Ζούμε ανάμεσά τους;

Όπως κάθε καλοκαίρι, η χώρα περνά τον… καθιερωμένο Γολγοθά της με τους εμπρησμούς και τις πυρκαγιές. Ανεξάρτητα από τις δικές τους ευθύνες (καταπατήσεις, αυθαιρεσίες, λάδωμα υπηρεσιών για να αποκτήσουν ένα «κεραμίδι» δίπλα στο κύμα), δεκάδες πολίτες αυτής της χώρας χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους, τα σπίτια τους, τα υπάρχοντά τους, μερικές φορές και τη ζωή τους. Ο «κακός μας ο καιρός» υποδεικνύεται από τον κρατικό μηχανισμό ως μια από τις αιτίες. Μια δεύτερη είναι η προκλητική απουσία προληπτικών μέτρων δασοπροστασίας και πρόληψης από εκείνους που στην «κακιά στιγμή» μιλάνε για τις ευθύνες του «στρατηγού Άνεμου» και άλλα κωμικοτραγικά. Μια τρίτη -και η σημαντικότερη- είναι η ακόρεστη όρεξη για κερδοσκοπία είτε με την ένταξη καμένων περιοχών σε σχέδια πόλεων είτε με τη βίαιη μετατροπή των δασικών περιοχών σε περιοχές «πράσινης ενέργειας» με το στήσιμο ανεμογεννητριών. Το θέμα είναι τεράστιο και θα το αδικούσαμε αν μιλούσαμε αποσπασματικά και λακωνικά σ’ αυτό το σημείωμα. Το έναυσμα γι’ αυτό το σημείωμα είναι άλλο.

Κάθε χρόνο δοκιμάζονται όχι μόνο οι αντοχές όλων μας, αλλά και η ανθρώπινη αλληλεγγύη μας. Πλάι στους ελάχιστους πυροσβέστες (που τώρα εκτελούν και χρέη ΕΚΑΒ) δεκάδες εθελοντές δίνουν τη μάχη να σώσουν ό,τι σώζεται. Ανώνυμοι και «επώνυμοι». Αξίζει να αναφερθεί η πρωτοβουλία του ΚΚΕ που ήταν το μόνο πολιτικό κόμμα που οργανωμένα κινητοποίησε τις δυνάμεις του να προσφέρουν στην κατάσβεση (αν και, προσωπικά, πιστεύω πως το παράκανε με το επικοινωνιακό κομμάτι. Ποιος ενδιαφέρεται αν ήταν εκεί ο «τάδε» βουλευτής ή το «δείνα» στέλεχος, όπως μας πληροφορούσαν διαρκώς με «δελτία Τύπου» στο fb; Τα απλά μέλη και οι φίλοι του δεν μετράνε; Φυσικά, αυτό το αστικό επικοινωνιακό «savoir vivre» δε μειώνει τον εθελοντισμό του κόμματος, απλά τον υποσκάπτει). Για άλλο ένα καλοκαίρι, για άλλη μία καταστροφή, όλοι οι εθελοντές έδωσαν και δίνουν το απόθεμα δυνάμεων και ψυχής τους για τον συμπολίτη.

Αντίποδας όλων αυτών ήταν οι ξενοδόχοι και οι AirBNBήδες. Σιγά το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν όσοι χάνουν το σπίτι τους ή τη ζωή τους. Εκείνοι έχουν σοβαρότερο πρόβλημα: αποχωρούν οι guests (sic!) και ποιος θα χρεωθεί τη ζημιά; Αυτοί ή οι «φιλοξενούμενοί» τους;

Η παραπάνω αγωνιώδης κραυγή του «AirBNB Greece-Greek Hosts» για απώλεια κερδών είναι η άλλη Ελλάδα. Αυτή της κονόμας, του οχαδερφισμού και του παρτακισμού. Το είδος αυτό είναι μια μετάλλαξη του Homo Sapiens. Είναι ο Homo Speculator (Κερδοσκόπος), ο Homo Individualisticus (Ατομιστής), με μια κουβέντα ο Homo Capitalisticus.

Πάντα ξέραμε ότι υπάρχουν, ότι ζουν ανάμεσά μας. Από τη Μεταπολίτευση ως τώρα, ελπίζαμε ότι ήταν μια κοινωνική μειοψηφία. Την τελευταία δεκαετία, με τη συντηρητικοποίηση της κοινωνίας, τη φτωχοποίηση και την ανάγκη του Νεοέλληνα να αντεπεξέλθει στα προβλήματα που του συσσώρευσαν, φάνηκε πως όλοι αυτοί δεν ήταν λίγοι, απλά λούφαζαν. Σήμερα κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει τον αριθμό τους ούτε να τους περιορίσει σε συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους. Βρίσκονται παντού. Στη δουλειά, στη γειτονιά, στο οικογενειακό περιβάλλον.

Η περιθωριοποίησή τους και η συρρίκνωσή τους είναι σοβαρή υπόθεση για όλους μας. Αλλιώς, σύντομα ΕΜΕΙΣ θα ζούμε ανάμεσά τους. Και θα ακουγόμαστε γραφικοί όταν θα επιμένουμε να μιλάμε για αξίες όπως ο αλτρουισμός και η αλληλεγγύη