Οι επιχειρηματικοί όμιλοι με την κυβέρνησή τους συνεχίζουν την κατά μέτωπο επίθεση στη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Εδωσαν νέο μπιλιέτο στον υπουργό Εργασίας Γεωργιάδη για να υλοποιήσει με νομοσχέδιο-τερατούργημα που θέλει να φέρει στη Βουλή τις αποφάσεις τους με στόχο την ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευση της εργατικής τάξης. Σ’ αυτό έχουν βάλει και τα άλλα αστικά κόμματα την υπογραφή τους με τους νόμους που κατά καιρούς ψήφισαν.
Ο υπουργός Εργασίας περιφέρεται από κανάλι σε κανάλι «πουλώντας» το αντεργατικό του εμπόρευμα. Συνηθισμένος εξάλλου στην προώθηση κάθε είδους σαβούρας. Τα αφεντικά των ΜΜΕ τού παρέχουν ατελείωτο χρόνο για να πείσει τους εργαζόμενους να το αποδεχτούν. Απαιτούν οι εργαζόμενοι να δουλεύουμε μέχρι τελικής πτώσης, μέχρι λιποθυμίας.
Δηλαδή δουλειά όποτε θέλει ο εργοδότης για ένα ξεροκόμματο, ακόμη και τη νύχτα, μια και πλέον σε πολλούς κλάδους το έχουν επιβάλει. Δουλειά χωρίς σταματημό για να αβγαταίνουν οι λογαριασμοί των μετόχων. Η ζωή μας βορά στις αδηφάγες ορέξεις των εργοδοτών. Αυτοί θα κρίνουν πότε θα μας φωνάξουν για δουλειά, πόσες ώρες θα μας έχουν στην πρέσα της εκμετάλλευσης, ακόμα και σε ποιο μέρος θα πρέπει να πάμε για να δουλέψουμε. Δηλαδή θα είμαστε με το τηλέφωνο στο χέρι από τα ξημερώματα ώς το βράδυ. Ευτυχώς που η κινητή τηλεφωνία σού προσφέρει υπηρεσία για να μη χάνουμε τις κλήσεις.
Ολα αυτά τα θεωρούν δικαίωμα του εργαζομένου, και μάλιστα μας κοροϊδεύουν ότι είναι θέμα δικής μας επιλογής: «Οποιος θέλει μπορεί ελεύθερα να δουλεύει με αυτές τις προϋποθέσεις. Είναι νόμιμο». Θα εργαζόμαστε δηλαδή όχι με βάση έναν σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, αλλά με βάση τι ανάγκες έχει η παραγωγή κάθε μέρα και ώρα για να βγουν περισσότερα κέρδη για τον εργοδότη. Αν δεν είμαστε «παραγωγικοί», θα μας δείχνει την πόρτα της εξόδου, δηλαδή της απόλυσης.
Αντε τώρα εσύ να τρέχεις όλη τη μέρα από εργοδότη σε εργοδότη για να μπορέσεις να συμπληρώσεις έναν άθλιο μισθό. Το άγχος θα ανεβαίνει, η πίεση για να βγει όλο και περισσότερη δουλειά θα μεγαλώνει και βεβαίως ο κίνδυνος να μη γυρίσεις πίσω στην οικογένειά σου υγιής. Ηδη τα εργοδοτικά «ατυχήματα»-εγκλήματα αυξάνονται καθημερινά.
Στοχεύουν αυτό που χρόνια προσπαθούν: να χτυπήσουν τον σταθερό και ημερήσιο χρόνο εργασίας. Δεν θέλουν συγκροτημένα δικαιώματα, δεν θέλουν οργάνωση, συλλογική δράση.
Και επειδή γνωρίζουν ότι η αντιλαϊκή τους πολιτική θα φέρει αγωνιστικές αντιδράσεις, απεργιακές κινητοποιήσεις, για την ανατροπή της, μας απειλούν, μας τρομοκρατούν με ποινικές διώξεις, φυλακίσεις, εξοντωτικά χρηματικά πρόστιμα. Λένε θέλεις περισσότερα χρήματα για να πας στην οικογένειά σου, απελευθερώσου από «αγκυλώσεις» τύπου 8ωρου, δικαιωμάτων κ.λπ. Απαιτούν να αφιερώσουμε τη ζωή μας ολοκληρωτικά στα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Οχι, αυτά δεν είναι δικαιώματα. Είναι όροι σκλαβιάς. Θέλουν να μετατραπούμε σε μια τεράστια «ελεύθερη οικονομική ζώνη» όπου οι επιχειρηματικοί όμιλοι θα έχουν εργάτες με ένα πιάτο φαΐ, θα μας διαλέγουν αν τους «κάνουμε» και αυτοί θα έχουν όλα τα προνόμια με δισεκατομμύρια επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές και άλλα καλούδια.
Δεν πρόκειται να τα δεχτούμε. Δεν πρόκειται να δεχτούμε να βάλουμε κανόνες στη σκλαβιά. Για την εργατική τάξη τα δικαιώματά της είναι κόντρα στα θέλω των εργοδοτών και της κερδοφορίας τους.
Είναι δικαίωμά μας να έχουμε σταθερή δουλειά με αξιοπρεπείς μισθούς και να ζούμε από αυτήν. Να έχουμε πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα. Να έχουμε ελεύθερο χρόνο για μας, για τα παιδιά μας, για τις οικογένειές μας. Σήμερα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες και οι προϋποθέσεις για σημαντική μείωση των ωρών εργασίας. Το αίτημά μας για 35ωρο, 7ωρο, πενθήμερο μπορεί να ικανοποιηθεί.
Δικαίωμά μας είναι να μπορούμε να έχουμε δημόσια υγεία και παιδεία, να έχουμε το δικό μας σπίτι, να μπορούμε να πηγαίνουμε διακοπές. Απαιτούμε την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων αναγκών μας.
Για τα συνδικάτα, για όλους τους εργαζόμενους είναι ώρα μεγάλης ευθύνης. Εχουμε πόλεμο. Να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις για να δώσουμε τον αγώνα οπλισμένοι, με τους πιο μαχητικούς και μαζικούς όρους. Που θα οδηγούν σε μια πανεργατική αγωνιστική απεργιακή απάντηση. Τα συνδικάτα τώρα στη μάχη.
Να ξεπεράσουν την επί της ουσίας συμφωνία με το περιεχόμενο του νομοσχεδίου της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που καταγράφεται με την εκκωφαντική σιωπή τους. Βάζουμε στη μάχη όλες μας τις δυνάμεις, χρεώνοντάς τους δουλειά, για να κατανοηθεί πόσο σημαντική είναι αυτή η μάχη. Χωρίς καμία καθυστέρηση προχωράμε, απαντώντας με πολύμορφες αγωνιστικές-απεργιακές κινητοποιήσεις.
*Μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ και της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ
