«Και καλά, είχε περάσει άλλο ένα Πάσχα από τη ζωή μου. Και καλά, για άλλη μια φορά είχα μια διάθεση “μεταπασχαλινή”, τη γνωστή διάθεση του χαλασμένου, ξινισμένου στομαχιού, το πρήξιμο σε όλο το σώμα, που σε έκανε να μονολογείς “Τούμπανο είμαι”, και φυσικά τη γνωστή σκέψη: “Από Δευτέρα δίαιτα”.
Μου ’ρχόταν να κλαίω, διαρκώς σκεφτόμουν τι έπρεπε να κάνω τον επόμενο καιρό για να συμμαζέψω κάπως το χάος των κιλών που είχα βάλει και να βγω από την ανεξέλεγκτη κατάσταση που είχα μπει όλες αυτές τις μέρες. Ανεξέλεγκτη κατάποση στη διάρκεια όλης της μέρας, το κουλούρι το διαδεχόταν το τυρί και το σαλάμι, κομμένα σε τετραγωνάκια, καρφωμένα σε οδοντογλυφίδες, και έπειτα το τσουρέκι το μαστιχωτό, ενώ κατέβαζα και κάνα κρασάκι κόκκινο και μπουκιές αρνί. Πολλές μπουκιές αρνί. Αρνί που ήταν στη σούβλα και ψηνόταν και έπρεπε να δοκιμάζω αν ψήθηκε, αρνί ψημένο και κομμένο σε μεγάλα κοψίδια σε πιατέλες, αρνί παγωμένο της επόμενης μέρας, για να μην το πετάξουμε.
Επρεπε να λιώσω στο περπάτημα, κάθε μέρα εφτά με οκτώ χιλιάδες βήματα, μιλάμε για ατελείωτα περπατήματα, έπρεπε να ξεκινήσω αποτοξινώσεις ‒ μία, δύο, τρεις αποτοξινώσεις να κάνω στη σειρά. Να μειώσω τις ποσότητες, να μην ξαναφάω γλυκά, αλμυρά, λιπαρά.
Κι όσο σκέφτομαι τη φέτα που έτρωγα, είχα πετύχει μια κατσικίσια με πιπεράτη γεύση και την τάραζα σε κάθε γεύμα, δηλαδή μόνο στο γεύμα; Κι ανάμεσα στα γεύματα. Εμ, τυχαίο είναι που πρήστηκα τόσο, ποιος ξέρει πόσο αλάτι έβαλα μέσα μου. Αλλά το ευχαριστήθηκα. Εδώ που τα λέμε, δεν είχα και καμία παρατήρηση ή έλεγχο από κανέναν αυτές τις μέρες. Σαν να είχα κάνει σκασιαρχείο και δεν απαγορευόταν τίποτα, όλα επιτρέπονταν. Τρομερή αίσθηση αυτή. Ελευθερία τεράστια στην απόλαυση. Ο,τι ήθελες το γευόσουν. Για τρεις μέρες μετά το φαγητό, έτρωγα τούρτα ανανά. Μετά τελείωσε η τούρτα και τη Δευτέρα μετά το Πάσχα ξεκίνησα τον κορμό σοκολάτας.
Πήγα κρυφά και μέτρησα ένα απόγευμα την πίεσή μου, στα ύψη τη βρήκα, θορυβήθηκα πρόσκαιρα, αλλά μετά είπα στον εαυτό μου “Καλύτερα να είμαστε χορτάτοι αν είναι να φύγουμε”, και συνέχισα το προσωπικό φαγοπότι. Με έτρωγε βέβαια μέσα μου η ανεβασμένη μου πίεση, όμως πώς μπορούσα να αντισταθώ στα κόκκινα αυγά, που τα ξεφλούδιζες και τα πασπάλιζες με αλατάκι και πιπεράκι, στις πατάτες τις τηγανητές και στις γαβάθες με το τζατζίκι;
Ψωμάκι στη φωτιά με λαδάκι και ρίγανη, απαραίτητο συμπλήρωμα, μπόλικες πιρουνιές κοκορέτσι και κοντοσούβλι, “Ε, μια φορά τον χρόνο ας κάνουμε τόση κρεατοφαγία”, ξαναέλεγα στον εαυτό μου. Βαθιά μέσα μου ήξερα ότι κάνω κακό στον οργανισμό μου, η υγεία μου κινδύνευε, οι αρτηρίες μου, η καρδιά μου… τόσες τοξίνες κατέβαζα. Ελα, ντε, που όλοι περίμεναν τη σπεσιαλιτέ μου, το κοκορέτσι μου, κι εγώ σαν το μικρό παιδί περίμενα το Πάσχα.
Σκεφτόμουν πρωί πρωί έπειτα απ’ όλο αυτό το γιουρούσι των ημερών πίνοντας τον καφέ μου ‒είχε μετατραπεί σε ελληνικός σκέτος‒, ε, εντάξει όλοι καταλαβαίναμε ότι ξεκινούσε η “πράσινη” περίοδος. Ετσι ονόμαζα τα μαρούλια, σαλάτες που με περίμεναν, τα νερόβραστα μπρόκολα που βρομούσαν το σπίτι, τα χόρτα και το πικρό ζουμί τους, τα σπανάκια τα ενωμένα με τα ρύζια. Ηξερα, θα με βάζαν φυλακή, σε μια πράσινη φυλακή, και πάνε οι γεύσεις, τα τσιμπολογήματα, οι ελευθερίες και οι πικάντικες φέτες.
Με λένε Χρήστο», μου είπε, αφού μου είχε εξιστορήσει όλα αυτά, και συμπλήρωσε: «Μου είπαν η γυναίκα μου και η κόρη μου πως αν δεν έρθω εδώ ν’ αλλάξω τη διατροφή μου, να μη γυρίσω σπίτι».
Κιννάμωμο
Η ιστορία του εσωτερικού φλοιού του αειθαλούς δέντρου με την ονομασία Κιννάμωμο (Cinnamomum verum, zeylanicum), κοινώς κανέλα, εκτείνεται μέχρι την αρχαιότητα, όπου θεωρούνταν πολυτιμότερο και από το χρυσάφι. Σύμφωνα με ιαπωνικές μελέτες που έλαβαν χώρα τη δεκαετία του 1980, οι κινναμικές αλδεΰδες της κανέλας παρουσιάζουν ηρεμιστική και αναλγητική δράση. Ακόμη, φαίνεται ότι βοηθούν στην ελάττωση της πίεσης και του πυρετού.
Το εκχύλισμα της κανέλας παρουσιάζει αντιπαρασιτική και αντιβακτηριακή δράση.
Σύμφωνα με τη Βρετανική Βοτανική Φαρμακοποιία, η κανέλα ενδείκνυται σε καταστάσεις τυμπανισμού και δυσπεψίας, γαστροπεπτικών κολικών με μετεωρισμό, αλλά και σε παρόμοιες καταστάσεις όπου επιπρόσθετα εμφανίζεται και ναυτία.
Κλινικές έρευνες έδειξαν ότι το κιννάμωμο μπορεί να βοηθήσει ανθρώπους με διαβήτη τύπου ΙΙ, βελτιώνοντας την ικανότητα του οργανισμού να χρησιμοποιεί πιο αποτελεσματικά την ινσουλίνη.
● Από την ιστοσελίδα: «Εναλλακτική Δράση».
