεμαλικό καθεστώς έβλεπε μια διεθνή εγγύηση του αυταρχικού συστήματος που έχτισε ο Κεμάλ μετά το 1923 στα ερείπια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η κρίση εμπιστοσύνης άλλωστε στις σχέσεις με τη Δύση άρχισε το 1990 όταν οι ΗΠΑ επένδυσαν στους Κούρδους του Ιράκ στην προετοιμασία της Καταιγίδας της Ερήμου.