Περίπου 40.000 εργαζόμενοι της κρατικής εταιρείας διαχείρισης του σιδηροδρομικού δικτύου Network Rail και 14 ιδιωτικών σιδηροδρομικών εταιρειών στη Βρετανία κατέβηκαν από χθες σε 48ωρη απεργία η οποία θα επαναληφθεί την Παρασκευή, ενώ ενδιάμεσα, την Πέμπτη, θα απεργήσουν και οι μηχανοδηγοί. Τα συνδικάτα που εκπροσωπούν τους εργαζόμενους (RMT και Aslef) πέραν των μισθολογικών διεκδικήσεων αντιδρούν και στα σχέδια των εργοδοτών για απολύσεις και αλλαγές στους όρους εργασίας. Διαμηνύουν ότι οποιαδήποτε πρόταση των εργοδοτών για τις αμοιβές τους θα πρέπει να ανταποκρίνεται στην απώλεια αγοραστικής δύναμης που έχουν οι εργαζόμενοι εξαίτιας του ανεξέλεγκτου πληθωρισμού. Από την πλευρά τους οι εταιρείες και η Network Rail υποστηρίζουν ότι χρειάζονται θυσίες και μεταρρυθμίσεις προκειμένου να καλυφθεί η ζημιά που τους προκάλεσε η πανδημία. Στο πλαίσιο αυτό, η Network Rail σχεδιάζει να περικόψει 1.900 θέσεις εργασίας, στο μεγαλύτερο μέρος τους πιθανότατα με εθελουσία έξοδο των εργαζομένων. Από την πλευρά του, το συνδικάτο RMT που διαφωνεί με ορισμένες από τις μεταρρυθμίσεις ζητά εγγυήσεις ότι δεν θα χάσουν οι εργαζόμενοι τη δουλειά τους χωρίς τη θέλησή τους.
Στο πεδίο των αμοιβών, η Network Rail προτείνει αύξηση των μισθών κατά 5% φέτος και κατά 4% το 2023. Τα μέλη του συνδικάτου απορρίπτουν ωστόσο την πρόταση αυτή, αντιτείνοντας ότι ο πληθωρισμός ξεπερνά το 11%. Απορρίπτουν παράλληλα και την πρόταση της RDG, της ένωσης που εκπροσωπεί τις σιδηροδρομικές εταιρείες, για αυξήσεις έως και 8% σε διάστημα δύο ετών και εγγυήσεις για μη εξαναγκαστικές απολύσεις έως τον Απρίλιο του 2024. Σε αντάλλαγμα η RDG απαιτεί τον επαναπροσδιορισμό της δραστηριότητας ή το κλείσιμο των εκδοτηρίων εισιτήριων και εργασία τις Κυριακές.
Οι επικεφαλής των συνδικάτων τόνιζαν χθες ότι το χάσμα με τους εργοδότες και την κυβέρνηση συνεχίζει να είναι μεγάλο. «Περιμένουν από τους οδηγούς των τρένων να υποστούν μείωση μισθών σε πραγματικούς όρους –να εργαστούν το ίδιο σκληρά για πολύ λιγότερα–, όταν ο πληθωρισμός τρέχει πάνω από το 14%», καυτηρίασε χαρακτηριστικά ο γενικός γραμματέας του Aslef, Mick Whelan, που εκπροσωπεί τους μηχανοδηγούς, ενώ ο γενικός γραμματέας του RMT, Μικ Λιντς, που πέρυσι οργάνωσε τη μεγαλύτερη απεργία των τελευταίων 30 ετών στον κλάδο, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι εμπόδισε έναν συμβιβασμό με τις εταιρείες, μιλώντας για «μια άνευ προηγουμένου υπουργική παρέμβαση» στις διαπραγματεύσεις. «Εχουμε συνεργαστεί με τον σιδηροδρομικό κλάδο για να επιτύχουμε επιτυχείς διακανονισμούς κατόπιν διαπραγματεύσεων από την εποχή της ιδιωτικοποίησης το 1993 και έχουμε επιτύχει συμφωνίες σε όλο το δίκτυο το 2021 και το 2022, όπου το υπουργείο Μεταφορών δεν έχει καμία συμμετοχή. Σε αυτή τη διαμάχη, όμως, υπάρχει ένα άνευ προηγουμένου επίπεδο υπουργικής παρέμβασης, το οποίο εμποδίζει τους εργοδότες των σιδηροδρόμων να διαπραγματευτούν ένα πακέτο μέτρων μαζί μας, ώστε να μπορέσουμε να επιλύσουμε αυτή τη διαφορά». Ο Μιτς, που υπόσχεται απεργίες τουλάχιστον ώς τον επόμενο… Μάιο, δεν είναι ο μοναδικός που επικρίνει την κυβέρνηση Σούνακ για τους χειρισμούς της. Οι Εργατικοί κατηγορούν την κυβέρνηση ότι έχει παραιτηθεί εντελώς από τις προσπάθειες συμβιβασμού και αντ’ αυτού επιδιώκει αντιπαράθεση με τα συνδικάτα προκειμένου να ενώσει του βουλευτές του Συντηρητικού Κόμματος, οι οποίοι εδώ και καιρό είναι απελπιστικά διχασμένοι.
Απεργίες όμως δεν πραγματοποιούν μόνο οι εργαζόμενοι των σιδηροδρόμων στη Βρετανία. Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στις εθνικές οδούς, στα εξεταστικά κέντρα οδήγησης, στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, στη δημόσια εκπαίδευση έχουν εξαγγείλει απεργίες γι’ αυτό τον μήνα καθώς δεν αντέχουν πια την καταλήστευση του εισοδήματός τους από τον ανεξέλεγκτο πληθωρισμό και τη φτωχοποίησή τους.
