Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2022, ώρα 21.44 (τοπική, στο Κατάρ). Ο Λιονέλ Μέσι πήρε στα χέρια του -πιο σωστά, στην αγκαλιά του- το τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου και το φίλησε σαν να ήταν μωρό του, όση ώρα του φορούσαν τον παραδοσιακό αραβικό μανδύα για ξεχωριστές περιστάσεις. Και κατευθύνθηκε προς τους υπόλοιπους muchachos για να το σηκώσουν μαζί στον ουρανό, απ’ όπου παρακολουθούσε ο Ντιέγο. Πριν από 36 χρόνια είχε δώσει εκείνος το πατρικό φιλί στην κούπα…
Στα 35 χρόνια του ο Λιονέλ Μέσι αξιώθηκε τελικά να πετύχει αυτό που του ζητούσαν επιτακτικά οι συμπατριώτες του από τότε που φάνηκε ότι ήταν ξεχωριστός. Το 2006 ήταν πιτσιρίκι στον πάγκο και δεν υπήρχαν αξιώσεις, όμως το 2010 με προπονητή τον Μαραντόνα είχε ξεκινήσει ήδη η πίεση. Το 2014 έφτασε στον τελικό, αλλά είδε τη Γερμανία να πανηγυρίζει. Το 2018 η Γαλλία του Κιλιάν Μπαπέ ήταν ασταμάτητη και τον απέκλεισε στη φάση των «16». Τα χρόνια περνούσαν και τελείωνε η άμμος στην κλεψύδρα… Εμενε μία ευκαιρία: το Κατάρ.
Ο Μέσι είχε συνειδητοποιήσει ότι η σωματική καταπόνηση επηρεάζει άμεσα το παιχνίδι του. Τα περιθώρια για θαύματα ήταν ελάχιστα. Ομως για καλή του τύχη, το Παγκόσμιο Κύπελλο διεξαγόταν μέσα στον χειμώνα, στο μέσο της σεζόν, όταν η φυσική κατάσταση είναι ιδανική.
Για πρώτη φορά η Αργεντινή έθεσε τις σωστές ερωτήσεις το 2021, εν όψει του Κόπα Αμέρικα, όταν σε ηλικία 34 ετών ο Μέσι παρέμενε χωρίς ούτε μία διάκριση με την εθνική του ομάδα. Σαν άλλος Κένεντι, η αργεντίνικη ομοσπονδία δεν ρώτησε «τι θα κάνει ο Μέσι για εμάς;», αλλά «τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για τον Μέσι».
Εφεραν λοιπόν τον Λιονέλ Σκαλόνι στον πάγκο, ο οποίος με το επιτελείο του από πρώην συμπαίκτες του Μέσι στην Εθνική (Σάμουελ, Αγιάλα, Αϊμάρ) περιστοίχισαν τον αρχηγό με πολεμιστές που θα πέθαιναν γι’ αυτόν. Ετσι πήραν το Κόπα Αμέρικα μέσα στη Βραζιλία το καλοκαίρι του 2021. Και η επιτυχία εκείνη φόρτισε τον Μέσι με τόση ενέργεια, ώστε μπόρεσε να αντιμετωπίσει μερικούς από τους δυσκολότερους μήνες της προσωπικής ζωής και της καριέρας του: το διαζύγιο με την Μπαρτσελόνα, το κρύο στο Παρίσι, το να εξηγεί κάθε βράδυ στα πιτσιρίκια του γιατί μένουν σε ξενοδοχείο και γιατί δεν πάνε στο σπίτι τους και στους φίλους τους στη Βαρκελώνη, το δύσκολο ξεκίνημα στην Παρί Σεν Ζερμέν, την πρώτη απουσία από τη λίστα της Χρυσής Μπάλας…
Ο Μέσι άντεξε έχοντας καρφωμένη στο μυαλό μια ημερομηνία: 18 Δεκεμβρίου 2022. Και, με τη συνταγή του περσινού Κόπα Αμέρικα, και τη δική του ξεχωριστή παρουσία, ουσίας και όχι χιλιομέτρων, κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Με υπασπιστές σαν τον Ντι Μαρία, τον Μακ Αλιστερ, τον Φερνάντες και τον Αλβαρες που «καθαρίζουν» τον χώρο γύρω του, που του προσφέρουν και προσφέρονται διαρκώς για να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από τον καθένα: το διαφορετικό. Το ξεπέταγμα, τη στάση, την ντρίμπλα, την κάθετη πάσα, το τακουνάκι, την προσποίηση, την επιτάχυνση, το σουτ… Ολα βγαλμένα μέσα από την πείρα περισσότερων από 1.000 παιχνιδιών, τρικ που χαρίζει απλόχερα στο κοινό του την τελευταία 15ετία και εξηγούν τη λατρεία που ξεπερνάει τα αργεντίνικα σύνορα.
