Συχνά μιλάμε για την κρίση των συνδικάτων, αλλά ξεχνάμε ότι υπάρχουν εξαιρέσεις στις οποίες πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή, γιατί αποτελούν άξιες, προς μίμηση, εξαιρέσεις. Και ο Σύλλογος Υπαλλήλων της Εθνικής Ασφαλιστικής έχει τέτοιου είδους προσόντα. Είναι, ίσως, το μοναδικό μαζικό πρωτοβάθμιο σωματείο, με περίπου 770 μέλη, το οποίο, εκτός από το μόνιμο προσωπικό, έχει μέλη και τους αποκαλούμενους «ενοικιαζόμενους». Δηλαδή όλους όσοι είναι σε μία δεύτερη, κατώτερη μισθολογικά και εργασιακά ταχύτητα και αμείβονται με τον κατώτατο μισθό από τη CVC Capital Partners, την εταιρεία που αποτελεί τον βασικό μέτοχο της Εθνικής Ασφαλιστικής. Η ιδιαιτερότητα δεν είναι αυτονόητη, εάν αναλογιστούμε ότι άλλα σωματεία, όπως π.χ. ο Σύλλογος Υπαλλήλων της Εθνικής Τράπεζας, δεν εγγράφουν στη δύναμή τους τους ενοικιαζόμενους.
Η δεύτερη ιδιαιτερότητά του είναι ότι εκπροσωπείται ξανά και στην τριτοβάθμια οργάνωση, στη διοίκηση της ΓΣΕΕ. Η πρώτη ήταν πριν από χρόνια με τον Σπύρο Λευτεριώτη, από τη ΔΑΚΕ, έναν κατά κοινή ομολογία έντιμο και μετριοπαθή συνδικαλιστή, και η δεύτερη, τώρα, με την εκλογή του Γιάννη Πετσαλάκη, του προέδρου του Συλλόγου της Εθνικής Ασφαλιστικής και μέλους στο Δ.Σ. της Ομοσπονδίας εργαζομένων στις ασφαλιστικές εταιρείες (με την αριστερή παράταξη ΕΑΚ).
Υπάρχει και μία τρίτη ιδιαιτερότητα, η οποία αφορά αποκλειστικά τον ίδιο τον Γ. Πετσαλάκη, στον οποίο απευθυνθήκαμε.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η ΠΑΣΚΕ ήταν έτοιμη να στηρίξει την ανάδειξή του στη θέση του γενικού γραμματέα, εάν συμφωνούσαν οι συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ και από τη δεύτερη παράταξη (ΕΜΕΙΣ-ΑΡΚΙ), επικεφαλής της οποίας είναι ο Νίκος Φωτόπουλος. Η εκκρεμότητα συνεχίζεται, καθιστώντας εν τέλει ρυθμιστικό παράγοντα των ρόλων στη νέα διοίκηση τον συνδικαλιστή της δεξιάς παράταξης, Τάσο Γκιάτη, ο οποίος θεωρείται από πολλούς ως κλασικός εργοδοτικός.
Αναζητήσαμε τον κ. Πετσαλάκη και ζητήσαμε την άποψή του.
Αν και άνθρωπος εξαιρετικά χαμηλών τόνων και πρόεδρος του Συλλόγου επί μία δεκαετία, πρόκειται για έναν αληθώς επί 44 συναπτά έτη (προσελήφθη το 1979) εργαζόμενο, ο οποίος όχι μόνο δεν κάνει χρήση της δυνατότητας συνδικαλιστικής άδειας που δικαιούται, αλλά συνεχίζει να εργάζεται καθημερινά με τους συναδέλφους του στον χώρο δουλειάς. «Δεν θεωρώ τη συνδικαλιστική άδεια κάτι αρνητικό, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος, όταν δεν εργάζεσαι, να αποκοπείς από τους συναδέλφους σου», επισημαίνει στην «Εφ.Συν.», στη συνάντηση που είχαμε στον χώρο εργασίας του.
