Προτάσεις ανάκαμψης για τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα

Υπάρχει τρόπος να αντιμετωπιστούν η διαφαινόμενη νέα βίαιη συρρίκνωση της μικρής επιχειρηματικότητας και η ανακατανομή του πλούτου στα χέρια ολίγων για την αποφυγή της διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής;

Ποιες άμεσες προτάσεις μπορούν να διατηρήσουν βιώσιμη τις ΜμΕ στο άμεσο μέλλον;

Προτάσεις άμεσων μέτρων:

1. Κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για όλους τους αυτοαπασχολούμενους, ελεύθερους επαγγελματίες και πολύ μικρές ή μικρές εταιρείες για την έδρα και τα υποκαταστήματα της δραστηριότητάς τους.

2. Εξίσωση με τη φορολογία των μισθωτών, όλων των αυτοαπασχολούμενων και ελεύθερων επαγγελματιών, και αφορολόγητο στα 10.000 ευρώ με ταυτόχρονη κατάργηση της προκαταβολής φόρου.

3. Ως κίνητρο για συγχωνεύσεις πολύ μικρών επιχειρήσεων, η αναστολή για 3ετία της προκαταβολής φόρου στη νέα εταιρεία.

4. Επιδότηση 70% του μισθοδοτικού κόστους για όλες τις νέες προσλήψεις, μέσα από προγράμματα ΕΣΠΑ, με αυτόματη μεταφορά του ποσού των ασφαλιστικών εισφορών που αναλογούν, στον ΕΦΚΑ.

5. Ενίσχυση των επιχειρήσεων του δευτερογενούς τομέα και των επιχειρήσεων νέας τεχνολογίας του τριτογενούς τομέα από συγχρηματοδοτούμενα εθνικά ή ευρωπαϊκά προγράμματα (ΕΣΠΑ, Ταμείο Ανάκαμψης, Αναπτυξιακός) με αύξηση της έντασης ενίσχυσης κατά 50% έναντι των υπόλοιπων επιχειρήσεων. Η αύξηση αυτή να αφορά όλες τις περιφέρειες της χώρας πλην Αττικής.

6. Αναβάθμιση της παρουσίας των ΜμΕ στο εξωτερικό, με επιδότηση των δαπανών προβολής και διάθεσης των προϊόντων τους, μέσα από πολυετή δυναμικά εθνικά προγράμματα.

7. Διαχωρισμός των χρεών και διαγραφή του 50% του χρέους που δημιουργήθηκε μετά την 1η/3/2020 μέχρι και 31/12/2022 (πανδημία) για όλες τις ΜμΕ και νοικοκυριά, προς Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία και ρύθμιση χωρίς πρόστιμα ή προσαυξήσεις του υπολοίπου σε 120 δόσεις.

8. Αλλαγή του Πτωχευτικού Κώδικα με κατάργηση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας για όλους τους πολίτες.

9. Ρύθμιση σε 120 δόσεις όλων των χρεών, πριν από την 28η/2/2020, με διαγραφή προστίμων και μείωση στο 30% των προσαυξήσεων προς Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία και Τοπική Αυτοδιοίκηση.

10. Διαγραφή των οικονομικών απαιτήσεων Δημοσίου, ασφαλιστικών ταμείων κατά κάθε πολίτη, πέραν των 30 ετών από τη δημιουργία της αρχικής οφειλής, αφού έχει εξαντληθεί κάθε προσπάθεια είσπραξης ή ρύθμισης της οφειλής.

11. Δημιουργία ειδικού επαγγελματικού λογαριασμού, που θα χρησιμοποιείται για τις πληρωμές μισθοδοσίας προσωπικού, προμηθευτών, Δημοσίου και ασφαλιστικών ταμείων, χωρίς δυνατότητα κατάσχεσης από οποιονδήποτε δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα ή επιχείρηση.

12. Δημιουργία νέου θεσμικού πλαισίου διαχείρισης οφειλών μεταξύ ιδιωτών, κύρια μεταξύ τραπεζών και πολιτών, με δικαίωμα εξαγοράς της μεταβιβασθείσας αρχικής απαίτησης, μέχρι το διπλάσιο της αξίας μεταβίβασης από αναγνωρισμένο πιστωτικό ίδρυμα σε τρίτο.

