Ο χειμώνας προβλέπεται δύσκολος και για τους ειδικούς περί των οικονομικών ο πιο… βαρύς των τελευταίων χρόνων. Θα πληγούν οι πάντες ή σχεδόν οι πάντες καθώς η ενεργειακή κρίση διακρίσεις δεν κάνει. Ο χώρος της τέχνης δεν θα εξαιρεθεί, αφού η οικονομική δυσπραγία είναι ήδη παρούσα εδώ και δύο χρόνια. Κάποιες αίθουσες φέτος πιθανόν να δυσκολευτούν να σηκώσουν αυλαία, ενώ και οι εταιρείες διανομής προσέχουν πολύ τις κινήσεις τους, με συνέπεια η προσφορά στο επίπεδο των καλών ποιοτικών ταινιών να μειώνεται κάθε χρόνο όλο και περισσότερο.
Κάπως έτσι είναι το… σενάριο για τη νέα κινηματογραφική σεζόν που ήδη άρχισε, και ας ελπίσουμε τα όσα μελαγχολικά προαναφέραμε να μην επαληθευτούν. Παρ’ όλα αυτά, και κόντρα στις δυσοίωνες προβλέψεις, η γνωστή στο σινεφίλ κοινό Αmafilms των αδελφών Γιώργου και Δημήτρη Στεργιάκη μπήκε με… ορμή στη νέα κινηματογραφική περίοδο προβάλλοντας την κλασική αριστουργηματική κωμωδία του Ζακ Τατί «Play Time».
Ως γνωστόν κάθε χρόνο στην ιστορική αίθουσα του «Αστυ» προβάλλεται μια σειρά λίγων αλλά σοφά επιλεγμένων ταινιών με μοναδικό κριτήριο τον ποιοτικό τους χαρακτήρα, την αδιαμφισβήτητη καλλιτεχνική τους αξία. Πρόκειται για ταινίες της πιο πρόσφατης παραγωγής της παγκόσμιας κινηματογραφίας που ήδη έχουν προβληθεί στα μεγαλύτερα διεθνή φεστιβάλ και έχουν αποσπάσει πληθώρα βραβείων και τιμητικών διακρίσεων. Ετσι ακόμη μία χρονιά η Amafilms -που δικαίως έχει χαρακτηριστεί «μπουτίκ» εκλεκτών ταινιών- αναμένεται να κλέψει την παράσταση με μικρά κινηματογραφικά διαμάντια που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα προτιμήσεων.
Εν αναμονή λοιπόν των επερχόμενων κινηματογραφικών συγκινήσεων ξεφυλλίζουμε τον κατάλογο της Amafilms και σας παρουσιάζουμε κάποιες ταινίες που αν μη τι άλλο θα κάνουν αίσθηση και θα συζητηθούν. Αρχίζουμε με τη δραματική «Close» του γνωστού σκηνοθέτη Λούκας Ντοντ («Το κορίτσι»). Η φιλία δύο 13χρονων αγοριών μπαίνει στο στόχαστρο κάποιων συμμαθητών τους και θα δοκιμαστεί σκληρά έπειτα από μια αναπάντεχη τραγωδία. Τιμήθηκε με το Μέγα Βραβείο στο Φεστιβάλ των Κανών, έχει αποσπάσει πολύ εγκωμιαστικές κριτικές και θα αποτελέσει μια από τις ευχάριστες εκπλήξεις του χειμώνα. Εξαιρετικές δε οι ερμηνείες των δύο μικρών Ιγκορ βαν Ντέσελ, Γκούσταβ ντε Βέλε.
