Μπορεί η Τουρκία να ασκήσει πραγματικό μεσολαβητικό ρόλο μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης ή η εμβέλειά της περιορίζεται εκ των πραγμάτων σε μια προσωπική διπλωματική επικοινωνιακή φαντασμαγορία του Ερντογάν κυρίως για εσωτερική κατανάλωση;
Σήμερα όλα δείχνουν πυρετώδεις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις μεταξύ Ερντογάν και Πούτιν για την επιστροφή της Μόσχας στη Συμφωνία για την εξαγωγή των Σιτηρών της Ουκρανίας.
Λογικά, αν προκύψει συμφωνία, θα επακολουθήσει η επίσκεψη Πούτιν στην Τουρκία, μια επίσκεψη την οποία ο Ερντογάν έχει αναγγείλει από τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας, Κουλέμπα, δήλωσε ότι ο Ερντογάν είναι ο μόνος που μπορεί να πείσει τον Πούτιν να επιστρέψει στη Συμφωνία. Εάν πραγματοποιηθεί η επίσκεψη Πούτιν στην Τουρκία, τότε κερδισμένοι θα είναι και ο οικοδεσπότης και ο φιλοξενούμενος.
Ο Ερντογάν θα είναι κερδισμένος διότι ο μεσολαβητικός του ρόλος θα έχει πιστοποιηθεί και από τη Μόσχα και το Κίεβο, αλλά και από τις ΗΠΑ με τον Μπλίνκεν να έχει προχθές τηλεφωνική επικοινωνία με τον Τούρκο ομόλογό του.
Σε ό,τι αφορά τον Πούτιν η πρώτη επίσκεψή του μετά την εισβολή στην Ουκρανία πραγματοποιείται σε χώρα του ΝΑΤΟ, μια διαπίστωση που αρκεί για να αντιληφθούμε τη σημασία της.
Εν τω μεταξύ σιγή ασύρματου εξακολουθεί να επικρατεί ως προς τη μεσολάβηση της Ρωσίας και του Ιράν μεταξύ της Τουρκίας και της Συρίας, με τον Ερντογάν να προσπαθεί να πάρει από τη Δαμασκό τις εγγυήσεις ασφαλείας που δεν του δίνουν οι ΗΠΑ για τους Κούρδους αντάρτες των οργανώσεων PYD-YPG στη Βορειοανατολική Συρία.
Μέχρι στιγμής η Τουρκία του Ερντογάν δραστηριοποιείται μεσολαβητικά μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, καθώς από τις παραμονές της ρωσικής εισβολής οι ΗΠΑ διακήρυξαν σε όλους τους τόνους ότι η σύγκρουση θα παραμείνει οριοθετημένη.
Τα παραπάνω έχουν σαφείς αναλογίες με τον Κριμαϊκό Πόλεμο στην περίοδο 1853-56, στον οποίο η Πρωσία αρνήθηκε να συμμετάσχει στο πλευρό των Βρετανίας, Γαλλίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και έτσι δεν υπήρξε βόρειο μέτωπο για τη Ρωσία. Τότε το Βερολίνο δραστηριοποιήθηκε μεσολαβητικά, ώστε να μην ξεσπάσει ένας γενικευμένος ευρωπαϊκός πόλεμος.
Ανεξάρτητα από το αν θα αναβιώσει η Συμφωνία για τα Σιτηρά, η Τουρκία είναι πλέον αποδεκτή από όλους τους εμπλεκομένους στον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας ως διαμεσολαβήτρια περιφερειακή δύναμη.
