Να λογοδοτήσει η Ελλάδα για τον αντίκτυπο των μέτρων λιτότητας στο σύστημα υγείας ζητά η Διεθνής Αμνηστία. Με συλλογική προσφυγή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης που κατέθεσε χτες, υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση της Ελλάδας παραβίασε διατάξεις του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη σχετικά με το δικαίωμα στην υγεία και την απαγόρευση των διακρίσεων, εξαιτίας των επιπτώσεων των μέτρων λιτότητας που θεσπίστηκαν μετά την οικονομική κρίση του 2009-2010.
Το 2020 η Διεθνής Αμνηστία δημοσίευσε την έκθεσή της για το ελληνικό σύστημα υγείας ύστερα από μια δεκαετία λιτότητας. Η έκθεση βασίστηκε σε έρευνα τεκμηρίωσης και σε συνεντεύξεις με χρήστες των δημόσιων υπηρεσιών υγείας, υγειονομικούς, εμπειρογνώμονες και εκπροσώπους της κυβέρνησης. Η έκθεση διαπίστωσε ότι τα μέτρα λιτότητας υπονόμευσαν την προσβασιμότητα και την οικονομική προσιτότητα της υγειονομικής περίθαλψης στην Ελλάδα, με πολλούς ανθρώπους να δυσκολεύονται να πληρώσουν την υγειονομική περίθαλψη και να έχουν πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας όταν το χρειάζονται.
Τα μέτρα ενέτειναν και την επιβάρυνση των υγειονομικών. Οι περικοπές στους μισθούς και τις παροχές τους συνοδεύτηκαν από αύξηση του φόρτου εργασίας τους, λόγω του συνδυασμού λιγότερων καλυμμένων θέσεων και μεγαλύτερης ζήτησης για δημόσια υγειονομική περίθαλψη. Στη συνέχεια η οργάνωση προχώρησε σε συμπληρωματική έρευνα μετά το ξέσπασμα της πανδημίας.
Η έκθεση τεκμηρίωσε επίσης πως ήδη από το 2012 διάφοροι διεθνείς και περιφερειακοί φορείς ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν επιστήσει την προσοχή για τις δυσμενείς επιπτώσεις των μέτρων λιτότητας. Να σημειωθεί πως, εκτός από τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη, η Ελλάδα έχει επικυρώσει αρκετές συμβάσεις που απαιτούν να γίνεται σεβαστό το δικαίωμα στην υγεία, να προστατεύεται και να εκπληρώνεται, ενώ έχει επιπλέον δεσμευτεί να υλοποιεί τα δικαιώματα και τις αρχές που περιέχονται στον Ευρωπαϊκό Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων, ο οποίος περιλαμβάνει την Αρχή 16 για την υγειονομική περίθαλψη.
«Είναι σημαντικό να λογοδοτήσει η Ελλάδα για τις αποφάσεις της κατά τα χρόνια της οικονομικής κρίσης και μετά από αυτήν, για να τονιστεί ότι οι οικονομικές και δημοσιονομικές αποφάσεις των κρατών έχουν συνέπειες στα ανθρώπινα δικαιώματα και δεν πρέπει να απολαμβάνουν ασυλία ως προς τον έλεγχο και τη λογοδοσία», τονίζει η οργάνωση.
