Ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει την κυβέρνηση ότι χρηματοδοτεί την προμήθεια «σπιτιών ανακύκλωσης» κατά παράβαση του ευρωπαϊκού πλαισίου και το υπουργείο Ανάπτυξης απαντά ότι… «δεν είναι ακριβά». Αυτές είναι συνοπτικά οι εξελίξεις γύρω από την υπόθεση αγοράς του συγκεκριμένου εξοπλισμού ανακύκλωσης με ευρωπαϊκούς πόρους, με ερωτηματικό το αν η Κομισιόν θα πειστεί από τις εξηγήσεις των ελληνικών αρχών.
Οπως έχει αποκαλύψει η «Εφ.Συν.», με επιστολή της Ευρωπαίας επιτρόπου για τη Συνοχή και τις Μεταρρυθμίσεις, Ελίζα Φερέιρα, η Κομισιόν έχει ενημερώσει επισήμως τις ελληνικές αρχές ότι «παγώνει» τους πόρους για την αγορά του συγκεκριμένου εξοπλισμού (μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος ΥΜΕΠΕΡΑΑ 2014-2020), ζητώντας παράλληλα να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα και η αναλογία κόστους/απόδοσης (value for money) των «σπιτιών ανακύκλωσης».
Αυτή η μελέτη αξιολόγησης ανατέθηκε από το υπουργείο Ανάπτυξης στην εταιρεία Grand Thornton. Το υπουργείο χθες κοινοποίησε την πεντασέλιδη «ευρεία περίληψη» –και όχι το πλήρες κείμενο– της μελέτης, προβάλλοντας το τελικό συμπέρασμα: «…δύναται να συστηθεί η αξιοποίηση πόρων τόσο του ΕΠ ΥΜΕΠΕΡΑΑ όσο και άλλων χρηματοδοτικών εργαλείων, που ήδη διαθέτει ή θα διαθέτει η Ελλάδα, για την προμήθεια Γωνιών Ανακύκλωσης με εξοπλισμό Πολυκέντρων (σ.σ. «σπιτιών») Ανακύκλωσης».
Στην ευρεία περίληψη, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι η σχέση κόστους/οφέλους του συγκεκριμένου εξοπλισμού «είναι καλύτερη από άλλες ομοειδείς τεχνολογίες ανακύκλωσης της Πρόσκλησης του ΥΜΕΠΕΡΑΑ κατά τουλάχιστον 4,1%», εξηγώντας ότι τα «Πολύκεντρα Ανακύκλωσης» έχουν μέση τιμή ανηγμένου κόστους 795,76 ευρώ/τόνο/έτος, τη στιγμή που η αντίστοιχη τιμή σε ομοειδή εξοπλισμό ανέρχεται στα 830 ευρώ/τόνο/έτος.
Κι εδώ γεννάται το βασικό ερώτημα: θα δεχτεί η Κομισιόν να καλύψει το συγκεκριμένο κόστος τη στιγμή που έχει κρίνει υπερκοστολογημένη ολόκληρη Μονάδα Επεξεργασίας Απορριμμάτων με επενδυτικό κόστος 737 ευρώ/τόνο; Ο λόγος για τη Μονάδα (δυναμικότητας 30.000 τόνων/έτος) στην περιοχή Ξηροκάμπια της Σκάλας Λακωνίας και την «ταφόπλακα» που είχε βάλει προ περίπου τριών ετών η Κομισιόν στη χρηματοδότηση του ΣΔΙΤ Πελοποννήσου: η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε χαρακτηρίσει «σημαντικά υψηλότερο από το αναμενόμενο» το επενδυτικό κόστος της συγκεκριμένης μονάδας, ενημερώνοντας τις ελληνικές αρχές ότι έργα που συγχρηματοδότησε η Ε.Ε. σε Κροατία και Βουλγαρία είχαν επενδυτικό κόστος 323-343 ευρώ/τόνο (βλ. «Εφ.Συν.» 9/7/2020: «Εγγραφο-βόμβα για τη διαχείριση απορριμμάτων από Βρυξέλλες»). Για την ιστορία, για την υπόθεση του ΣΔΙΤ Πελοποννήσου «εκκρεμεί η υποβολή του φακέλου μεγάλου έργου», υπενθύμισε στη χθεσινή του ανακοίνωση το υπουργείο Ανάπτυξης, υποστηρίζοντας ωστόσο ότι ο φάκελος θα σταλεί «άμεσα».
Σε κάθε περίπτωση, η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ –στην οποία απαντά το υπουργείο– έβαλλε κατά της χρηματοδότησης των προμηθειών «σπιτιών ανακύκλωσης» και όχι απλά κατά του κόστους. Αναφέροντας ότι πρόκειται για ένα έργο που «βάσει του ευρωπαϊκού πλαισίου το χρηματοδοτούν υποχρεωτικά και μόνο πολίτες και επιχειρήσεις που επιβαρύνονται με ειδικό τέλος για την ανακύκλωση σε κάθε προϊόν που αγοράζουν», το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατήγγειλε την κυβέρνηση ότι «επέλεξε να χρηματοδοτήσει [το έργο] όχι μία, αλλά δύο επιπλέον φορές, με ΕΣΠΑ και με το πρόγραμμα “Αντώνης Τρίτσης”».
Αναμένεται, λοιπόν, με ενδιαφέρον να γίνει γνωστό τι απάντηση θα λάβει το υπουργείο Ανάπτυξης και ο αρμόδιος υπουργός Αδ. Γεωργιάδης από την Κομισιόν, τη στιγμή που από τις Βρυξέλλες έχουν αφεθεί υπόνοιες ακόμη και για εμπλοκή της OLAF, ενώ στην Ελλάδα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ζητήσει την «αυτονόητη παρέμβαση των εισαγγελικών αρχών».