13. Εξορθολογισμός του εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης οφειλών με αποκλειστική ευθύνη του Δημοσίου στη διαχείριση των οφειλών επιχειρήσεων προς όλους.

14. Περιορισμός της ανεξέλεγκτης κερδοσκοπικής διαχείρισης των επαγγελματικών μισθώσεων μέχρι το 5% της αντικειμενικής αξίας της επαγγελματικής στέγης, σε ετήσια βάση.

15. Ενεργοποίηση της αναπτυξιακής τράπεζας με χορήγηση μικροπιστώσεων, κυρίως σε μεταποιητικές και επιχειρήσεις εντάσεως εργασίας της νέας τεχνολογίας.

16. Δέσμευση για άμεση επαναφορά της ΕΣΣΕ με προτεινόμενο κατώτατο μισθό τουλάχιστον το 80% του Μ.Ο. του θεσμοθετημένου υψηλότερου και χαμηλότερου κατώτατου μισθού στην Ε.Ε. (αυτή τη στιγμή διαμορφώνεται σε 1.290 ευρώ μικτές αποδοχές).

17. Θεσμική θωράκιση για περιορισμό της ελαστικής απασχόλησης στο 10% του συνόλου των εργαζομένων (κλαδικοί περιορισμοί). Μείωση των εβδομαδιαίων ωρών εργασίας σε 35 για όλες τις επιχειρήσεις. Πιλοτική λειτουργία επιχειρηματικών κλάδων (τριτογενής τομέας νέας τεχνολογίας) σε 4ήμερη εργασία με 8ωρο.

18. Μείωση του ανώτατου χρόνου σύνταξης στα 62 έτη ή 38 χρόνια πραγματικής ή και εξαγορασμένης ασφαλιστικής κάλυψης.

Τέλος, στο πλαίσιο της ισότιμης αντιμετώπισης των πολιτών και μετά την πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση για παραγραφή των οφειλών στον ΕΦΚΑ μετά την πάροδο δεκαετίας για οφειλές που δεν έχει γίνει επίδοση στον οφειλέτη, να διευρυνθεί το ίδιο και σε όσους οφείλουν στον ΕΦΚΑ και ας έχει γίνει επίδοση, αλλά η οφειλή έχει καταστεί ανεπίδεκτη είσπραξης ύστερα από απόφαση του αρμόδιου ασφαλιστικού φορέα.

Στο πλαίσιο της διατήρησης της κοινωνικής συνοχής και με βάση την εξελισσόμενη αύξηση του κόστους διαβίωσης, απαραίτητη η ρύθμιση και στην έκδοση σύνταξης για επιχειρηματίες με οφειλές στον ΕΦΚΑ, είτε προέρχονται από εργοδοτικές εισφορές εργαζομένων είτε προέρχονται από ασφαλιστικές εισφορές ατομικές.

Εφικτό μονόδρομο αποτελεί η διεύρυνση από τα 20.000 στα 40.000 ευρώ κύριο κεφάλαιο οφειλής, το ύψος των ληξιπρόθεσμων χρεών συνολικά προς τα ασφαλιστικά ταμεία, προκειμένου να εκδοθεί σύνταξη με βεβαιωμένα ή εξαγορασμένα 38 χρόνια εργασίας ή όριο ηλικίας τα 62. Διαγραφή των τοκογλυφικών προσαυξήσεων πριν από το 2010 και ρύθμιση του υπολοίπου μέχρι το 40% της καταβλητέας σύνταξης.

Οι παραπάνω προτάσεις μπορούν και πρέπει να είναι κομμάτι μιας προοδευτικής πρότασης διακυβέρνησης με στόχο τη βιωσιμότητα της πολύ μικρής και μικρής επιχειρηματικότητας με σκοπό την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

*Οικονομολόγος-λογιστής, μέλος του Δ.Σ. της ΓΣΕΒΕΕ