Το βαρύ πυροβολικό της χρονιάς «Drive my car» του Ιάπωνα σκηνοθέτη Ρουσούκε Χαμαγκούτσι είναι μεταφορά στη μεγάλη οθόνη του πρόσφατου βιβλίου του διάσημου συγγραφέα Χαρούκι Μουρακάσι. Πραγματεύεται τον βίο και την πολιτεία ενός ευτυχισμένου ζευγαριού καλλιτεχνών έως και τη στιγμή που η τραγωδία θα χτυπήσει την πόρτα τους. Τιμήθηκε με τη Χρυσή Σφαίρα, το Οσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας, κέρδισε το βραβείο καλύτερου σεναρίου στις Κάνες, απέσπασε το βραβείο της Διεθνούς Ενωσης Κριτικών και συγκεντρώνει διθυραμβικές κριτικές στις χώρες όπου προβάλλεται. Είναι ένα κινηματογραφικό έργο που δεν θα δυσκολευτεί να πάρει θέση ανάμεσα στις τέσσερις-πέντε καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Πρωταγωνιστούν οι: Χιγκετόσι Νισιχίμα, Τόκο Μισούρα.
Σειρά έχει ο μεγαλύτερος σύγχρονος ντοκιμαντερίστας, ο Χιλιανός Πατρίτσιο Γκουσμάν, με το ντοκιμαντέρ «Η φανταστική χώρα μου». Οι μεγάλες διαδηλώσεις στο Σαντιάγο το 2019 με τους πολίτες να ζητούν περισσότερη δημοκρατία, καλύτερη παιδεία και υγειονομική περίθαλψη και πάνω από όλα κοινωνική δικαιοσύνη. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η ουκρανική ταινία «Pamfir» σε σκηνοθεσία Ντμίτρι Σουχολούτκι, ο οποίος καταγράφει τον βίο και την πολιτεία ενός βιοπαλαιστή που βασανίζεται από το ταραχώδες παρελθόν του.
Από τη μεγάλη των Ιρανών σχολή η ταινία «Beyond the wall» αφορά τη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε έναν τυφλό και μια εξεγερμένη γυναίκα που αναζητά τον εξαφανισμένο γιο της. Χαμηλών τόνων και γεμάτη συναίσθημα η ταινία σε σκηνοθεσία Βαχίντ Τζαλιλβάντ (έχει υπογράψει και τις υπέροχες «Περίπτωση συνείδησης» και «Μια Τετάρτη του Μαΐου») είναι ένας ύμνος στην ανθρωπιά.
Από την Ιταλία έχουμε τη δραματική κοινωνική ταινία «Νοσταλγία» του Μάριο Μαρτόνε που αφηγείται το οδοιπορικό μιας δύσκολης φιλίας με φόντο τη σύγχρονη Νάπολη. Πολύ καλές κριτικές και με πρωταγωνιστές τους Φραντσέσκο Φαβίνο, Τομάσο Ράνιο.
Επίσης η τιμημένη με την Αργυρή Αρκτο στο Φεστιβάλ του Βερολίνου δραματική ταινία «Robe of Cems» με τη σκηνοθέτιδα Νατάλια Λόπεζ να καταγράφει την ψυχολογική βία που ασκούν οι άντρες στις γυναίκες σε μια αγροτική περιοχή στο Μεξικό. Και κλείνουμε την επιλεκτική μας παρουσίαση με την κινεζική ταινία «Ο σπόρος μιας αγάπης» που ξετυλίγεται με φόντο τη ζωή ενός νιόπαντρου ζευγαριού. Ενα ποιητικό δράμα που υμνεί την αιώνια αγάπη και τη λατρεία για τη φύση. Η σκηνοθεσία είναι του Ρουτιτζόν Λι. Ανακεφαλαιώνουμε: Ναι, ο χειμώνας προβλέπεται δύσκολος, στενάχωρος. Υπάρχει όμως αντίδοτο. Ο κινηματογράφος, μια εστία φωτός, χαράς και ανακούφισης μέσα στη σκληρή και άνυδρη καθημερινότητά μας. Ευχόμαστε έναν υπέροχο κινηματογραφικό χειμώνα.
