Δισκοκριτική: Alkyone, Protomartyr, Goran Bregovic, Valia Calda

Alkyone

Exit Sign

Karozas Entertainment GmbH

★★★★☆

Την πρωτομάθαμε από τη διασκευή της σ’ ένα πολύ γνωστό παραδοσιακό τραγούδι μας, το «Ξενιτεμένα μου πουλιά», και μαγευτήκαμε. Λίγους μήνες μετά, μας δίνει τη δική της εκδοχή για το πολυαγαπημένο «Αερικό» του Θανάση Παπακωνσταντίνου, κερδίζοντας και πάλι τις εντυπώσεις, τόσο μουσικά όσο και ερμηνευτικά.

Τώρα η Alkyone (κατά κόσμον Μαρία Ζλατάνη) κυκλοφορεί το ντεμπούτο άλμπουμ της «Exit Sign», μια εξαιρετική δουλειά που περιλαμβάνει 11 τραγούδια, το ένα καλύτερο από το άλλο. Η νεαρή ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός έχει γράψει τη μουσική και τους στίχους σε όλα, ενώ σε δύο από αυτά, στο «Society» και το «Mine», συνυπογράφει τη μουσική με τον Σωτήρη Νούκα και τον Νικήτα Ταμπάκη αντίστοιχα. Τα κομμάτια συνδυάζουν indie pop, ethnic folk και cinematic στοιχεία, φτιάχνοντας αιθέριους ήχους, ενώ οι στίχοι αποτυπώνουν όνειρα, επιθυμίες, βιώματα δημιουργώντας πολύ δυνατές, ζωντανές εικόνες που δίνουν την αίσθηση της προσωπικής παρατήρησης. Σε συνδυασμό με τις υπέροχες ερμηνείες τής Alkyone και τα υποβλητικά χορωδιακά μέρη, το άλμπουμ δημιουργεί μια μαγική, παραμυθένια ατμόσφαιρα και μας ταξιδεύει σε ονειρικούς κόσμους που σου μεταδίδουν την ευφορία της ανακάλυψής τους. «Το “Exit Sign” είναι ένα μουσικό άλμπουμ κεντημένο με εικόνες από βουνά, φτερουγίσματα, κορμούς, ποτάμια που γίνονται ένα και καταλήγουν σε χείμαρρο, σκέψεις που κατοικούν μέσα μας και κήπους που ανθίζουν μονάχα όταν συναντιόμαστε», περιγράφει πολύ εύστοχα η Alkyone την πρώτη δισκογραφική δουλειά της, από την οποία δεν «πετάς» απολύτως τίποτα και θέλεις να την ακούς ξανά και ξανά, αφού λειτουργεί και σαν αντίδοτο στην ασχήμια που μας περιβάλλει…

Δώρα Σελλά

Protomartyr 

Formal Growth In The Desert

Domino

★★★★☆

Aκόμη ένα «διαμαντάκι» από την αμερικανική μπάντα που έχει γίνει σημείο αναφοράς για τον post punk ήχο. Η μπάντα από το Ντιτρόιτ παραδίδει μαθήματα συνθετικής εξέλιξης παρουσιάζοντας έναν πιο περιπετειώδη ήχο και αναδεικνύοντας τις πιο σκοτεινές Americana στιγμές της, που ούτως ή άλλως ήταν παρούσες στη δισκογραφία της. Και μέσα από τα 12 αυτά κομμάτια, οι Protomartyr συνεχίζουν να στηλιτεύουν τις ελίτ, να μιλούν για τους κατατρεγμένους και φτωχούς, όμως η φωνή και ηγέτης τους, ο Joe Casey, μας βάζει μέσα στο δικό του συναισθηματικό ταξίδι, τραγουδώντας με το δικό του «στοιχειωμένο» ύφος για τα προσωπικά του τραύματα, όπως ο χαμός της μητέρας του. Ένα άλμπουμ που πραγματικά αγγίζει τις ψυχές μας.

Χρήστος Καλλιμάνης 

Goran Bregovic 

The Belly Button Of The World

Minos EMI/Universal

★★★☆☆

Το νέο συμφωνικό άλμπουμ του Goran Bregović εξερευνά τους κόσμους τριών θρησκειών, του ιουδαϊσμού, του ισλαμισμού και του χριστιανισμού. Οι πέντε συνθέσεις, διάρκειας 52 λεπτών, γράφτηκαν για τρία σόλο βιολιά, μια συμφωνική ορχήστρα και βέβαια τη Wedding & Funeral Band του και εμπεριέχουν όλα τα στοιχεία που μας έκαναν ν’ αγαπήσουμε με πάθος τη μουσική του. Για ακόμη μία φορά, ο Bregović μάς κάνει κοινωνούς της πανανθρώπινης μουσικής γλώσσας του, διατρανώνοντας μέσω αυτής την πεποίθησή του ότι όλοι ζούμε κάτω από τον ίδιο ουρανό και γύρω από την ίδια θάλασσα.

Δώρα Σελλά 

Valia Calda

Homeland 

Deep Cave Mountains Records

★★★☆☆

Εξαιρετική πειραματική jazz από το Λονδίνο με «πολύ» από Ελλάδα και ένας μεθυστικός φόρος τιμής σε αυτό που ο καθένας μας εκλαμβάνει και ορίζει ως «πατρίδα». Στο «Homeland», τα αδέρφια Νίκος και Θοδωρής Ζιάρκας, παρέα με ξεχωριστούς μουσικούς, στοχάζονται πάνω σε θέματα ξενιτιάς, μετανάστευσης, νοσταλγίας και αποχαιρετισμού. Και το κάνουν παντρεύοντας με εξαιρετικό τρόπο τις jazz αναφορές τους με ήχους από την Ήπειρο, κιθαριστικές εκρήξεις και πολλούς αλλόκοτους ρυθμούς. Ένας instrumental δίσκος, με μπόλικη όμως φωνή και έντονη «ομιλία».

Χρήστος Καλλιμάνης