Με την αύρα εκατομμυρίων θαυμαστών του ανά τον κόσμο, που ασχέτως εθνικότητας ήθελαν να τον καμαρώσουν στην κορυφή του κόσμου, ο Λιονέλ Μέσι από χθες είναι ένας πραγματικά ευτυχισμένος άνθρωπος, έχοντας τακτοποιήσει και αυτή τη -τεράστιας σημασίας για τον ίδιο- λεπτομέρεια στο βιογραφικό του. Με την τελευταία αυτή εκπληκτική παράσταση σε Παγκόσμιο Κύπελλο, πήρε μαζί του… παραμάζωμα μερικά ρεκόρ που δύσκολα καταρρίπτονται.
Εγινε ο ποδοσφαιριστής με τους περισσότερους αγώνες στην ιστορία των Μουντιάλ (26 έναντι 25 του Λόταρ Ματέους), με τα περισσότερα λεπτά στον αγωνιστικό χώρο (2.314 έναντι 2.217 του Πάολο Μαλντίνι) και ο πρώτος στην ιστορία που πετυχαίνει γκολ σε όλες τις φάσεις των αγώνων (όμιλοι, φάση των 16, προημιτελικά, ημιτελικά, τελικός). Παράλληλα είναι αυτός με τη συμμετοχή σε περισσότερα γκολ σε Μουντιάλ: 21 γκολ (13 γκολ και 8 ασίστ) έναντι 19 των Μίροσλαβ Κλόζε (16+3), Ρονάλντο Ναζάριο (15+4) και Γκερντ Μίλερ ((14+5).
Η Αργεντινή κλαίει μόνο από χαρά, ο Μέσι δεν θα τελειώσει την καριέρα του ως «βασιλιάς χωρίς στέμμα» και ο Κιλιάν Μπαπέ θα περιμένει για άλλη μία τετραετία. Εκείνος, μετά τη Ρωσία, θα κατακτήσει την Αμερική…
ΥΓ.: Λένε «ποτέ μην αφήνεις τη λεπτομέρεια να σου χαλάσει μια ωραία ιστορία». Ας το ακολουθήσουμε. Η στέψη του Λιονέλ Μέσι και της Αργεντινής του, ύστερα από έναν εκπληκτικό τελικό με τη Γαλλία του υπερανθρώπου Μπαπέ, είναι ένα υπέροχο παραμύθι για τις επόμενες γενιές. Οι εφιάλτες όμως παραμένουν. Οι 6.500 εργάτες που έχασαν τη ζωή τους για να φτιαχτούν τα γήπεδα, οι γυναίκες που καταπιέζονται και η κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ+ που διώκεται, η προληπτική λογοκρισία της FIFA στις ομάδες της με απειλές ή ακόμα και η εικόνα του Λιονέλ Μέσι, που έναντι αδράς αμοιβής διαφημίζει τη Σαουδική Αραβία και τον τουρισμό της, μόλις 9 μήνες μετά τη μαζική εκτέλεση 81 ανθρώπων από το καθεστώς της…
-320x213.png)
