Ομορφιά, νιάτα, δύναμη, ταλέντο. Γυμνά σώματα. Και νερό. Πολύ νερό. Ενα έργο σκοτεινό για δυο: τον Ντυμένο άνδρα και τον Γυμνό άνδρα. Σαν ένα όνειρο μέσα σε ένα όνειρο. Κι ανάμεσά τους όλα εκείνα τα συναισθήματα και οι εικόνες με τις οποίες ο Δημήτρης Παπαϊωάννου αποθεώνει μια τέχνη στην οποία χωρούν οι προσωπικές αναφορές, ο έρωτας, το κάψιμο, η ιστορία, ο αγώνας για κυριαρχία, η ποίηση.
«Από την πρώτη μέρα που ξεκίνησα το μόνο που δεν μετακινήθηκε μέσα μου ποτέ είναι η αγάπη για το ανθρώπινο σώμα», μας παραδέχτηκε χθες ως κοινό μυστικό μιας πορείας που ξεκίνησε πριν από δεκαετίες στην «Κατάληψη» για να φτάσει στα πέρατα του κόσμου με αδιανόητες περιοδείες και θριάμβους. Ομως αυτή τη φορά ο πλέον αναγνωρισμένος Ελληνας καλλιτέχνης είναι και πάλι εδώ για να παρουσιάσει τη νέα του δουλειά «Ink», ξέροντας πως κρατά στα χέρια του τα σπίρτα για να ξαναβάλει φωτιά στη σχέση του με το κοινό. «Ενας Ευαγγελισμός είναι το “Ink”», λέει, «κι όπως ξέρουμε η κατάληξη του Ευαγγελισμού είναι η σταύρωση. Μιλάει για τον πόθο και τη μανία σύνδεσης με τη νεότητα και την ομορφιά».
Ναι, το «Ink» είναι η παράσταση για την οποία δοκίμασε τις αντοχές του το ηλεκτρονικό σύστημα κρατήσεων του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, καθώς σε λιγότερο από δυο ώρες πάνω από 10.000 άνθρωποι εξάντλησαν την υπομονή τους και έδωσαν μάχη για ένα εισιτήριο. Για εκείνους που δεν τα κατάφεραν ο κορυφαίος δημιουργός ανακοίνωσε επτά νέες παραστάσεις και μας παρουσίασε τους νέους σημαντικούς συνεργάτες του. Εννοείται πως η είδηση που μονοπωλούσε τη συνάντησή μας ήταν η συνεργασία του με τον ηθοποιό-σκηνοθέτη Χάρη Φραγκούλη για τον οποίο παραδέχτηκε: «Είναι πολύ καλός. Θα γίνει πολύ καλύτερος από μένα». Σύμφωνα, λοιπόν, με το πρόγραμμα στις πρόσθετες αθηναϊκές παραστάσεις θα δούμε τον Δημήτρη Παπαϊωάννου στις 29 και 23 Ιανουαρίου (17:30) και τον Χάρη Φραγκούλη στις 18, 22, 23 (στις 20:00), 25, 28 Ιανουαρίου.
Ταλέντο
«Για την ολοκλήρωση του έργου επιστράτευσα την καλλιτεχνική μου φιλία με το Χάρη. Του ζήτησα σκηνοθετική βοήθεια για να ολοκληρώσω τον ρόλο που έφτιαξα για τον εαυτό μου και να λύσω σκηνοθετικά προβλήματα. Με τον Χάρη γνωριζόμαστε από τότε που πρωτοδούλεψε με τον Λευτέρη Βογιατζή. Γοητεύτηκα και εγώ από το ταλέντο του. Και πέρσι, με την ευκαιρία του “Εγκάρσιου Προσανατολισμού” στη Στέγη, ξαναβρεθήκαμε και έμοιαζε η στιγμή κάπως ώριμη για να συνεργαστούμε. Μπήκαμε στο στούντιο να φτιάξουμε κάτι καινούργιο στο οποίο θα πρωταγωνιστούσε εκείνος. Καθώς όμως περνούσαμε καλά του ζήτησα να συνδεθεί μαζί μου ως συνεργάτης-σκηνοθέτης για να ολοκληρώσουμε το “Ink”. Επειτα, εντυπωσιασμένος από τη σκηνική ιδιοφυΐα του αποφάσισα να μοιραστώ μαζί του τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Χάρης, λοιπόν, θα μας συντροφεύει στην Αθήνα αλλά και στην παγκόσμια περιοδεία που ακολουθεί», είπε ο Δ. Παπαϊωάννου.
