Το «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» το ακούσαμε ως σύνθημα και στην πρόσφατη, πολυπληθή πορεία του Πολυτεχνείου. Λίγες ημέρες μετά, συγκεκριμένα την ερχόμενη Πέμπτη 24/11, ξεκινά το πρώτο Φεστιβάλ Παλαιστινιακού Κινηματογράφου (Athens Palestine Film Festival) στο STUDIO new star art cinema (Σπάρτης & Σταυροπούλου 33, πλ. Αμερικής, 2108640054), όπου έως και την Κυριακή 27/11 θα προβληθούν συνολικά οκτώ ταινίες, μυθοπλασία και ντοκιμαντέρ, μικρού και μεγάλου μήκους.
Ολες είναι ταινίες σύγχρονων νέων σκηνοθετών από την Παλαιστίνη. «Μέσα από τις ταινίες τους, οι σκηνοθέτες απεικονίζουν την καθημερινότητα σε μια Παλαιστίνη που έχει βυθιστεί στην ένδεια και την καταστολή», μας λένε οι διοργανωτές. «Ταυτόχρονα, διηγούνται τα όνειρα και τις ελπίδες των ανθρώπων που προσπαθούν να ζήσουν υπό την κατοχή του ισραηλινού στρατού», καταλήγουν.
Ο ιστορικός κινηματογράφος της Αθήνας (σ.σ. αλήθεια, πόσοι θα μείνουν τελικά;) φιλοξενεί και συνδιοργανώνει το συγκεκριμένο φεστιβάλ (μαζί με την Ntounias events) ως μέρος μιας σειράς καλλιτεχνικών εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και «αποτελεί μια προσπάθεια ενδυνάμωσης των δεσμών ανάμεσα στις δύο κοινότητες». Καθημερινά θα προβάλλονται δύο ταινίες (με ελληνικούς υπότιτλους, από τις 20.00), με ημερήσιο εισιτήριο 5 ευρώ.
Το φεστιβάλ θα ξεκινήσει με το ντοκιμαντέρ «My Gaza online» (2020) του Μοχάμεντ Τζαμπαλί, στο οποίο ο σκηνοθέτης που εδώ και επτά χρόνια ζει στη Νορβηγία, μακριά από την οικογένειά του, επικοινωνεί μαζί της μόνο μέσω διαδικτύου. Θα ακολουθήσει το πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ «Μικρή Παλαιστίνη/Ημερολόγιο μιας πολιορκίας» σε σκηνοθεσία Abdallah Al-Khatib, 33 ετών, ο οποίος ήδη έχει αναγνωριστεί και βραβευτεί στην Ευρώπη για την ανθρωπιστική του δράση στην περιοχή της Παλαιστίνης. Την Παρασκευή 25/11 θα προβληθεί η μικρού μήκους ταινία «Μια διαστημική έξοδος» και το ντοκιμαντέρ «5 λεπτά από το σπίτι» του Nahed Awwad, ο οποίος ανακαλύπτει ότι το αεροδρόμιο της Ιερουσαλήμ δεν ήταν πάντα ένα θλιβερό μέρος.
Θυμίζουμε ότι το συγκεκριμένο αεροδρόμιο καταλαμβάνεται από τον ισραηλινό στρατό από το 1967, σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από τη Ραμάλα και 10 χιλιομέτρων από την Ιερουσαλήμ. Σήμερα, στα ανατολικά του διαδρόμου, ένα τεράστιο στρατιωτικό σημείο ελέγχου μπλοκάρει τον δρόμο Ιερουσαλήμ-Ραμάλα, μετατρέποντάς τον σε αδιέξοδο. Ωστόσο δεν ήταν πάντα έτσι.
Εως το 1967, οι Παλαιστίνιοι ταξίδευαν ελεύθερα και οι εικόνες της εποχής βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με το σήμερα! Οι προβολές θα συνεχιστούν το Σάββατο με το ντοκιμαντέρ «Σιωπηλή διαμαρτυρία» που μας γυρνά πίσω στο 1929, όταν οι γυναίκες της Παλαιστίνης ξεκίνησαν το γυναικείο κίνημά τους, και την ταινία μυθοπλασίας «Αγάπη, κλοπή και άλλες εμπλοκές» του Μουαγιάντ Αλαγιάν. Τέλος, την Κυριακή το φεστιβάλ θα ολοκληρωθεί με το «Ενας σαν αυτόν» (ένα συγκινητικό, queer δράμα) και το «Mafak», μια δυνατή ταινία για τη «στάσιμη, διαρκώς σε αναμονή απελπισία που διαπερνά την παλαιστινιακή ψυχή», όπως λέει ο σκηνοθέτης Μπασάμ Τζαρμπάουι.
