Ζαλίστηκα με τους αριθμούς διαβάζοντας στη «Συντακτών» (17/1) το δημοσίευμα του Μπάμπη Μιχάλη «Χαοτική ανισότητα στον πλανήτη» (ετήσια έκθεση της Oxfam). Υποτροπίασα την άλλη μέρα (18/1), με το δημοσίευμα, του ίδιου συντάκτη, «Ρεκόρ κερδών για τους κολοσσούς του πετρελαίου»· εδώ… παρεμβάλλεται και ο πόλεμος στην Ουκρανία, η εισβολή αν προτιμάτε, που τη νοιάζονται, όσο και όπως τη νοιάζονται, με νεκρούς ασφαλώς, που ο αριθμός τους διατηρείται μυστικό επτασφράγιστο, οι Ουκρανοί και οι Ρώσοι, την ευλογούν και εύχονται τη συνέχισή της οι «πέντε αδελφές» μαύρου χρυσού –που όσο πάει και… κιτρινίζει– και τη μετράμε σε «ενεργειακή φτώχεια» όλοι εμείς οι υπόλοιποι.
Οι αριθμοί, που αποτυπώνουν την ανισότητα, που όσο πάει και διευρύνεται –δεν τη σκιάζει φοβέρα καμιά, απεναντίας πανδημίες, πόλεμοι, λιμοί, λοιμοί, σεισμοί και καταποντισμοί τής ανοίγουν την όρεξη–, έτσι και τους φας στο κεφάλι, αυτούς τους αριθμούς, μπορεί να… ψηφίσεις ακόμα και Μητσοτάκη ή να πιστέψεις ότι η Ελλάς παραμένει, σταθερά, βασιλευομένη δημοκρατία με ανώτατο άρχοντα τον Οθωνα πριν από το Σύνταγμα του 1843, πολύ προτού ενσκήψει στην ομώνυμη πλατεία κάποιος… Αλάριχος (Ούλριχ) Μπακογιάννης.
Με την άδεια του χρονογράφου, λοιπόν, που μου επιτρέπει και κάποιες συντομεύσεις (εκεί είναι τα άρθρα για όποιους θέλουν όλους τους αριθμούς, αν και δεν το συνιστώ!), επέλεξα μία λεπτομέρεια, όπου αυτή η ανισότητα κραυγάζει και γίνεται… ύβρις (να θυμίσω το καλό βιβλίο «Η ύβρις της ανισότητας, Μέσα από την παγκόσμια Ιστορία», πόνημα άκρως διαφωτιστικό, 944 σελίδων, του αγαπητού Γιάννη Πελ. Λομβαρδά, εκδ. Εντός, 2020): Ο Ιλον Μασκ, της Tesla, ο πλουσιότερος του πλανήτη, έχει πραγματικό φορολογικό συντελεστή 3%, ενώ ο ταπεινός μπακάλης της Ουγκάντα, Αμπέρ Κριστίν, με έσοδα 80 δολάρια μηνιαίως, φορολογείται με συντελεστή 40%! Μίλησε κανείς για… αριστερό λαϊκισμό; Γιατί, σαν να πήρε το μάτι μου κάποιο… καλαθάκι νοικοκυριού!
