Από την επομένη της πολύνεκρης τραγωδίας κοντά στα Τέμπη η σκληρή φράση «πάμε και όπου βγει» συμπύκνωσε, μεταξύ άλλων, τον μεγάλο κίνδυνο τον οποίο αντιμετώπιζαν καθημερινά οι επιβάτες και εργαζόμενοι, την πίεση υπό την οποία αναγκάζονται εξαντλημένοι συχνά υπάλληλοι να αποφασίζουν και να δρουν εξαιτίας των σοβαρών, γνωστών σε όλους τους ιθύνοντες, προβλημάτων και κενών ασφαλείας, και την κατάντια ενός σιδηρόδρομου, ο οποίος αφέθηκε στην τύχη εξαιτίας των εγκληματικών παραλείψεων, της σκόπιμης υποβάθμισης και της ιδιωτικοποίησης.
Απηχεί επίσης τις τεράστιες συνέπειες από την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος, την πρωτοφανή σκληρότητα των μνημονίων και μιας Ε.Ε., που μπορεί να παρέπεμψε το φτωχό κράτος του Νότου στο Ευρωδικαστήριο για μη τήρηση των κανόνων αναφορικά με τις σιδηροδρομικές μεταφορές αλλά ήταν αυτή που επέβαλε την εκποίηση υποδομών και εταιριών στο πλαίσιο των προγραμμάτων… «διάσωσης».
Όμως, η ταύτιση εν γένει της Ελλάδας με τη θανατοπολιτική των κυβερνώντων, όπως άλλες φορές με τη δολοφονική βία από άνδρες της ΕΛ.ΑΣ. τη ρατσιστική βία, την έμφυλη βία, κάνει «δώρο» τη χώρα στους εξουσιαστές, τους δολοφόνους, τους ρατσιστές, τους γυναικτόνους και μπορεί να εργαλειοποιηθεί για την εκάστοτε ντροπιαστική απόπειρα απαλλαγής τους.
Αν έπρεπε να τη χαρίσουμε κάπου, θα προτιμούσα στους μηχανοδηγούς, που έστελναν εξώδικα στο υπουργείο Μεταφορών παρότι η απεργία τους κηρυσσόταν παράνομη λόγω του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη (4808/21), στους πυροσβέστες που και αυτή τη φορά έβγαλαν το «φίδι» από την τρύπα, στους χιλιάδες πολίτες, που έσπευσαν να δώσουν αίμα για τους συμπολίτες τους, στους ακόμα περισσότερους που διαμαρτύρονται εδώ και μέρες ανά την επικράτεια ζητώντας Δικαίωση για τα θύματα της εθνικής καταστροφής.
Και κυρίως στους νέους που βοήθησαν με ανιδιοτέλεια πολλούς συνεπιβάτες και συνεπιβάτιδές τους να απεγκλωβιστούν από το τρένο του θανάτου. Στον 20χρονο φοιτητή Μιχάλη Κλάψη από τους Λειψούς, που είπε στην Ευγενία: «Πάτε πάνω μου για να βγεις». Και στην Ευγενία που τον αναζήτησε για του πει ευχαριστώ.
