«Η μουσική της Κρήτης είναι ροκ»

Ο Γιώργος Νικηφόρου-Ζερβάκης, αυτός ο ωραίος και δωρικός τραγουδοποιός από την Κρήτη, μόλις κυκλοφόρησε το νέο του άλμπουμ «Χτίζω ανέμους» (Εκδόσεις ΚΨΜ). Περιλαμβάνει δέκα νέα τραγούδια του, σε σύμπραξη με πρόσωπα όπως ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Αργύρης Λούλατζης, ο Παντελής Κυραμαργιός, ο Χρήστος Νινιός και η Ελενα Αναγιώτου.

Μας τα εξηγεί και ο ίδιος: «Πρόκειται για 10 ξεχωριστές, αληθινές ιστορίες που διαδραματίστηκαν μέσα στη δεκαετία που μας πέρασε. Ιστορίες που άλλες μού τις διηγήθηκαν και άλλες τις παρατήρησα προσωπικά. Ολες τις κατέγραψα στα τραγούδια αυτά».

● Τι ιστορίες είναι αυτές;

«Σχέσεις που δοκιμάστηκαν μέσα σε μια παρατεταμένη κρίση, ροές ανθρώπινων ψυχών που γύρεψαν κυριολεκτικά μια σανίδα σωτηρίας, κοινωνία σε αστάθεια που γυρεύει βηματισμό».

Το άλμπουμ θα το ακούσουμε ζωντανά για πρώτη φορά στις 19 Νοεμβρίου στο «Σφίγγα Music Theatre» (save the date) και εκεί θα βρίσκονται, μαζί με τον Γιώργο, όλοι οι συνεργάτες του και οι συμμετέχοντες στα τραγούδια.

● Πώς είναι να συνεργάζεσαι με έναν καλλιτέχνη του βεληνεκούς του Βασίλη Παπακωνσταντίνου;

«Εξαιρετικά όμορφα, με πολλή συγκίνηση. Ο Βασίλης με συντροφεύει από μικρό παιδί με τα τραγούδια, είναι εκπλήρωση μια παιδικής μου επιθυμίας να συμπράξω μαζί του και χαίρομαι διπλά γιατί μέσα από αυτή τη συνεργασία γνώρισα και τον άνθρωπο Βασίλη».

● Και;

«Και αυτό με έκανε να τον κρατήσω ακόμα πιο ψηλά».

Ο Γιώργος Νικηφόρου-Ζερβάκης ξεκίνησε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα μαζί με τον Αργύρη Λούλατζη και τον Παντελή Κυραμαργιό. Στην Αθήνα εμφανίζονται κάθε Σάββατο (η αρχή έχει ήδη γίνει στις 15 Οκτωβρίου) σε μια νέα μουσική σκηνή, το «Caja de Música» (Σινώπης 27 και Μιχαλακοπούλου). «Γνωριζόμασταν πριν γνωριστούμε, καθώς μελετούσαμε ο ένας τον άλλο και τις προτάσεις μας», λέει ο Γιώργος για τους δύο συνοδοιπόρους του. «Μέσα στις μουσικές σκηνές ήρθαμε σε επαφή, ανταλλάξαμε απόψεις, γίναμε φίλοι, φτιάξαμε τραγούδια και πάντα περιμέναμε τη στιγμή που θα ταιριάξει να παίξουμε μαζί. Αυτή ήρθε και προχωράμε μαζί τον χειμώνα, με αρκετές εμφανίσεις».

● Υπάρχει ευθύνη στους τραγουδοποιούς;

«Σαφώς και υπάρχει. Κοινωνική, πολιτική και ατομική. Μια κοινωνία που βρίσκει διέξοδο στα τραγούδια διαμορφώνει συνειδήσεις».

● Πώς;

«Είτε καλλιεργώντας είτε καταστρέφοντας εύπλαστα μυαλά».

● Ζεις μόνιμα στο Ηράκλειο, έχεις σκεφτεί μήπως αυτό αποτελεί τροχοπέδη για την εξέλιξή σου στον χώρο;

«Δεν έχω βιώσει καμία τροχοπέδη στα χρόνια που είμαι στη μουσική από την απόσταση που σκόπιμα κρατάω από την πρωτεύουσα. Είναι χρόνια που έχω κάνει την επιλογή μου. Δυστυχώς οι λέξεις “καλλιτεχνική επιτυχία” κρύφτηκαν πίσω από τη λέξη “ποσότητα”. Λοιπόν, πιστέψτε με, λεγεώνες να προσέλθουν στις εμφανίσεις μου, εάν δεν νιώσω ότι νιώθουν τη μουσική μου φεύγω απογοητευμένος».

● Είναι ροκ η Κρήτη;

«Η Κρήτη δεν ξέρω. Η μουσική της, απόλυτα. Εξωστρέφεια, αυθορμητισμός, ελευθερία. Δεν βολεύεται, δεν επαναπαύεται. Οπως η ροκ στα πρώτα βήματά της ήταν ένα κίνημα, έτσι και η μουσική της Κρήτης έδωσε το έναυσμα για ξεσηκωμό και ελευθερία. Κάθε κομμάτι της είναι και ένα ταξίδι στην ιστορία του τόπου».