Η έκτακτη παρέμβαση της ιαπωνικής κεντρικής τράπεζας ήθελε να λύσει ένα εντελώς διαφορετικό πρόβλημα. Το πρόβλημα στην Ιαπωνία είναι ο… χαμηλός πληθωρισμός! Με πληθωρισμό 2,8% τον Αύγουστο, η ιαπωνική κεντρική τράπεζα κρατάει τα επιτόκια του γεν σε οριακά αρνητικό επίπεδο (-0,1%) και έθεσε επιτοκιακό πλαφόν για τις καθημερινές της αγορές ομολόγων στο 0,25%.
Με τέτοια… προσόντα, το γεν κατακρημνίστηκε στις αγορές συναλλάγματος, οπότε η κεντρική τράπεζα αναγκάστηκε να κάνει μαζική παρέμβαση για να στηρίξει την ισοτιμία του. Είναι και εδώ εμφανείς οι επιρροές του «τυράννου» που λέγεται ακριβό δολάριο.
Παρεμφερές πρόβλημα έχουν η ευρωζώνη και το ευρώ. Με τα επιτόκια του ευρώ να υστερούν των αντίστοιχων του δολαρίου κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες (1,25% έναντι 3,25%), το ευρωνόμισμα υποτιμάται διαρκώς έναντι του αμερικανικού. Αν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν ακολουθήσει τον «ρυθμό» της FED στις αυξήσεις επιτοκίων, το ευρώ θα «βυθιστεί». Τα futures του δολαρίου και του ευρώ προβλέπουν ότι στα μέσα του 2023 τα επιτόκια του δολαρίου θα σταθεροποιηθούν στην περιοχή του 4,5 – 5,0% και του ευρώ στο 2,75 – 3,0%.
Οσον αφορά τη νομισματική σύσφιγξη, οι αγορές έχουν ενσωματώσει την πρόβλεψη ότι η FED θα αρχίσει να την πραγματοποιεί, αλλά όσον αφορά την ΕΚΤ υπάρχει «θολό σημείο» στις προβλέψεις. Σύμφωνα με χθεσινό δημοσίευμα του Reuters, η ΕΚΤ στη σύνοδό της του Οκτωβρίου θα αποφασίσει μια ήπια και έμμεση εκδοχή νομισματικής σύσφιγξης, εξομοιώνοντας τα επιτόκια άντλησης ρευστότητας από τις εμπορικές τράπεζες με τα επιτόκια κατάθεσης των ρευστών διαθεσίμων τους στην ΕΚΤ, αίροντας έτσι την έμμεση επιτοκιακή επιδότηση 0,5% των τραπεζών.
Ωστόσο, είμαστε ακόμη περίπου στα μισά του δρόμου και η πορεία αύξησης των επιτοκίων αναμένεται να ολοκληρωθεί στις αρχές του 2023. Το ερώτημα είναι αν και σε ποιες «νάρκες» θα πέσει το τρένο των επιτοκίων μέχρι τότε…
