Η συμμετοχή του Ερντογάν στην πρεμιέρα της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στην Πράγα θα ανατροφοδοτήσει την εικόνα του επιτήδειου ουδέτερου που ελίσσεται ανάμεσα στις δύο αντίπαλες πλευρές της σύγκρουσης στην Ουκρανία.
Η πραγματικότητα είναι στους αντίποδες: η κλιμάκωση της σύγκρουσης τις τελευταίες βδομάδες εκ των πραγμάτων συρρικνώνει τα περιθώρια ελιγμών τού Ερντογαν.
Η προσάρτηση των κατεχομένων από τη Ρωσία συρρικνώνει αν δεν εκμηδενίζει εκ των πραγμάτων ακόμη κι έναν προσχηματικό-μιντιακό μεσολαβητικό ρόλο της Τουρκίας στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Είναι προφανές ότι η σκλήρυνση της στάσης του Κογκρέσου ως προς την αγορά νέων F-16 και την αναβάθμιση των παλαιών από την Τουρκία συνδέεται άμεσα με τη βούληση και τη δυνατότητα του Ερντογάν να διαπραγματευτεί τη στοίχισή του με τις ΗΠΑ και τη Δύση απέναντι στη Ρωσία.
Η όποια υποθετική επί του παρόντος αλλαγή γραμμής πλεύσης από την Τουρκία δεν θα μείνει αναπάντητη από τη Μόσχα, η οποία μπορεί ανά πάσα στιγμή να εργαλειοποιήσει τον υποθαλάσσιο αγωγό TurkishStream όπως ακριβώς το έκανε με τον NordStream.
H δήλωση Ερντογάν, ότι δεν θα αναγνωρίσει την προσάρτηση των τεσσάρων κατεχόμενων επαρχιών στη Ρωσία, δεν αρκεί από μόνη της για να πιστοποιήσει τη συνέχεια ή την αλλαγή γραμμής πλεύσης της Αγκυρας στη σύγκρουση στην Ουκρανία.
Είναι δυνατόν να συνεχίσει στην ίδια γραμμή ο Ερντογάν την ώρα που τα σενάρια κλιμάκωσης της σύγκρουσης προσδιορίζουν τον Εύξεινο Πόντο ως πεδίο μιας πυρηνικής προειδοποιητικής βολής από τη Ρωσία αλλά και ενός ισχυρού απαντητικού πλήγματος των ΗΠΑ με πιθανό στόχο τις ρωσικές ναυτικές δυνάμεις στην ίδια περιοχή;
Η επιτυχής, μέχρι στιγμής, αντεπίθεση του Κιέβου στη βορειοανατολική Ουκρανία αλλά και η κλιμάκωση που αποφάσισε ο Πούτιν με την προσάρτηση των κατεχομένων, τη μερική επιστράτευση και τις απειλές για χρήση πυρηνικών όπλων άλλαξαν τα δεδομένα της σύγκρουσης που έχει ήδη κλείσει επτά μήνες.
Είναι βέβαιο ότι οι τοποθετήσεις του Ερντογάν στη Σύνοδο της Πράγας αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς δεν μπορεί πλέον να επικαλείται τον ρόλο του ως μεσολαβητή ως άλλοθι για τη διαφοροποίησή του από τη στάση της Δύσης απέναντι στη Ρωσία.
Ενα είναι βέβαιο, το status quo των ισορροπιών που διαμόρφωσε η Αγκυρα μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία δεν μπορεί να συνεχιστεί και μετά την πρόσφατη κλιμάκωση της σύγκρουσης.
