Η είδηση είναι κάπως παλιά, όμως η ατμόσφαιρα που την ανέδειξε, όχι απλώς ισχύει, αλλά και έχει επιδεινωθεί. Την αλίευσε ο Δημήτρης Φαναριώτης στον Guardian («Συντακτών», Οικονομικά Παραλειπόμενα, 3 Οκτωβρίου) και την παραθέτει με τη… λυρική εισαγωγή του Guardian: «Το φως τρεμοπαίζει στα ποτήρια του κρασιού, καθώς χαμογελαστά πρόσωπα εμφανίζονται στο ημίφως…». Μπορεί να φαίνεται ρομαντικό, αλλά συχνά –ιδίως μέρες πονηρές όπως αυτές που περνάμε– τα φαινόμενα απατούν.
Τα χαμογελαστά πρόσωπα στο ημίφως αχνοφαίνονται στην παμπ Mason Arts στο Κάμελφορντ της Βόρειας Κορνουάλης, της οποίας οι ιδιοκτήτες, αντικρίζοντας τους τελευταίους λογαριασμούς ρεύματος, για να μην πάθουν ανακοπή, κατέβασαν τον… διακόπτη και φώτισαν το μαγαζί με εκατοντάδες κεριά· δηλαδή με φωτεινότητα κάποιων χιλιάδων… κηρίων. «Σαν να επιστρέφουμε στον 18ο αιώνα» είπε στην εφημερίδα πελάτης 20ετίας, προσθέτοντας: «Ολοι δυσκολεύονται να πληρώσουν το ηλεκτρικό. Αν έτσι μείνει η παμπ ανοιχτή, είμαι υπέρ αυτής της λύσης»!
Τότε, στις 3 Οκτωβρίου, ήταν ακόμα η «πρωθυπουργός των 44 ημερών» Λιζ Τρας· πάει αυτή, μας άφησε υγείες. Τη διαδέχτηκε ο Ρίσι Σούνακ, ζάπλουτος γόνος μεταναστών που τρέμει τους μετανάστες. Την κάνανε τη Βρετανία οι Brexitιστές της Οξφόρδης και του Μπόρις Τζόνσον σαν τα μούτρα τους· δονείται τώρα από απεργίες η χώρα. Να συλλογιούνται οι Βρετανοί και όλοι μαζί οι Ευρωπαίοι αντάμα, θύματα της πιο τεχνητής ενεργειακής κρίσης στην Ιστορία, από εποχής… υγρού πυρός. Και με έναν πόλεμο, όπου κανείς από αυτούς που τον τροφοδοτούν με… καύσιμα δεν θέλει να τελειώσει.
Εκείνο που σίγουρα έχει τελειώσει σε Ανατολή και Δύση είναι η λογική. Μαύρ’ είν’ η νύχτα στα βουνά κι αργεί να ξημερώσει. Τα καύσιμα ποτέ δεν θα τα βρούμε, το χάσαμε το πλοίο της γραμμής… Και στο πιο ρεμπετιέν: Αναψέ το, άναψέ το/ το κερί το σπαρματσέτο. Καλά μας Χριστούγεννα. Οπωσδήποτε. Μην παραλείψουμε…
-320x213.png)
