Ευαρέσκεια που αντιπαρέρχεται, ούτως ή άλλως, τη συγκυρία των εκλογών· υποψίες πάντα υπάρχουν σε ανάλογες περιπτώσεις και μόνη σαφής απάντηση στις υποψίες είναι τα γεγονότα και οι αποδείξεις τους.
Αν τα πρόσωπα που ενέχονται ήταν γνωστά από καιρό, αλλά κρατήθηκαν μυστικά, ώστε να αποκαλυφθούν στον κατάλληλο χρόνο… ε, με τον τρόπο που γίνεται η πολιτική στη χώρα μας, δεν είναι και «προς θάνατο»! Αμα έχεις τα γένια, που λένε, έχεις και τα χτένια.
Κάθε κυβέρνηση, πιστεύω, αν είχε τέτοιο δυνατό «χαρτί» στα χέρια, θα το διαχειριζόταν προς όφελός της. Αν το «δυνατό χαρτί» αποδειχθεί σίχαμα και όνειδος, μετά πάει αλλού η ιστορία… Και αυτά τα έργα τα έχουμε ξαναδεί!
Πάντως, η δολοφονία του Καραϊβάζ είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα για να «παίξει» κανείς μαζί της· είτε η αστυνομία και η κυβέρνηση είναι αυτή είτε η αντιπολίτευση και ο όποιος επικρίνων ή επαινών δημοσιογράφος.
Το θέμα, ωστόσο, που μου… ενέπνευσε τον σημερινό τίτλο περί εγκαινίων προεκλογικών κ.λπ. δεν είναι η δολοφονία του Καραϊβάζ, είναι κάποια εγκαίνια με προεκλογική «ταυτότητα» που ήταν να κάνει την Πέμπτη ο περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου στη Χίο (παρασκήνιο «Συντακτών», 26/4), φράγματος ανέτοιμου… 100 χρόνια μετά τη σύλληψη της ιδέας, 25 μετά το ξεκίνημα εργασιών, με έξοδα τεράστια για τα οποία ουδείς λογοδότησε…
Εδώ, το προεκλογικό «μπαλαμούτι» είναι φως-φανάρι. Ούτε υποψίες ούτε επιφυλάξεις. Βεβαιότητες!
