Θες οι εκλογές που έρχονται, μες στη θολούρα και την κατήφεια. Θες ο απόηχος από το εθνικό δυστύχημα στα Τέμπη με τη μαύρη σκιά του. Η ακρίβεια που προβληματίζει σε ποσότητες, ποιότητες, διάθεση. Ο κακός καιρός που, με εξαίρεση τη σημερινή μέρα, η ΕΜΥ, που δεν μας έφερε καλά μαντάτα για το ξεκίνημα της Μεγαλοβδομάδας, φαίνεται να μας φέρνει κακά μαντάτα και για τη συνέχεια, ίσως και να περάσουμε κλεισμένοι στο σπίτι τη Λαμπρή, γιορτή της άνοιξης και της ανοιχτοσύνης.
Θες όλα αυτά μαζί και άλλα τόσα που δεν φαίνονται ή που απασχολούν τον καθένα μας, το κάθε σπιτικό, ξεχωριστά. Αυτό το Πάσχα, του 2023, μυρίζει να είναι, με όσα ήδη προηγήθηκαν και με όσα μέλλει να ακολουθήσουν, ένα Πάσχα αλλιώτικο… συμμαζεμένο, συνεσταλμένο, επίπεδο, χωρίς εξάρσεις, τολμήματα, φαντασιώσεις και μεγάλες προσδοκίες. Ενα Πάσχα εν πολλοίς μελαγχολικό και μοναχικό, μακριά από την αλλοτινή –πού και ποιος τη θυμάται πια…– Γιορτή της Αγάπης, της παρέας, του κεφιού.
Και στην Αθήνα, που ήμουν έως την Παρασκευή του Λαζάρου, και στο Νότιο Πήλιο, στο «χωριό μου», που είμαι από τότε, πουθενά δεν εισέπραξα ένα νόμισμα (εκ του νομίζω…) από κάποιους ότι το φετινό Πάσχα δεν θα έχει όλα αυτά τα γνωρίσματα λίγο-πολύ παρακμής, εγκατάλειψης, όλους εκείνους τους χαμηλούς και γκρίζους τόνους που το κάνουν ένα Πάσχα αλλιώτικο.
Κι ας λένε τα ρεπορτάζ πως αναμένεται μαζική έξοδος εκδρομέων. Ε, και; Τι αλλάζει; Και ότι η Τροχαία βρίσκεται επί ποδός στο ενδεχόμενο εμφάνισης κυκλοφοριακών προβλημάτων. Τι άλλο θα έκανε; Ή ότι υπάρχει μεγάλη πληρότητα σε ξενοδοχεία, πλοία… το Λιμενικό… τα ποσοστά… οι αριθμοί. «Τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί…» που λέει και κάποιο τραγούδι. Πώς αντισταθμίζουν πεσμένη διάθεση και περίσκεψη. Μαζί. Να είμαστε μαζί. Ευχή. Το εν και παν. Μαζί, το δύσκολο ξεπερνιέται…
-320x213.jpg)
