Ωρες ατέλειωτες διήρκεσε χθες η επικοινωνία μας από την Αθήνα στο Ντόνετσκ και από εκεί στο Λονδίνο, με επαναφορές για διευκρινίσεις, αποσαφηνίσεις. Ετσι ακριβώς έπρεπε, ώστε να μάθουμε τις ακριβείς προθέσεις και πολύ περισσότερο το όνειρο ζωής του 22χρονου Μιχάιλο Μούντρικ. Του νέου Ουκρανού επιθετικού της Τσέλσι; Ναι, αλλά αυτός ο προσδιορισμός είναι μόνον ο προφανής.
Από την Ουκρανία και την Αγγλία μάς μήνυσαν πως πρόκειται για «πολίτη του κόσμου που δεν θα επαναπαυτεί μελλοντικά μόνο στη δόξα της τωρινής, πολλά υποσχόμενης, ποδοσφαιρικής καριέρας» όπως ακούσαμε από τον Βίντοσλαβ Πρέσκοφ, στέλεχος της ουκρανικής διπλωματικής αντιπροσωπείας στην αγγλική πρωτεύουσα. Πριν ο παίκτης σταθεί μπροστά στο δημοσιογραφικό ερέθισμα της «Εφ.Συν», ένα από τα πολλά όπου στέλνει την απάντησή του τις τελευταίες ώρες, «επειδή ο κόσμος πρέπει να μαθαίνει, να καταλαβαίνει», όπως προλόγισε τη θέλησή του να μας απαντήσει.
Τυπική αφορμή, με ουσιαστική σημασία, για την επαφή μας ήταν η είδηση ότι «κατόπιν δικής του προτροπής, ο πρόεδρος της Σαχτάρ Ρινάτ Αχμέτοφ θα δώσει, για τις ανάγκες του ουκρανικού στρατού, τα 25 από τα 100 εκατομμύρια ευρώ, συνολικό κόστος της μεταγραφής του στην Τσέλσι».
«Είμαι υποχρεωμένος απέναντι στην παράδοση της οικογένειάς μου και μέσω αυτής κάθε ουκρανικής οικογένειας, να σκέπτομαι το κοινό καλό, την ειρήνη. Το γήπεδο δεν είναι μόνο για ποδόσφαιρο, είναι και ένα παγκόσμιο κοινοβούλιο. Ως παίκτης της Τσέλσι, όταν μπαίνω στο γήπεδο, θα φορώ όχι μόνο ποδοσφαιρικά παπούτσια αλλά θα είναι σαν να κρατώ όπλο για άμυνα υπέρ της πατρίδας στο ένα χέρι και λευκή σημαία,μήνυμα ειρήνης προς τους αντιπάλους της, στο άλλο!».
Κι αν δεν γίνει, επισήμως, μελλοντικά υπουργός Εξωτερικών ή Εθνικής Αμυνας της Ουκρανίας, μικρό το κακό. Ηδη προϋπήρξε από τα 22 χρόνια του!