«Πήγα σε έναν άνθρωπο που ξέρει να δουλεύει μοναδικά τα υλικά του. Ο πήχης είναι κάπου που δεν μπορώ να φτάσω», επέμεινε ο Χάρης Φραγκούλης παρότι είχε μόλις ακούσει τον Παπαϊωάννου να υποκλίνεται στο ταλέντο του. «Κανείς από τους δυο μας δεν προσπάθησε να επιβάλλει την αισθητική του στον άλλον. Δεν σκέφτομαι τη σύγκριση γιατί δεν είναι η δουλειά μου να είμαι απ’ έξω και να λέω ποιος από τους δυο μας είναι καλύτερος. Η δουλειά μου είναι να είμαι μέσα στη φωτιά».
Ας δούμε όμως ποιοι άλλοι μπήκαν στη φωτιά όταν άρχισε η αγωνία της αναζήτησης μουσικών. Δοκιμάστηκε ο Βιβάλντι και ο Μάλερ, αλλά τη λύση έδωσε ο συνθέτης σύγχρονης μουσικής Κορνήλιος Σελαμσής που δημιούργησε πρωτότυπη μουσική, δίνοντας συμφωνική διάσταση στο σκοτάδι, στην τρυφερότητα και στην παράνοια του «Ink». Αμέσως μετά, ως διά μαγείας, ένα τηλεφώνημα του Θόδωρου Κουρετζή ενημέρωνε τον Παπαϊωάννου ότι ο διάσημος Ελληνας αρχιμουσικός έκανε δώρο στην παράσταση να διευθύνει τη μουσική του Κορνήλιου και να την ηχογραφήσει με τη musicAeterna στο Βερολίνο.
Τίποτα, ωστόσο, από όλα τα παραπάνω δεν θα ήταν δυνατό αν το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών δεν ανανέωνε το residency που προσφέρει στον Δημήτρη Παπαϊωάννου (την παροχή στέγης σε έναν από τους υπόγειους χώρους του). «Εδώ και χρόνια που αναζητούσα ένα στούντιο, γιατί αυτό που κάνω δεν μπορεί να ολοκληρωθεί αν δεν υπάρχουν κάπου μαζί τα σώματα, τα υλικά, τα φώτα, οι συνεργάτες κι αν δεν μπορούμε όλοι μαζί να λερώσουμε, να κατασκευάσουμε, να συνυπάρξουμε. Επίσης δεν ήταν δυνατόν πια να βρίσκομαι με συνεργάτες σε χώρους και όταν τελειώνουν οι πρόβες να τα μαζεύουμε και να πηγαίνουμε κάπου αλλού και μετά πάλι από την αρχή. Υπήρχε επίσης και το ζήτημα της ανακύκλωσης των σκηνικών, καθώς πολύ συχνά αντικείμενα ή κοστούμια περισσεύουν και περνάνε στην επόμενη παράσταση αν έχεις την ευκαιρία να τα έχεις δίπλα σου εύκαιρα», λέει ο Δ. Παπαϊωάννου.
Πρόβες
«Σε αυτόν τον ενιαίο χώρο δημιουργίας ξημεροβραδιαζόμαστε τα τελευταία χρόνια. Από εδώ γεννήθηκε ο “Μεγάλος δαμαστής”, εδώ έγιναν οι πρώτες πρόβες του “Since She” πριν πάω στο Βούπερταλ, εδώ γεννήθηκε ο “Εγκάρσιος προσανατολισμός” και δουλέψαμε το “Ink”. Καταλαβαίνετε λοιπόν γιατί αυτός ο χώρος που μου δίνεται από το Μέγαρο είναι όσο σημαντικό και το εργαστήριο ενός ζωγράφου για έναν ζωγράφο».
Μάλιστα το Μέγαρο, για να γιορτάσει την ανανέωση του residency στον Παπαϊωάννου, προσφέρει δωρεάν στο κοινό τη μεγάλη βίντεο-εγκατάσταση «ΜΕΣΑ» (Αίθουσα Banquet) και σας προσκαλεί να περάσετε εκεί όσο χρόνο θέλετε καθισμένοι αναπαυτικά ή ξαπλωμένοι, με το ποτό σας ή χωρίς.
Στο διά ταύτα τώρα: τη Δευτέρα ανοίγει η προπώληση για τις νέες ημερομηνίες. Οι άνθρωποι του Μεγάρου υποσχέθηκαν πως έχουν φροντίσει ώστε τίποτα να μην πάει στραβά αυτή τη φορά. Είναι, λέει, ετοιμοπόλεμοι. Κι εμείς το ίδιο. Ραντεβού στα πληκτρολόγια!