● Τι σημαίνει για σας και τον Σύλλογο η εκλογή σας στη ΓΣΕΕ;
Δεν το ξέρουμε. Ομως δεν μπορείς να πεις «όχι» σε έναν θεσμό, όσο απαξιωμένος κι αν είναι, όταν έχει πίσω του μια ιστορία, από την ίδρυσή του, το 1918. Ανθρωποι της ΓΣΕΕ έχουν πεθάνει για τις ιδέες τους, όπως ο Γιώργος ο Θέος, στην Κατοχή. Εχουμε ιστορικά παραδείγματα που αναδεικνύουν τον ρόλο που έπαιξε σε δύσκολες στιγμές. Το πρώτο, όταν απέκλεισε ο Μεταξάς από τη ΓΣΕΕ όλους τους αριστερούς και συστάθηκε η ενωτική ΓΣΕΕ, καλύπτοντας μεγαλύτερο κομμάτι του εργατικού πληθυσμού, και το δεύτερο, τη δεκαετία ’80, με τη δημιουργία των σωματείων ΣΑΔΕΟ και ΣΑΔΟ. Πέρα από αυτό, η ΓΣΕΕ είναι ένας θεσμός. Οφείλουμε να συμμετέχουμε στους θεσμούς. Δεν έχουμε την κουλτούρα των πολιτικών συνδικάτων που κάθε πολιτικός φορέας έχει και μια δική του τριτοβάθμια οργάνωση. Το θέμα είναι να βρούμε μια κοινή γλώσσα συνεννόησης σε όφελος των εργαζομένων και όχι σε όφελος των κομμάτων που είναι δυνητικά πίσω από τις παρατάξεις. Γι’ αυτόν τον λόγο εμείς στην ΕΑΚ λέμε ότι δεν έχουμε κάποιο κόμμα από το οποίο να εξαρτιόμαστε.
● Είστε φίλα προσκείμενοι στον ΣΥΡΙΖΑ…
Είμαστε φίλα προσκείμενοι στις αριστερές ιδέες. Μέλη μας είναι και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και μέλη άλλων πολιτικών σχηματισμών. Δεν αποκλείουμε κανέναν, εκτός από ναζιστικά και ακροδεξιά μορφώματα, αλλά δεν βάζουμε ταμπέλα πολιτικής καθαρότητας σε κάποιον εργαζόμενο.
● Τότε γιατί δεν συνεργάζεστε και με την άλλη αριστερή κίνηση που εκπροσωπείται από τον Ν. Φωτόπουλο, την ΕΜΕΙΣ-ΑΡΚΙ, για να εκλεγεί γενικός γραμματέας στη ΓΣΕΕ από την Αριστερά;
Ο δρόμος της συνεργασίας είναι ανοικτός, αλλά πάντα έχει «αγκάθια». Μια συνεργασία δεν μπορεί να βασίζεται σε πρόσωπα. Σε πλαίσιο αρχών και δράσης. Εγινε προσπάθεια, περισσότερο από τη δική μας πλευρά και λιγότερο από το ΕΜΕΙΣ-ΑΡΚΙ, αλλά υπήρξε αντίδραση στα πρόσωπα.
● Και πώς θα υπερβείτε αυτήν την «εσωτερική» διαφωνία;
Θεωρώ ότι πρέπει να μπει ένα τέλος στη λογική προσώπων και να πούμε ένα «ναι» στη λογική αρχών και ιδεών. Αλλωστε, και στην πλευρά του ΕΜΕΙΣ-ΑΡΚΙ βρίσκεται και ο Γενιδούνιας, ο πρόεδρος των μηχανοδηγών του ΟΣΕ, και ο Κώστας Κεχαγιόγλου από την ΠΟΘΑ. Αξιολογότατοι και οι δύο.
● Πώς μπορεί να γίνει αυτό;
Μπορεί να γίνει λίγο πιο απλά απ’ ό,τι φαντάζεστε. Ο χώρος μας, όπως και ο χώρος του ΕΜΕΙΣ-ΑΡΚΙ, στρέφεται στην ανεξάρτητη, ακηδεμόνευτη Αριστερά. Οσοι, λοιπόν, εκλεγμένοι υπάρχουν, από πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, τριτοβάθμια όργανα που συμφωνούν με αυτό, να κάνουμε μια πλατιά συνδιάσκεψη, που μπορεί να εκλέξει το συντονιστικό της όργανο και την ηγεσία της.
