Είναι με αισθητική, φαντασία και χιούμορ που, από το 2009, όταν οι Κ.Ο.Τ.Ε.Σ. αντέδρασαν στα απαγορευτικά του κ. Δ. Αβραμόπουλου για το κάπνισμα, προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τη λαίλαπα της πολιτικής κατεξουσίασης, που όλοι, όλες και όλα αντιμετωπίζουμε επί τόσα χρόνια και ακόμα συνεχίζουμε να εισπράττουμε. Τώρα, βέβαια, σε όλη αυτήν τη γελοιότητα της κυβέρνησης που βιώνουμε, η μόνη απάντηση είναι να την ανατρέψουμε με χιούμορ.
Σε κάθε περίπτωση, αυτό που ενδιαφέρει την παρούσα κοινωνία είναι αν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την πολιτική διαφορετικά, εν τέλει αλλιώς. Για παράδειγμα, η οικονομία, που είναι το τεράστιο ζήτημα που ως κοινωνία αντιμετωπίζουμε, σκεφτείτε πόσο διαφορετικά θα ήταν όλα αν εφαρμόζαμε το σύστημα ganiota στις συναλλαγές, με μια φορολόγηση που έχει ως σύστημα τη δεκάτη και έναν ΦΠΑ που υπάρχει μόνο για τα εισαγόμενα προϊόντα.
Πόσο ακόμη θα διευκόλυνε την όλη κατάσταση η δημιουργία μιας κρατικής τράπεζας αγοράς των δανείων των funds; Και ακόμα, περισσότερο, τι επίπτωση θα μπορούσε να υπάρξει, αν υπήρχε ένας κρατικός κουμπαράς, ώστε να αυξηθούν οι συντάξεις;
Ολα τα παραπάνω δεν λέγονται έτσι, γιατί μπορούμε. Οφείλονται στο γεγονός ότι μπορούμε πλέον να κατανοήσουμε όλα τα μείζονα ζητήματα με τα οποία ταλαιπωρούμεθα με άλλους, εναλλακτικούς όρους. Συνεκτιμώντας τις αγωνίες της κοινωνίας και, με τη διάθεσή μας να ξεμπλέξουμε από αγκυλώσεις και καταπιέσεις, που δεν αφορούν μόνο την ελεύθερη βούληση (είτε αφορά το τσιγάρο είτε αφορά τη σεξουαλική απελευθέρωση/προτίμηση), είναι προφανές ότι οι Κ.Ο.Τ.Ε.Σ. δεν θα μπορούσαν να είναι αδιάφορες σε θέματα που σχετίζονται:
● με τον σεβασμό της ευζωίας και της αξιοπρέπειας, όπως είναι η ακρίβεια στα τρόφιμα και στη θέρμανση, το κόστος των ενοικίων, τον μαρασμό της νέας γενιάς με τους μισθούς πείνας και τους αποκλεισμούς που βιώνει στην αγορά εργασίας,
● με τους αποκλεισμούς στα πανεπιστήμια (βλέπε βάσεις εισαγωγής), με τα σχολεία που κατάντησαν χώροι απαγόρευσης και περιορισμού στην ευρύτερη γνώση (αλήθεια, δεν σας προκαλεί εντύπωση ότι πουθενά δεν υπάρχει μάθημα για το σκάκι ή για τα εικαστικά;),
● με την ουσιαστική υπονόμευση της δωρεάν περίθαλψης και υγείας, λόγω της υποχρηματοδότησης των δομών υγείας,
● με την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, της φύσης και των πλασμάτων της, χώρια τις βαναυσότητες, που διαβάζουμε συνέχεια…,
● με τη συνεχή αστυνομοκρατία, την ανεξέλεγκτη συμπεριφορά των μονάδων καταστολής, την απαγόρευση συγκεντρώσεων, πορειών και απεργιών,
● με τη συνεχή εξαθλίωση στους αστέγους, στους ναρκομανείς,
● με τη συστηματική βία της γυναικοκτονίας και της μη ορατότητας των ανθρώπων με διαφορετικό προσανατολισμό σεξουαλικότητας και προσδιορισμού του φύλου.
Η πολιτική βούληση, που διαθέτουμε, σε συνδυασμό με την ΤΕΧΝΗ, που θα έπρεπε να είναι ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΥΣΑ, μας κάνει να μιλάμε για: την ΑΠΑΛΛΑΓΗ
*Πρόεδρος του κόμματος Κ.Ο.Τ.Ε.Σ.
