Η καλή και η κακή σοδειά του Αλωνάρη

Μαύρος Ιούλιος και ο φετινός, με πολύ καταστροφικές πυρκαγιές για τις οποίες ο Μητσοτάκης βιάστηκε να πει «ευτυχώς δεν επλήγησαν και πολλοί». Και ήρθε ύστερα το ολοκαύτωμα στη Ρόδο, καμάρι του τουρισμού μας.

Βαίνει λοιπόν προς το τέλος του ο μήνας Ιούλιος, Αλωνάρης κατά την παράδοση, με πολλές επετείους, φωτεινές και μαύρες στη διάρκειά του. Αμερικανική ανεξαρτησία, Γαλλική Επανάσταση στις πρώτες, αποστασία και πτώση της κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου το 1965, προμήνυμα πολλών εθνικών δεινών, Κυπριακή τραγωδία στις δεύτερες.

Τι αφήνει πίσω του ο Αλωνάρης; Καλή ή κακή σοδειά; Ανάμεικτα τα συναισθήματα, θα έλεγα ελπίδες και φόβοι συνυπάρχουν. Ο αφόρητος καύσωνας επιβεβαίωσε ότι η κλιματική κρίση επιδεινώνεται, θέτοντας απτό ζήτημα επιβίωσης της ανθρωπότητας, το οποίο δεν κινητοποιεί επαρκώς, ίσως διότι πιστεύουμε ότι το τέλος δεν θα συμβεί επί των ημερών μας, αλλά αργότερα.

Ιουλίου είκοσι δυο, πριν από εικοσιπέντε χρόνια, στον Υμηττό, πάνω από τον Καρέα, συνέβη μεγάλη τραγωδία με την απώλεια τριών ανδρών του Πυροσβεστικού Σώματος και ενός εθελοντή δασοπυροσβέστη από την Καισαριανή, του εικοσάχρονου Δημήτρη Καραμολέγκου, αληθινού ήρωα διότι έσπευσε να βοηθήσει στην κατάσβεση της πυρκαγιάς, όχι κατόπιν διαταγής, αλλά καθ’ υπαγόρευση της συνείδησής του. Το βιβλίο μου «Πεσόντες υπέρ Υμηττού» είναι αφιερωμένο στους τέσσερις αυτούς ήρωες και αποτελεί έκδοση του Συνδέσμου Μπάιρον για τον Φιλελληνισμό και τον Πολιτισμό, με τη συνεργασία του Συνδέσμου Προστασίας και Ανάπτυξης Υμηττού –ΣΠΑΥ.

Ο φετινός Ιούλιος είναι ο μήνας και μιας νέας αρχής για τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. μετά τη διπλή εκλογική ήττα, καθώς δρομολογήθηκαν διαδικασίες για την εκλογή νέας ηγεσίας τον Σεπτέμβριο. Για την επόμενη μέρα, συνιστώ αυτοκριτική και συντάσσομαι με τον πολύπειρο Γιάννη Δραγασάκη, που σε συνέντευξή του εισηγείται «τολμηρές επιλογές και προωθητικές ανασυνθέσεις και όχι απλώς αναπαραγωγή υφιστάμενων τάσεων, νοοτροπιών, διαχωριστικών γραμμών και εσωκομματικών συσχετισμών». Προσωπικά, θεωρώ ότι η υποψηφιότητα και πιθανή εκλογή της Εφης Αχτσιόγλου στη θέση προέδρου αποτελεί βήμα στο μέλλον.

Το τι αφήνει πίσω του το Βίλνιους, για την Ευρώπη, τον κόσμο και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, θα με απασχολήσει σε επόμενο άρθρο. Αναγκαίος ο ελληνοτουρκικός διάλογος, αλλά ήδη υπονομεύτηκε μέσα στον λαό από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, που φαίνεται ότι ξέχασε τις εθνικές κόκκινες γραμμές, ενώ ουδέποτε η Δεξιά διέθετε εθνική στρατηγική. Δηλαδή, κάτι παραπάνω από την επίκληση του διεθνούς δικαίου.

*Στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.