Η αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού οδηγεί σε πολιτικές ανακατατάξεις

Η επιχειρούμενη αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος στη Γαλλία βλάπτει σοβαρά την πολιτική υγεία όλων των κομμάτων, λιγότερο όμως της Ακροδεξιάς.

Ετσι εμφανίζονται τα πράγματα μετά τις ογκώδεις διαδηλώσεις των τελευταίων ημερών και εν όψει της 7ης Μαρτίου, που τα συνδικάτα έχουν θέσει ως χρονικό όριο στην κυβέρνηση για να αποσύρει το νομοσχέδιό της το οποίο αν επικυρωθεί θα υποχρεώσει τους περισσότερους Γάλλους να δουλέψουν, θέλοντας και μη, δύο χρόνια περισσότερα.

Ενα νομοσχέδιο που δεν συζητήθηκε στο επίπεδο της Εθνοσυνέλευσης με ευθύνη των βουλευτών του κόμματος της Ανυπότακτης Γαλλίας και του ιδρυτή της Ζαν-Λικ Μελανσόν, οι οποίοι καταθέτοντας πάνω από 10.000 τροπολογίες επί της ουσίας κατέστησαν αδύνατη την κοινοβουλευτική διαβούλευση. Την τακτική αυτή στηλιτεύσαν τόσο τα εργατικά συνδικάτα όσο και εταίροι του Μελανσόν στην αριστερή συμπαράταξη της Λαϊκής Ενωσης (Nupes).

Αν πάντως ο Ζαν-Λικ Μελανσόν δεν ακολουθούσε αυτή την τακτική, τότε δύο θα ήταν τα πιθανά ενδεχόμενα: το ένα, η υπερψήφιση του άρθρου του νομοσχεδίου που αφορά την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης από τους βουλευτές του Μακρόν και της Κεντροδεξιάς, ενώ το άλλο, η καταψήφισή του με τις ψήφους κυρίως της Αριστεράς και της Ακροδεξιάς. Και στις δύο περιπτώσεις καθοριστικής σημασίας θα ήταν ο αριθμός των κεντροδεξιών βουλευτών που θα έκλιναν είτε προς τη μια είτε προς την άλλη πλευρά.

Με άλλα λόγια το μόνο βέβαιο είναι ότι προς το παρόν διχασμένα εμφανίζονται τα κόμματα των Ρεπουμπλικανών και της Nupes, στον βαθμό που η αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού έφερε στην επιφάνεια τις εγγενείς αδυναμίες τους. Διάσταση απόψεων επί του θέματος, έστω και μικρότερης κλίμακας, υπάρχει και στο εσωτερικό των κομμάτων της λεγόμενης προεδρικής πλειοψηφίας, με τον πρόεδρο Μακρόν να καλεί κάποιους από τους βουλευτές τους «να πάψουν να κρύβονται».

Η μόνη παράταξη που προς το παρόν δείχνει να βγαίνει αλώβητη από την όλη διαδικασία είναι ο ακροδεξιός Εθνικός Συνασπισμός. Ακολουθώντας με θρησκευτική ευλάβεια την τακτική τού να φαίνεται παντού και πάντα μετριοπαθής, η Μαρίν Λεπέν τάχθηκε κατά της αναμόρφωσης του συνταξιοδοτικού συστήματος αλλά και κατά των απεργιών και των διαδηλώσεων.

Τούτων δοθέντων πολλοί πλέον εκτιμούν πως για ακόμη μία φορά η Γαλλία θα προχωρήσει σε κάποια αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού της συστήματος που θα προαναγγέλλει την επόμενη, δηλαδή αμέσως μετά την αποχώρηση Μακρόν το 2027. Επίσης πολλοί πιστεύουν πως την ίδια εποχή τόσο η Λεπέν όσο και ο Μελανσόν θα δοκιμάσουν και πάλι την τύχη τους σε προεδρικές εκλογές, κι ας έχουν δηλώσει πως δεν ενδιαφέρονται.