Στο πλαίσιο αυτό επισκέφτηκε και τον προσφυγικό συνοικισμό του Βύρωνα. Μια γειτονιά που μαζί με τις άλλες πρωτοπόρες ανατολικές προσφυγικές συνοικίες, είχε συνειδητή και οργανωμένη συμμετοχή στην ηρωική προσπάθεια του ελληνικού λαού να υπερασπιστεί την αξιοπρέπειά του απέναντι στη θηριωδία όχι μόνο του ξένου αλλά και του ντόπιου φασισμού. Και που πλήρωνε ήδη το γνωστό τίμημα γι’ αυτή την προσφορά του από την ελληνική μετακατοχική πολιτεία (διώξεις, εξορίες, φυλακίσεις, εκτελέσεις κ.λπ.). Και αυτά βέβαια με τη σύμφωνη γνώμη και προτροπή των ανακτόρων.
Αυτές τις περιοδείες της Φρειδερίκης τις διοργάνωναν κατά τόπους φιλοβασιλικές επιτροπές με την αμέριστη στήριξη των μετεμφυλιακών κυβερνήσεων και των τοπικών αρχών. Στον Βύρωνα επικεφαλής της επιτροπής ήταν ο πασίγνωστος φανατικός βασιλόφρων καθηγητής σωματικής αγωγής Μέμος Κ… Ηταν ο γυμναστής σε όλα τα δημοτικά σχολεία του Βύρωνα. Στα χρόνια της γερμανικής Κατοχής υπήρξε ο υπαρχηγός της οργάνωσης Χ που έδρευε στο Θησείο και είχε αρχηγό τον στρατηγό Γεώργιο Γρίβα-Διγενή, αρχηγό αργότερα και της ΕΟΚΑ στην Κύπρο.
Ο Μέμος, παντοδύναμος και ανεξέλεγκτος εκείνη την εποχή, έπαιρνε συνέχεια πολλές πρωτοβουλίες. Εμάς τους μαθητές από 6 έως 12 χρόνων μας είχε χωρίσει σε δύο διμοιρίες. Τη μία ονόμαζε Κύπρο και την άλλη Βόρειο Ηπειρο. Κάθε φορά που το Κυπριακό ή το Βορειοηπειρωτικό ήταν στην επικαιρότητα μας έβαζε να παρελαύνουμε στην πλατεία Αγίου Λαζάρου με στρατιωτικό βηματισμό και σχηματισμό και να βροντοφωνάζουμε συνθήματα όπως: «Ε-Ε-Ενωση» για την Κύπρο και «Εχω μια αδερφή κουκλίτσα αληθινή» για τη Βόρεια Ηπειρο.
Οταν η Φρειδερίκη επισκέφτηκε τον Βύρωνα, ο Μέμος για να την εντυπωσιάσει μάζεψε όλα τα σχολεία (μόνο Δημοτικά υπήρχαν τότε) στην πλατεία Αγ. Λαζάρου. Εκεί έγιναν πατριωτικές ομιλίες και άλλες εκδηλώσεις φιλοβασιλικού και «εθνικού» περιεχομένου.
Στα τραγούδια πρωτοστατούσε η καλλίφωνη μαθήτρια της Στ’ τάξης Ευγενία Βραχνού, η μετέπειτα δημοφιλής Τζένη Βάνου, και στις απαγγελίες διέπρεψε η συμμαθήτριά της Ελλάς Ζαχαριάδη. Την εποχή εκείνη το όνομα Ζαχαριάδης, γ.γ. του ΚΚΕ, ήταν συνώνυμο του κακούργου αρχιληστή και προδότη συμμορίτη. Η Φρειδερίκη ευχαριστήθηκε από την ωραία παρουσία των δύο μαθητριών και μέσω του διερμηνέα της τις ρώτησε πώς ονομάζονται. Η Ζαχαριάδη απάντησε «Ελλάς». Σημειωτέον ότι εκείνα τα χρόνια υπήρχε στις «εθνικόφρονες οικογένειες» η προτροπή και η «μόδα» να βαφτίζουν τις θυγατέρες με τα ονόματα «Ελλάς» και «Φρειδερίκη». Ακούγοντας το «Ελλάς» η Φρειδερίκη ενθουσιάστηκε και ξαναρώτησε: «Και το επίθετό της;».
Και το κοριτσάκι φυσικά απάντησε αφελώς «Ζαχαριάδη». Απογοητευμένη τότε η Φρειδερίκη και εκνευρισμένη, παραμέρισε τον διερμηνέα της και ξέσπασε με τα φτωχά ελληνικά της: «Πω, πω, πω! Είναι δυνατόν ένα τόσο όμορφο όνομα να συνοδεύεται από ένα τόσο άθλιο επίθετο;». Ευτυχώς που και το «Ελλάς» δεν το εξέλαβε ως «ΕΛΑΣ» γιατί τότε μπορεί και να ζητούσε από το κοριτσάκι να αλλάξει όλο το ονοματεπώνυμό του.
Ως αυτήκοος, όμως, και μόλις οκτώ χρόνων μάρτυς αυτής της στιχομυθίας και ως γόνος αντιστασιακής οικογένειας ένιωσα εκείνη τη στιγμή για πρώτη φορά τι σημαίνει μίσος και τρομοκρατία.
*Δικηγόρος, συγγραφέας, ΣΥΡΙΖΑ Βύρωνα
