Πέρσινγκ, Κρουζ και SS-20

H ασάφεια που καλλιεργείται από τη Μόσχα ως προς το αν και υπό ποιες προϋποθέσεις θα κλιμάκωνε την εισβολή στην Ουκρανία με τη χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων ήδη θα πρέπει να πυροδοτήσει στις ΗΠΑ και στο ΝΑΤΟ συζήτηση για την απάντηση της Δύσης.

Είναι βέβαιο ότι το ΝΑΤΟ θα αναπτύξει κοντά στα σύνορα της πρώην ΕΣΣΔ πυρηνικά όπλα μικρού και μεσαίου βεληνεκούς και θα διατυπώσει στη συνέχεια το Δόγμα μιας ενδεχόμενης χρήσης τους.

Ολα δείχνουν ότι θα ξαναστηθεί το σκηνικό πυρηνικής αντιπαράθεσης στην Ευρώπη, που στήθηκε το 1979 όταν οι χώρες-μέλη της Ατλαντικής Συμμαχίας αποφάσισαν να εγκαταστήσουν στη Δυτική Ευρώπη τους πυραύλους Πέρσινγκ και Κρουζ επικαλούμενες τη διαταραχή της ισορροπίας που προέκυψε από την ανάπτυξη των σοβιετικών πυραύλων SS-20 στην Ανατολική Ευρώπη.

Τότε ΕΣΣΔ και ΗΠΑ επιδίωκαν να εξασφαλίσουν την αποτρεπτική αξιοπιστία μιας ενδεχόμενης πυρηνικής σύγκρουσης οριοθετημένης στο ευρωπαϊκό έδαφος με τις δύο υπερδυνάμεις επί της ουσίας να σχεδιάζουν πυρηνική σύγκρουση στο έδαφος των συμμάχων τους με τη δική τους επικράτεια στο απυρόβλητο.

Αν υπάρξει ολική επαναφορά του παραπάνω σκηνικού τριάντα πέντε χρόνια μετά τη Συμφωνία Σουλτς – Σεβαρντνάτζε του 1987 που τερμάτισε την παρουσία των πυραύλων μέσου βεληνεκούς, τότε οι σχέσεις Ευρώπης – Ρωσίας θα εγκλωβιστούν σε έναν φαύλο κύκλο ψυχροπολεμικής καχυποψίας ακόμη και στην περίπτωση που θα έχει προκύψει συμβιβαστική λύση στην Ουκρανία.

Δύση και Ρωσία με τα πυρηνικά όπλα παρά πόδα ένθεν κακείθεν του νέου Σιδηρού Παραπετάσματος θέτουν στη Γαλλία και το δίλημμα ή να παραιτηθούν από τη στρατηγική αυτονομία που εξασφαλίζουν τα πυρηνικά όπλα και να καλυφθούν από την πυρηνική ομπρέλα των ΗΠΑ ή να επιδιώξουν στρατηγική χειραφέτηση σε εθνικό αλλά και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Και βέβαια το ερώτημα των ερωτημάτων, που δεν είναι άλλο από το τι θα πράξει η Γερμανία σε ένα σκηνικό που αναβιώνει τον χειρότερο εφιάλτη του Ψυχρού Πολέμου, μια περιορισμένη πυρηνική σύγκρουση στην Ευρώπη με πεδίο μάχης τις χώρες της Γηραιάς Ηπείρου.

Στην περίπτωση αυτή, παρά την αποστροφή της συντριπτικής πλειοψηφίας της γερμανικής κοινής γνώμης για την πυρηνική ενέργεια σε όλες τις δυνατές χρήσεις της, το Βερολίνο μπορεί να εξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.

Εκτός εάν οι εξελίξεις των επόμενων μηνών στην Ουκρανία οδηγήσουν όχι μόνο σε αναζήτηση τερματισμού της πολεμικής σύγκρουσης, αλλά και ενός συνολικού πλαισίου διασφάλισης της σταθερότητας και της ισορροπίας δυνάμεων στη Γηραιά Ηπειρο.