Η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι συνεχίζει να επικεντρώνει την επικοινωνιακή πολιτική της στο μεταναστευτικό και στο προσφυγικό. Χθες έφτασαν στην Καλαβρία εξακόσιοι πενήντα μετανάστες και πρόσφυγες που είχαν σαλπάρει από τη Λιβύη με αλιευτικό τριάντα μέτρων. Δεν τους βοήθησαν ούτε το Λιμενικό, ούτε κάποιο πλοίο μη κυβερνητικής οργάνωσης. Αποβιβάστηκαν στη Ροτσέλα Ιόνικα και στα μέλη του Ερυθρού Σταυρού που τους περιέθαλψαν στο λιμάνι είπαν ότι προέρχονται κυρίως από τη Συρία, το Μπανγκλαντές και το Πακιστάν.
Λίγες ώρες αργότερα ο Ιταλός υπουργός υποδομών και αρχηγός της Λέγκα, Ματέο Σαλβίνι, επανήλθε στο όλο θέμα και υπογράμμισε ότι «είναι η Ιταλία και όχι οι ΜΚΟ αυτή που δέχεται επίθεση». «Υπάρχουν παράπονα του Ναυτικού και του Λιμενικού μας ότι η δουλειά τους παρεμποδίζεται» είπε ο Σαλβίνι. Παράλληλα δήλωσε ότι πρέπει να εντατικοποιηθεί ο πόλεμος κατά των δουλεμπόρων, αλλά επέλεξε να ρίξει και πάλι το κύριο βάρος της παρέμβασής του στην παρουσία των ΜΚΟ: «Αν δυσκολεύουν τη δουλειά του Ναυτικού μας, υπάρχει θέμα. Ενα είναι βέβαιο: η μετανάστευση δεν μπορεί να ρυθμίζεται από ιδιωτικούς οργανισμούς που χρηματοδοτούνται από ξένες χώρες» είπε χαρακτηριστικά.
Ο υπουργός Υποδομών της Ρώμης και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μελόνι επιμένει δηλαδή στη γνωστή, σκληρή γραμμή του. Εστω και αν -σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε ο ιταλικός Τύπος- οι μη κυβερνητικοί οργανισμοί πέρσι διέσωσαν μόνο το 12% των μεταναστών και προσφύγων που έφτασαν στην Ιταλία.
Σύμφωνα με πολλούς σχολιαστές ως αντίβαρο στη συγκεκριμένη πολιτική λειτουργεί καθημερινά ο Ιταλός πρόεδρος της Δημοκρατίας, Σέρτζιο Ματαρέλα, ο οποίος είναι και ο εγγυητής των αρχών του Συντάγματος. Δεν είναι τυχαίο ότι η ιταλική ΜΚΟ Μediterranea απευθύνθηκε με επιστολή της στη Μελόνι αλλά και στον Ματαρέλα, ζητώντας «να σταματήσει ο πόλεμος» προς τις οργανώσεις αυτές και να ξεκινήσει μια ουσιαστική συνεργασία «ώστε να μπορέσουν να σωθούν όσες περισσότερες ζωές γίνεται».
Σύμφωνα με τη Mediterranea, ο νέος άμεσος στόχος πρέπει να είναι η έναρξη μιας συντονισμένης αποστολής (με σκάφη του Λιμενικού, της Ακτοφυλακής, της Ευρώπης και των ΜΚΟ) ώστε να μη χαθούν άλλες ζωές στη θάλασσα. Διότι θεωρεί ότι είναι σαφές πως τις αμέσως επόμενες εβδομάδες, με την περαιτέρω βελτίωση των καιρικών συνθηκών, οι αποβιβάσεις «απελπισμένων της θάλασσας» στις ακτές της Κάτω Ιταλίας πρόκειται να αυξηθούν.
Θα πρέπει να δούμε όμως τι θα αποφασίσει να κάνει τελικά η κυβέρνηση Μελόνι. Διότι είναι σαφές ότι η γραμμή της, η οποία στοχεύει σε αυστηρότερη τιμωρία των δουλεμπόρων, δεν μπορεί από μόνη της να λύσει το πρόβλημα. Η Ρώμη ζητά από την Ευρώπη να στηρίξει οικονομικά την Τυνησία για να μην προκύψει -όπως τονίζει με έμφαση- ένα εντυπωσιακό, μεταναστευτικό κύμα μέσα στο καλοκαίρι. Αλλά το κύριο ερώτημα είναι πώς θα κινηθεί η Ιταλία με τα τόσα αλιευτικά, καΐκια, τις φουσκωτές βάρκες που φτάνουν κάθε μέρα κυρίως στη Σικελία και την Καλαβρία.
Οι «μοναχικές» αυτές αποβιβάσει αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών. Δεν έχουν καμία σχέση με τις ΜΚΟ. Είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για ανθρώπους που κάθε μέρα και ώρα κινδυνεύουν να πνιγούν και χρειάζεται μια βασικής σημασίας απάντηση: αν εγκριθεί μια νέα ευρωπαϊκή αποστολή παρόμοια με τη Sophia (κατά τη διάρκεια της οποίας, σύμφωνα με την ιταλική Κεντροαριστερά, δεν χάθηκε ούτε μία ανθρώπινη ζωή), η Ιταλία θα είναι διατεθειμένη να μοιραστεί με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες το βάρος που της αναλογεί χωρίς προπαγανδιστικές και ουσιαστικά ανώφελες κορόνες;
