Ευχολόγια και επίκληση της «φιλίας» με τον Κάρολο

Μέρες έντονης προβολής του ελληνικού αιτήματος για τον επαναπατρισμό των Γλυπτών του Παρθενώνα, όχι όμως και ουσιαστικού λόγου να αναθαρρήσουμε πέρα από τα ευχολόγια και την επίκληση των δεσμών με την Ελλάδα του βασιλιά της Βρετανίας Καρόλου.

Αυτό συνέβη μέχρι και χθες λόγω: α) της δημοσίευσης από τους Sunday Times της συνέντευξης που είχε παραχωρήσει ο πρωθυπουργός στον δημοσιογράφο Μάθιου Κάμπελ την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα, συνέντευξης στην οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδωσε ιδιαίτερη έμφαση σ’ αυτό το ζήτημα και εμφανίστηκε ιδιαίτερα αισιόδοξος («νομίζω πως το κλίμα στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει αλλάξει», δήλωσε) ποντάροντας στην ανάληψη του βασιλικού θρόνου της Βρετανίας από τον Κάρολο και επισημαίνοντας ότι σκοπεύει να συμπεριλάβει το ελληνικό αίτημα στην ατζέντα των συζητήσεων που θα κάνει με τη Βρετανίδα ομόλογό του Λιζ Τρας όταν συναντηθούν στο Λονδίνο, μέσα στο 2022, β) της ομιλίας της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη στο Παγκόσμιο Συνέδριο της UNESCO -Mondiacult 2022- με θέμα «Πολιτιστικές πολιτικές και βιώσιμη ανάπτυξη», που πραγματοποιήθηκε στο Μεξικό από την περασμένη Τετάρτη έως και την Παρασκευή.

Ο Μάθιου Κάμπελ λοιπόν στους «Κυριακάτικους Τάιμς» επισήμανε κατ’ αρχάς την αισιοδοξία του Ελληνα πρωθυπουργού, αισιοδοξία που ο κ. Μητσοτάκης δικαιολόγησε σχολιάζοντας πως «σε μια εποχή που η Τρας επιδιώκει να οικοδομήσει την αξιοπιστία της και που το Ηνωμένο Βασίλειο είναι κατά κάποιο τρόπο στριμωγμένο όσον αφορά τη συνολική του εικόνα μετά την κηδεία της βασίλισσας, (η συναίνεση για τον επαναπατρισμό) θα είναι μια φανταστική χειρονομία και αυτό θα πω στη νέα πρωθυπουργό της Βρετανίας».

Ενας άλλος λόγος που κάνει τον κ. Μητσοτάκη να αισιοδοξεί είναι, όπως είπε, το περιεχόμενο παλαιότερων σχετικών συζητήσεων που είχαν κάνει με τον νέο μονάρχη της Βρετανίας Κάρολο, με τον οποίο ο Ελληνας πρωθυπουργός διατηρεί μια «καλή προσωπική σχέση». Ετσι, αν και ο κ. Μητσοτάκης κατανοεί πως βάσει του πρωτοκόλλου ο Κάρολος «θα είναι ουδέτερος», πιστεύει όμως ότι θα είναι και υποστηρικτικός με βάση τις συζητήσεις «με την προηγούμενη ιδιότητά του ως πρίγκιπα της Ουαλίας» όταν οι δυο τους συναντήθηκαν στο Dumfries House, πριν από έξι μήνες. Υπενθυμίζοντας ακόμα τις συχνές επισκέψεις του Καρόλου στο Αγιον Ορος, ο κ. Μητσοτάκης επισήμανε ότι «ο βασιλιάς έχει ελληνική κληρονομιά την οποία εκτιμά και αγαπάει πολύ».

Ο Μάθιου Κάμπελ παρατηρεί κατά τα άλλα πως οι «συνομιλίες φέτος μεταξύ Βρετανών και Ελλήνων αξιωματούχων έχουν αναζωπυρώσει τις προσδοκίες για μια σημαντική εξέλιξη στο θέμα των Γλυπτών». Γράφει για το «Παρθενών Project», που «υποστηρίζεται από Ελληνες και Βρετανούς ακτιβιστές και προωθεί την ιδέα μιας “πολιτιστικής συνεργασίας” που θα προέβλεπε εκθέσεις στο Λονδίνο άλλων ελληνικών αρχαιολογικών θησαυρών με αντάλλαγμα την επιστροφή των Γλυπτών».

Αναγνωρίζει πως «ορισμένοι πολέμιοι μιας συμφωνίας ανησυχούν ότι μπορεί να αδειάσει το Βρετανικό Μουσείο από τους θησαυρούς του, ενισχύοντας τις απαιτήσεις από άλλες χώρες με αξιώσεις για εκθέματα όπως τα αγάλματα του Νησιού του Πάσχα και αρχαία αιγυπτιακά αντικείμενα». Αλλά επίσης υπενθυμίζει τη δημοσκόπηση του YouGov τον περασμένο Νοέμβριο βάσει της οποίας το 59% των Βρετανών ερωτηθέντων πίστευε ότι τα Γλυπτά ανήκουν στην Ελλάδα και μόνο το 18% ήθελε να παραμείνουν στη Βρετανία.

Ο ίδιος, τέλος, ζήτησε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη να σχολιάσει τη μεταστροφή της άποψης του Μπόρις Τζόνσον (που από ένθερμος υποστηρικτής της επιστροφής των Γλυπτών ως φοιτητής, ως πρωθυπουργός είχε περιοριστεί όμως στην πάγια βρετανική θέση), λαμβάνοντας την απάντηση: «Ο Μπόρις αλλάζει απόψεις». Τέλος, ως προς τις διαπραγματεύσεις με το Βρετανικό Μουσείο ο Ελληνας πρωθυπουργός απάντησε: «Συνεχίζουμε ενεργά τις επιλογές μας και θέλουμε να είμαστε εποικοδομητικοί και με το Βρετανικό Μουσείο».

Την ίδια στιγμή από το Μεξικό, όπου βρισκόταν μετέχοντας στο Παγκόσμιο Συνέδριο της UNESCO, η υπουργός Πολιτισμού τόνισε μεταξύ άλλων στην επίσημη ομιλία της: «Ο Παρθενώνας, το μνημείο-σύμβολο της UNESCO, αποτελεί την πλέον εμβληματική περίπτωση ενός μνημείου, εγγεγραμμένου στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς, η ενότητα και η ακεραιότητα του οποίου δεν μπορεί να παραμένει ώς σήμερα διαμελισμένη και διαταραγμένη.

Η διατήρηση της αυθεντικότητας, της ενότητας και της ακεραιότητας της πολιτιστικής κληρονομιάς συνεπάγεται την, από κοινού όλων μας, υπεράσπισή της απέναντι στην κλοπή, τη λεηλασία, τον βανδαλισμού και το παράνομο εμπόριο, όχι μόνο σε περιόδους ειρήνης αλλά και σε εκείνες των ένοπλων συρράξεων. Απαιτείται σήμερα μια συντονισμένη διεθνής δράση, για την επιστροφή των πολιτιστικών αγαθών στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους και στους τόπους προέλευσής τους (…)».