Εκδοχές του τέρατος και το ελιξίριο Κοντάρη

Ο γιατρός Θανάσης Κοντάρης μετακόμισε από τη Σουηδία στην Ελλάδα το 2018, έστησε στη Σέριφο μια πρότυπη Μονάδα Πρωτοβάθμιας Υγείας και πριν από λίγες μέρες παραιτήθηκε.

Η δήλωση στο Documento προχθές είναι παρατήρηση εκπληκτικής πολιτικής διεισδυτικότητας. Αναφέρεται στην κρατική αδιαφορία, τις συνέπειες της υπερεργασίας και της εξουθένωσης, αλλά βουτάει βαθύτερα: «Δεν αντέχω να μιλάω άσχημα στον παππού επειδή έχω εξουθενωθεί. Δεν μπορώ να βλέπω τον εαυτό μου να μεταμορφώνεται σε ένα τέρας».

Ο Μαρξ θα τον αγκάλιαζε να τον παρηγορήσει για την τρυφερότητα της κυριολεξίας του στην περιγραφή της αλλοτρίωσης. Ο κ. Κοντάρης περιέγραψε την τερατωδία των τελευταίων τεσσάρων ετών, που έχει ντυθεί «κανονικότητα» και γεννοβολάει κτηνωδίες σε ανεξάντλητη ποικιλία εκδοχών.

Η ωμή, απροκάλυπτη, φονική εκδοχή του τέρατος επανεμφανίστηκε προχθές στην Καλαμαριά. Ο αποτροπιασμός για την έφοδο Τάγματος της Χρυσής Αυγής στον εκθεσιακό χώρο του Remezzo -που φιλοξενούσε έκθεση ζωγραφικής του γνωστού καλλιτέχνη από τη Βόρεια Μακεδονία Σεργκέι Αντρέεφσκι- είναι το πρώτο.

Ομως ούτε καν αυτό δεν τηρήθηκε. Δελτία Τύπου -ακόμη και κομμάτων- που καταδίκαζαν την ενέργεια απέφυγαν να αναφερθούν στη χώρα καταγωγής του καλλιτέχνη. Τι να περιμένεις μετά από μεγαλύτερες και μικρότερες ιστοσελίδες που αναφέρονταν σε «Σκοπιανό καλλιτέχνη», τι να περιμένεις από ραδιοφωνικούς σταθμούς που έκρυβαν την ευαρέσκειά τους για την επίθεση πίσω από το φράκο της ψυχρής αναφοράς χωρίς άλλα σχόλια.

Πράγματι, όλα όσα συμβαίνουν στη χώρα είναι εύγλωττα μέσα στον κυνισμό, τη χυδαιότητα και την υποκρισία όσων παθαίνουν λεξικο-γλωσσική λόρδωση όταν πρέπει να ονοματίσουν, έστω, τον φασισμό. Μεγάλη συγγνώμη στους αγαπημένους μου σκύλους, αλλά είναι επίκαιρη η διατύπωση του Μπρεχτ «H σκύλα που γέννησε το τέρας ζει και είναι πάλι σε οργασμό».