Ο Ντε Σάντις, που ετοιμάζεται να αναμετρηθεί με τον Τραμπ για το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών για τις εκλογές του 2024, ταυτίστηκε με τον εσωκομματικό του αντίπαλο σε ό,τι αφορά την Ουκρανία.
Στην Ουκρανία δεν διακυβεύονται εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ που να δικαιολογούν μεγαλύτερη από τη σημερινή εμπλοκή των ΗΠΑ, τόνισε σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο κυβερνήτης της Φλόριντα.
Προφανώς πρόκειται για μια τοποθέτηση που στηρίζεται σε έρευνες και δημοσκοπήσεις που υπαγόρευσαν στον Ντε Σάντις, που θέλει να προβάλλει ως αντι-Τραμπ, να ταυτιστεί με τον τέως πρόεδρο σε ό,τι αφορά την Ουκρανία.
Αν έτσι έχουν τα πράγματα, δηλαδή Τραμπ και Ντε Σάντις να συγκλίνουν σε ό,τι αφορά την εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο, τότε είναι βέβαιο ότι αργά ή γρήγορα η ρεπουμπλικανική πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων δεν θα αναζητήσει συναίνεση με τον Λευκό Οίκο σε ό,τι αφορά την Ουκρανία.
Ετσι, ο Μπάιντεν έχει ισχυρά κίνητρα να επιδιώξει τερματισμό της σύγκρουσης εντός του 2023 καθώς αν αρχίσει η προεκλογική εκστρατεία του 2024 με την Ουκρανία ένα από τα κύρια πεδία αντιπαράθεσης, τότε ακόμη και η προσχηματική ενότητα του ΝΑΤΟ θα είναι δύσκολο να περιφρουρηθεί.
Τούτων λεχθέντων, οι ΗΠΑ έχουν μια παράδοση σύγχυσης ως προς τα κριτήρια με τα οποία προσδιορίζουν αν σε κάποιο πεδίο έντασης ή σύγκρουσης διακυβεύονται ή όχι ζωτικά τους συμφέροντα.
Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι χρήσιμα για να καταλάβουμε τη σύγχυση που προκαλούν οι τοποθετήσεις πολιτικών σε σχέση με την εξωτερική πολιτική.
Την άνοιξη του 1950, αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ περιέγραψε την περίμετρο ασφαλείας των ζωτικών εθνικών συμφερόντων των ΗΠΑ στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού που δεν συμπεριελάμβανε τη Νότια Κορέα.
Εκ των υστέρων, πολλοί ιστορικοί απέδωσαν την αιφνιδιαστική επίθεση της Βόρειας Κορέας στη Νότια τον Ιούλιο του 1950 στη δήλωση του αξιωματούχου της κυβέρνησης Τρούμαν περί αμυντικής περιμέτρου.
Πολύ αργότερα, την άνοιξη του 1993, ο τότε υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Κλίντον, Γουόρεν Κρίστοφερ, σε ερώτημα αν οι ΗΠΑ θα επέμβουν στη Γιουγκοσλαβία δήλωσε ότι πρόκειται για μια περιφερειακή σύγκρουση στην οποία δεν διακυβεύονται ζωτικά αμερικανικά συμφέροντα.
Ενα είναι βέβαιο, ότι οι ΗΠΑ, που πρωταγωνιστούν στην προσπάθεια για κοινή στάση της Δύσης απέναντι στη Ρωσία, δεν έχουν διαμορφώσει δικομματική συναίνεση ως προς τη συνέχεια του πολέμου στην Ουκρανία, σε πλήρη αντίστιξη με την Κίνα όπου οι θέσεις των δύο κομμάτων συγκλίνουν.
