Τα μαρούλια βλάπτουν σοβαρά το χιούμορ

Ομολογώ πως εδώ και καιρό απέφευγα πάση θυσία να δω τη διαφήμιση της γνωστής αλυσίδας καταστημάτων παιχνιδιών· είχα πιάσει με την άκρη του ματιού μου ένα-δυο πλάνα, ευτυχώς χωρίς ήχο, είχα καταλάβει περί τίνος πρόκειται και έκτοτε κρατούσα τις αποστάσεις μου.

Τις αποστάσεις αυτές έσπασε βίαια ο Ιάσονας Τριανταφυλλίδης με το άρθρο του στην «Εφ.Συν.» την περασμένη Παρασκευή, όπου, αφού περιγράφει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες το αριστούργημα με πρωταγωνιστή τον αοιδό και τον οβελία, καταλήγει συγχαίροντας τους δημιουργούς της διαφήμισης για την ιδέα τους και προτείνοντας ακόμα και να βραβευτούν.

Τώρα, άραγε, έκανε πλάκα; Δεν μπορώ να το γνωρίζω γιατί, σαν ένας νέος κι εγώ από αυτούς που «τρώνε μαρούλια», είμαι κατά τον κύριο Τριανταφυλλίδη «γενίτσαρος» και σίγουρα «δεν έχω χιούμορ».

Φαίνεται πως το χιούμορ βρίσκεται σε κάποιο ένζυμο στις σάρκες των ζώων και γι’ αυτό δεν μπορούμε εμείς, οι βίγκαν, που φυσικά τρώμε μόνο φύλλα μαρουλιού και είμαστε όλοι/ες πολύ ασθενικοί/ές, να γελάσουμε με τέτοια καταπληκτικά αστεία και να αντιληφθούμε πόσο ξεκαρδιστική είναι μία διαφήμιση που δείχνει ένα ζώο να περιστρέφεται πάνω σε μια σούβλα και μερικές γυναίκες να περιστρέφονται γύρω από έναν άντρακλα με γυαλιά ηλίου και πούρο πριν χαθούν στο διάστημα.

«Μας λείπει το χιούμορ», γι’ αυτό δεν γελάμε με τα φοβερά χωρατά σας σε κάθε (ΜΑ ΚΑΘΕ) τραπέζι όπου επιστρατεύεται το ίδιο ρεπερτόριο του τύπου: «δηλαδή τα φυτά δεν έχουν ψυχή; δεν πονάνε;» ή «μήπως θες να σου δώσω λίγο κοκορέτσι να στανιάρεις;» ή «δηλαδή εσύ προτιμάς να τρως ρίζες από μπριζόλες;».

Είμαστε «γενίτσαροι», γι’ αυτό δεν απολαμβάνουμε την απαράμιλλη ομορφιά που ενέχουν οι πατροπαράδοτες παραδόσεις σας: τη σφαγή μωρών ζώων που έχουν κλαπεί από τις μητέρες τους («γάλακτος» απαραίτητα!), την περιποίηση των εντοσθίων, το καθάρισμα των εντέρων, το θέαμα ενός μωρού να σιγοψήνεται επί ώρες με τη γλώσσα έξω και εσάς να τσακώνεστε για το ποιος θα προλάβει να φάει ποιο κομμάτι σάρκας.

Φυσικά και το αφύσικο σε όλα αυτά είναι να τρώει κανείς φύλλα μαρουλιού και με όλο σας το δίκιο νιώθετε πως απειλούνται ευθέως οι υπέροχες παραδόσεις σας από αυτή τη Νέα Τάξη Πραγμάτων που προσπαθούμε να εγκαθιδρύσουμε. Γι’ αυτό και έχετε την ανάγκη να βγάλετε μέχρι και διαφημίσεις πάνω στο σενάριο ότι οι βίγκαν σάς έδιωξαν από τον πλανήτη (πού τέτοια τύχη…), γι’ αυτό την προσεχή Κυριακή θα βομβαρδίσετε με ανόητα σχόλια το μοναδικό ίσως βίγκαν άτομο που θα έχει την ατυχία να κάτσει στο τραπέζι σας, κάνοντάς του την ημέρα ακόμη πιο αφόρητη.

Αλληλοσυγχαρείτε, λοιπόν, δοξάστε τους Μπουγάδες και τους ψήστες, λυτρωθείτε που αποκρούσατε και φέτος αυτή τη φοβερή λαίλαπα των βίγκαν. Αλλωστε, αν εξαιρέσουμε αυτήν την παραφωνία αυτών των «γενίτσαρων» που απειλούν την αισθητική σας, κατά τα άλλα οι ζωές σας πηγαίνουν καταπληκτικά. Ε;

Καλή Ανάσταση σε ανθρώπινα και μη ζώα!